Αν οι αριθμοί είναι ο καλύτερος τρόπος για να πει κανείς την αλήθεια, τότε το συμπέρασμα που αβίαστα βγαίνει για τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. για την ανεργία είναι μάλλον η μισή αλήθεια.
Κανείς δεν παραγνωρίζει ότι καταγράφεται πτώση της ανεργίας -υπολογίστηκε τον Μάιο σε 19,5%-, με κάτι περισσότερο από 924.000 συμπολίτες μας να αναζητούν δουλειά! Αλήθεια, όμως: Υπάρχει κάποιος άνθρωπος της αγοράς που να πιστεύει ότι αυτή η πτώση είναι αποτέλεσμα πραγματικής ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και όχι συγκυριών;
Προφανώς και η κυβέρνηση, για τους δικούς της, πολιτικούς – επικοινωνιακούς λόγους έχει κάθε δικαίωμα να «διαφημίσει» ότι για πρώτη φορά ύστερα από επτά χρόνια η ανεργία έπεσε κάτω από το ψυχολογικό όριο του 20%.
Όμως, εάν ως κράτος θέλουμε να κάνουμε ένα βήμα μπροστά, πρέπει να δούμε τη μεγάλη εικόνα.
Η μεγάλη εικόνα δεν αποτελείται από λογιστικές φόρμουλες ανάγνωσης αριθμών και μεγεθών, αλλά αποτυπώνει την πραγματική κατάσταση. Ποια είναι αυτή; Ότι πλέον η ημιαπασχόληση είναι κανόνας, πως προκαλούνται νέες στρατιές συμβασιούχων στο Δημόσιο και ότι πολλές προσλήψεις είναι προϊόν προγραμμάτων επιδότησης των εργοδοτών -είτε από την Ε.Ε. είτε από το κράτος- για ορισμένο χρονικό διάστημα και σε καμία περίπτωση δεν αφορούν σε μόνιμες προσλήψεις.
Στη μεγάλη εικόνα δεν μπορεί κανείς να μην προσέξει και τους μισθούς πείνας που κυριαρχούν στον ιδιωτικό τομέα. Εδώ, για να είμαστε απόλυτα ακριβείς, πρέπει να αναφέρουμε πως, ακόμη κι αν το υπουργείο Εργασίας προχωρήσει σε αύξηση του βασικού μισθού, αυτό θα είναι ένα ακόμα τρικ το οποίο ενδεχομένως να οδηγήσει σε νέες απολύσεις. Πολύ απλά, οι επιχειρήσεις -ξεζουμισμένες από φόρους και άλλα χαράτσια- αδυνατούν να δώσουν το κάτι παραπάνω, ακόμα κι αν το θέλουν.
Επίσης, οι αρμόδιοι δεν πρέπει να παραγνωρίζουν κάτι σημαντικό: Ο μισθός είναι ανάλογος της προσφοράς και της ζήτησης στην αγορά εργασίας. Για να βελτιωθούν οι μισθοί, πρέπει να υπάρξει ανάπτυξη. Και στις σύγχρονες κοινωνίες αυτή έρχεται μέσα από την ιδιωτική πρωτοβουλία και όχι από το κράτος-πατερούλη.
Ο καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών Πάνος Τσακλόγλου πολύ σωστά ανέφερε στους «Financial Times» ότι «θα πάρει αρκετά χρόνια για να καταλάβουν οι Έλληνες ότι μια δουλειά στον δημόσιο τομέα -μακράν και η πιο δημοφιλής επιλογή για πτυχιούχους- δεν πρόκειται να είναι η καλύτερη και ασφαλέστερη επιλογή για το μέλλον, καθώς οι περισσότερες καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας θα είναι στον ιδιωτικό τομέα».
Από αυτήν εδώ τη στήλη έχουμε επισημάνει ουκ ολίγες φορές την ανάγκη στήριξης του ιδιωτικού τομέα, τόσο με εξορθολογισμό της φορολογίας όσο και με παροχή ουσιαστικών κινήτρων στους νέους, την πιο καλά μορφωμένη γενιά της Ελλάδας, για να παραμείνουν στη χώρα μας. Ίσως άμεσα να μη φαίνεται το κακό που προκαλείται στην πατρίδα μας από το φαινόμενο «brain drain», όμως είναι κάτι το οποίο πολύ γρήγορα θα το βρούμε μπροστά μας!
Του Νίκου Καραμανλή
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
