«Κάθε δέκα χρόνια η Ελλάδα κλοτσάει την τύχη της». Δεν το είπε όποιος κι όποιος. Ρήση του Εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή είναι. Την ξέρει ο ανιψιός του,ο Κώστας, και μάλλον σκέφθηκε να την προσαρμόσει στα δικά του προτάγματα, σε σχέση με το πολιτικό του μέλλον.
«Άφησε» να περάσουν δέκα χρόνια μέσα στη σιωπή και την αποχή. Η πικρία της βαριάς ήττας των έντεκα μονάδων του 2009 τον κατέβαλε. Μετακόμισε στο δικό του… Παρίσι. Σ’ ένα ταπεινό γραφείο της Παναγή Κυριάκου. Προσδιόρισε με πολύ αυστηρούς όρους τα όρια της αυτοαπομόνωσής του. Οι απόψεις πάντα θα διίστανται για την επιλογή του. Είναι εκείνοι που την επικρότησαν και άλλοι που την επέκριναν – ενίοτε μετά ειρωνειών και χλευασμών.
Όπως και να έχει, η επιλογή της «ιδιώτευσης» είναι προτιμότερη από το να βρισκόταν στο πολιτικό προσκήνιο και να υπεραμυνόταν της απορριφθείσας κυβερνητικής του θητείας – κι ενώ ήδη η μνημονιακή χιονοστιβάδα είχε παρασύρει όλες τις αντηρίδες της, συν τοις άλλοις, πάσχουσας αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος.
Δεν ήταν διατεθειμένος να ρίχνει λάδι στη φωτιά
Με τόσα δεινά να βιώνει ο ελληνικός λαός, δεν ήταν διατεθειμένος να ρίχνει λάδι στη φωτιά. Προτίμησε την αυτοαπομόνωση με στήριγμά του τον Γιάννη Αγγέλου και τρεις,όλους κι όλους, πιστούς συνεργάτες του.Ενώ από καιρό σε καιρό «τα έλεγε» με τον νυν Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο και τον Δημήτρη Σιούφα. Με όποιον άλλον μια φορά τον χρόνο κουβέντιαζε – και αν…
Στα δέκα χρόνια της ιδιότυπης αυτοεξορίας, στις 3.554 μέρες της αφωνίας, η ηχηρή σιωπή του ήταν βέβαιο ότι διευκόλυνε τους διαδόχους του, διότι δεν παραγόντιζε, δεν αξίωνε, δεν υποδείκνυε, γενικώς τους είχε εκχωρήσει τον πολιτικό χρόνο και τόπο για να χαράσσουν ανεμπόδιστα τη δική τους πολιτική γραμμή.
Πέντε κουβέντες» όλες μεστού περιεχομένου
Ήταν «υπεράνω» μέχρι την Τετάρτη. Τα 16 λεπτά της ομιλίας του στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο της Θεσσαλονίκης συνιστούν ουσιαστικά την επανάκαμψη του Κώστα Καραμανλή στο προσκήνιο. «Πέντε κουβέντες» είπε όλες κι όλες, αλλά όλες μεστού περιεχομένου.
Είναι βέβαιο ότι οι αντίπαλοί του θα τον κατηγορήσουν για καιροσκοπισμό. Τώρα που η οικονομική κρίση, από «πολικό φαινόμενο» έχει μετατραπεί σε διαχειρίσιμη «βαρυχειμωνιά» –λένε ήδη–, επανέρχεται και ο Καραμανλής στην πολιτική κανονικότητα για να πάρει ρεβάνς.
Ωστόσο, για έναν Καραμανλή, ένα τέτοιο αποδιδόμενο κίνητρο περιορίζεται στα όρια της ευτέλειας. Ο Κώστας Καραμανλής δεν δίνει λόγο σε εθελοτυφλούντες, που καθοδηγούνται από αβυσσαλέο μίσος και επειδή δεν ανέχονται την ενάρετη παρουσία του στον δημόσιο βίο.
Επέστρεψε πρωτίστως για την Ελλάδα
Για άλλους λόγους «επέστρεψε» ο Καραμανλής. Πρωτίστως για την Ελλάδα. Για την Ελλάδα,που μπορεί πάλι να ανορθωθεί στα επίπεδα της εθνικής αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης. Και έχει «δει»ότι αυτή η Ελλάδα μπορεί μόνο με αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να έχει την ευκαιρία της ανάταξης και αναδημιουργίας.
Είπε στην ομιλία του ότι είναι η παράταξη που προτάσσει το εθνικό έναντι του κομματικού συμφέροντος και εγγυάται την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, αποδυναμώνοντας τους αντιπάλους της, που θέλησαν να κάνουν πολιτική καριέρα ποντάροντας στον αντιευρωπαϊσμό.
Εθνικός, λοιπόν, είναι ο κύριος λόγος της επανόδου του Καραμανλή στο πολιτικό προσκήνιο.
Από κει και πέρα, για να επιτευχτεί ο στόχος έκανε κάποιες βασικές υπομνήσεις, που αφορούν την παράταξη των εθνικών εκλογών. Φρονούμε ότι με λυπηρό τρόπο χρωμάτισε κάποια ξεθωριασμένα πρόσημα της ΝΔ, τα οποία την είχαν καταστήσει κυρίαρχη εθνική δύναμη στον τόπο.
Στις αξίες και αρχές που προσδιόρισε ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής βρίσκεται το μυστικό της μακροζωίας της Νέας Δημοκρατίας και φρόντισε ο ανιψιός του να υπενθυμίσει ότι δύο είναι τα «βότανα» της πολιτικής ευζωίας της: Ο κοινωνικός χαρακτήρας της και το έντονο πατριωτικό στίγμα της.
Δώρο στον Κυριάκο Μητσοτάκη
Ο χρόνος που επέλεξε, εντέλει, ο Κώστας Καραμανλής να παρέμβει, με τη γνωστή ηγετική στόφα του, είναι ένα δώρο στον Κυριάκο Μητσοτάκη, αρκεί βέβαια ο τελευταίος να εκλάβει ως συναγωνιστική τη συμμετοχή του Καραμανλή στον προεκλογικό αγώνα, ενόψει των εκλογών της 7ης Ιουλίου. Αν και μάλλον περιττή είναι αυτή η επισήμανση, διότι είναι οφθαλμοφανώς διακριτοί οι ρόλοι τους. Κάτι που επιβεβαιώνεται και από τις πληροφορίες, που σχετίζονται με τη συνάντηση που είχαν την Πέμπτη 30 Μαΐου, στο γραφείο του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Βουλή, όπου τότε ήταν που γνωστοποίησε ο Καραμανλής τη βούλησή του να επανενεργοποιηθεί, για να συμβάλει ώστε να πάρει η Νέα Δημοκρατία αυτοδύναμα τις τύχες της χώρας στα χέρια της.
Ποιος είναι ο προορισμός του
Ο Καραμανλής, φυσικά, την προσφορά στην παράταξη δεν πρόκειται να την εξαργυρώσει την επομένη των εκλογών με… υπουργικό χαρτοφυλάκιο. Άλλος είναι ο προορισμός του και εφόσον οι πολιτικές συγκυρίες του επιφυλάξουν ενεργότερο ρόλο, πέραν αυτού του απλού βουλευτή. Δεν μπορούμε τώρα να ξέρουμε αν αυτός ο δρόμος περνάει από την Προεδρία της Δημοκρατίας, ωστόσο είναι βέβαιο ότι τον απασχολεί η «επαναφορά» της Ευρώπης στις αρχές και τις αξίες που υπαγόρευσαν τη συνένωσή της και ο ρόλος της νέας Ελλάδας σε ένα ευρωπαϊκό, αμιγώς πολιτικό, σκηνικό του μέλλοντος…
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
