Το γενέθλιο φύλλο του «Π» αποτελεί την επιτομή μιας 14χρονης υπερήφανης προσπάθειας στον χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας, σε καιρούς χαλεπούς ως επί το πλείστον. Συγχωρέστε μου την περιαυτολόγηση και ιδίως τα υπερήφανα αισθήματα που τρέφω για το δημιούργημα που κρατάτε στα χέρια σας. Εσείς οι συνεπείς αναγνώστες, οι υποστηρικτές του έντυπου λόγου, ασφαλώς κατανοείτε πως πρόκειται για ένα εγχείρημα εξαιρετικά δύσκολο στην υλοποίησή του, διότι ουσιαστικά πρόκειται για ένα «αντιστασιακό» εκδοτικό μέσο ενάντια στη διαδικτυακή επέλαση, αλλά και σε όλες τις άλλες μορφές της ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας.
Το «ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ» ήρθε και έμεινε στη συνείδηση των χιλιάδων αναγνωστών του για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Είναι, δε, οι ίδιοι διαχρονικοί λόγοι που μας επιτρέπουν να τρέφουμε την πεποίθηση ότι το ταξίδι μας ανάμεσα από Συμπληγάδες, ατραπούς και στενοσόκακα έχει παρόν και μακρόβιο μέλλον.
Ταπεινά και με σεβασμό στο πιστό αναγνωστικό μας κοινό, φρονώ ότι υπερβαίνουμε τις αντιξοότητες, πρώτον, διότι το «ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ» έχει ψυχή. Και δεν είναι, βέβαια, η ψυχή μόνο του υπογράφοντος εκδότη. Είναι η ψυχή της «μεγάλης οικογένειάς μας» η οποία καθημερινά κατατίθεται από το σύνολο των στελεχών και των εργαζομένων.
Κατά δεύτερον, αποδίδουμε τεράστια σημασία στον αντίποδα της προμετωπίδας μας. Ναι μεν τιτλοφορείται η εφημερίδα μας «ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ», ωστόσο εμφατικά κάθε Σάββατο αποδεικνύουμε ότι υπηρετούμε το προσκήνιο. Κάθε φορά παραδίδουμε στην κρίση σας μια εφημερίδα που δεν έχει πάτρωνες, δεν στοιχίζεται σε κομματικές γραμμές, υπηρετεί την πολυφωνία και τον πλουραλισμό.
Ασφαλώς, ουδέποτε κρύψαμε το ιδεολογικό μας στίγμα. Ουδέποτε ευνουχίσαμε τη γνώμη μας και τη θέση μας εν ονόματι της όποιας ευκαιριακής σκοπιμότητας. Συνειδητά και δεδηλωμένα κινούμαστε εντός της κεντροδεξιάς πολιτικής περιμέτρου και είναι αυτονόητη η προσήλωσή μας στις διακηρυγμένες αρχές της. Ποτέ δεν υποστείλαμε τη σημαία των πεποιθήσεών μας. Στα χρόνια δε της διακυβέρνησης του τόπου από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν λυγίσαμε σε πιέσεις, εκβιασμούς και διωγμούς, διαφυλάττοντας την ιδεολογικοπολιτική μας συνέπεια.
Οι προσεγγίσεις μας, εν τέλει, ενέχουν θέση συνεισφοράς στον δημοκρατικό διάλογο, του οποίου πεμπτουσία είναι η (αντι)παράθεση ιδεών, η σύγκριση, η σύγκλιση, με απώτερο στόχο την παραγωγή του αποστάγματος, από το οποίο «κοινωνεί» το κοινωνικό σύνολο και ιδίως υπηρετείται το συμφέρον των πολλών.
Τα 14 χρόνια της αδιάλειπτης παρουσίας μας σε όλα τα σημεία πώλησης ανά τη χώρα, κάθε Σαββατοκύριακο, αποτελούν πλέον το στέρεο υπόβαθρο για να επιφέρουμε όλες τις αναγκαίες βελτιώσεις, που θα μας διατηρήσουν στην πρωτοπορία της έντυπης δημοσιογραφίας. Γνωρίζουμε τις δυσκολίες, Γνωρίζουμε ότι ο έντυπος λόγος αντιμετωπίζεται περίπου ως «μελλοθάνατος».
Διαφωνούμε – διαφωνώ ριζικά. Είναι βαθιά η πεποίθησή μου ότι είναι ευρεία η έκταση που μπορεί να γονιμοποιεί η έντυπη δημοσιογραφία. Η ουσία και το βάθος της δημοσιογραφικής ύλης έχουν θανάσιμο εχθρό τους την ιντερνετική ταχύτητα – ενίοτε και την εικόνα ή τα λόγια του αέρα. Πρεσβεύω το μετα-ηλεκτρονικό είδος της δημοσιογραφίας, που έχει τη δυνατότητα της αναγκαίας απόστασης από το γεγονός, προκειμένου να γίνουν οι καταγραφές όλων των παραμέτρων του και κυρίως να αναλυθούν λεπτομερώς και να αναδειχθούν και απαντηθούν όλες οι αθέατες πλευρές του.
Με αυτές τις σταράτες θέσεις εισερχόμαστε στον 15ο χρόνο της εκδοτικής μας προσπάθειας. Σύμμαχός μας είναι η καθαρότητα του φύλλου. Η συνέπειά μας. Το μεράκι μας και η αναθέρμανση της φλόγας, που είναι αναγκαία για να μείνει ζωντανός ο έντυπος λόγος. Με το «ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ» στην πρώτη γραμμή.
ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ
