Τρεις ειδήσεις που πέρασαν «στα ψιλά» αναδεικνύουν με τον πιο τραγικό τρόπο το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας, με το οποίο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν δείχνει την παραμικρή πρόθεση να ασχοληθεί ουσιαστικά, με δράσεις και νομοθετικά μέτρα.
του Δημήτρη Σταυρόπουλου
Στην Αμοργό, μπροστά στην εγκατάλειψη του νησιού από τους νέους, ο δήμαρχος αποφάσισε να ενισχύσει με 2.000 ευρώ την κάθε οικογένεια που θα γεννήσει έστω και ένα παιδί.
Στα Αντικύθηρα, που βρίσκονται ένα βήμα πριν από την ερήμωσή τους, μελετάται η μόνιμη εγκατάσταση χριστιανών από τον Λίβανο και τη Συρία, προκειμένου να υπάρξει ζωή στο νησί, και στην Ερεικούσσα, στο μόνο από τα Διαπόντια νησιά που υπήρχε δημοτικό σχολείο, έκλεισε και αυτό ύστερα από… 100 χρόνια, λόγω έλλειψης έστω και ενός μαθητή.
Η Ελλάδα μικραίνει καθώς η υπογεννητικότητα ξεπέρασε κάθε όριο, με αποτέλεσμα –αν συνεχιστεί με τους ιδίους ρυθμούς– σε περίπου 70-80 χρόνια, οι Έλληνες να είναι μόνο 2,3 εκατομμύρια.
Οι γάμοι μειωθήκαν δραματικά, η μέση ηλικία των κατοίκων της χώρας ανέβηκε κατά 15-20 χρόνια και οι θάνατοι ξεπέρασαν κατά πολύ τις γεννήσεις.
Το 2013 σημειώθηκε το ιστορικό χαμηλό θρησκευτικών μυστηρίων, με μόλις 28.472 τελετές σε όλη τη χώρα.
Οι νέοι δεν παντρεύονται
Οι νέοι δεν παντρεύονται και δεν κάνουν παιδιά, αφού οι συνθήκες λόγω της κρίσης είναι απαγορευτικές για τους πιο πολλούς και οι όποιες ευκολίες (μισθολογικές η φορολογικές) για τα ζευγάρια έχουν καταργηθεί!
Την ίδια ώρα η μετανάστευση, λόγω κυρίως οικονομικών δυσκολιών και κοινωνικών αδιεξόδων, θεριεύει, με αποτέλεσμα η «αιμορραγία» των νέων –που οι περισσότεροι φεύγουν χωρίς γυρισμό– να αυξάνεται με ρυθμούς που θυμίζουν άλλες εποχές.
Χωριά ερημώνουν ή κατοικούνται από υπέργηρους, τεράστιες εύφορες εκτάσεις μένουν ακαλλιέργητες και νησιά που βρίσκονται σε στρατηγικά σημεία του Αιγαίου είναι πολύ κοντά στην εγκατάλειψη.
Το πόσο σοβαρή και επικίνδυνη είναι η κατάσταση αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι η ελληνική Βουλή φρόντισε να συμπεριλάβει το δημογραφικό στο Ελληνικό Σύνταγμα με την αναθεώρηση του 2001, όπου στο άρθρο 21 παρ. 5 αναφέρεται ότι «ο σχεδιασμός και η εφαρμογή της δημογραφικής πολιτικής, καθώς και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων, αποτελεί υποχρέωση του κράτους». Δυστυχώς, κανένα από τα κόμματα που κυβέρνησαν από το 2001 και μετά δεν έλαβε σοβαρά υπόψη του τη συγκεκριμένη συνταγματική επιταγή και κυρίως δεν έχουν έως και σήμερα ξεκινήσει οι δράσεις για την ανάσχεση του εν λόγω προβλήματος.
Κάθε γυναίκα γεννάει 1,3 παιδιά
Κάθε γυναίκα σήμερα γεννάει 1,3 παιδιά, όταν, για να είναι σταθερός ο πληθυσμός της χώρας, πρέπει να γεννιούνται από κάθε γυναίκα 2,1 παιδιά.
Το 1980 είχαμε 148.134 γεννήσεις και οι θάνατοι ήταν 87.282. Το 2011 ήταν η πρώτη χρονιά που οι ετήσιες γεννήσεις ήταν λιγότερες από τους θανάτους.
Το 2014 οι γεννήσεις στην Ελλάδα έφτασαν τις 92.148 (47.383 αγόρια και 44.765 κορίτσια), παρουσιάζοντας μείωση 2,1% σε σχέση με το 2013, που είχαν ανέλθει σε 94.134 άτομα (48.430 αγόρια και 45.704 κορίτσια). Από αυτές τις γεννήσεις, 79.975 είναι από Ελληνίδες (ποσοστό 86,8%) και οι 12.173 γεννήσεις είναι από αλλοδαπές (ποσοστό 13,2%). Η μέση ηλικία της μητέρας κατά τη γέννηση ήταν τα 31 έτη (ενώ το 2013 τα 30,9 έτη).
Το 2014 οι θάνατοι παρουσίασαν αύξηση 1,7% και ανήλθαν σε 113.740 (58.132 άντρες και 55.608 γυναίκες) έναντι 111.794 (57.627 άντρες και 54.167 γυναίκες) που ήταν το 2013.
Επομένως, το 2014 η Ελλάδα παρουσίασε μείωση πληθυσμού κατά 21.592 άτομα.
Χαρακτηριστικό είναι ότι κατά την τετραετία 2011-2014 μειώθηκε ο πληθυσμός της χώρας μας κατά περίπου 60.000 άτομα. Ο μέσος όρος της ηλικίας των Ελλήνων σήμερα είναι τα 44 έτη, όταν το 1951 ήταν τα 26 έτη.
Επιπλέον, η Ελλάδα είναι η πρώτη σε εκτρώσεις χώρα στην Ευρώπη και η τρίτη στον κόσμο, με περίπου 250.000 ετησίως, ήτοι υπερδιπλάσιες από τις γεννήσεις. Η Eurostat υπολογίζει ότι μέχρι το 2080 θα έχει μειωθεί ο πληθυσμός της χώρας μας κατά 3,5 εκατομμύρια κατοίκους!
Η αδυσώπητη οικονομική κρίση που μαστίζει την ελληνική κοινωνία, η υψηλή ανεργία των νέων και η παρεπόμενη δυσκολία των νέων να δημιουργήσουν οικογένεια είναι οι βασικές αιτίες της υπογεννητικότητας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι πολλά νέα ζευγάρια παραμένουν για χρόνια σε σχέση, χωρίς να έχουν την οικονομική δυνατότητα να παντρευτούν και να φέρουν στον κόσμο παιδιά.
Οι συνέπειες του εθνικού αυτού προβλήματος, είναι σοβαρές και ποικίλες.
- Εθνικές συνέπειες: Η συρρίκνωση του έθνους μας μπορεί να προκαλέσει ιδιαίτερα προβλήματα στο εγγύς μέλλον, ιδιαίτερα για τη μελλοντική γεωπολιτική ισορροπία και με έναν γείτονα που δείχνει συνεχώς τα δόντια του.
- Κοινωνικές συνέπειες: Χαλάρωση του θεσμού της οικογένειας.
- Οικονομικές συνέπειες: Μείωση εργατικού δυναμικού, μείωση παραγωγικότητας, επιδείνωση ασφαλιστικών ταμείων.
Η κατάσταση σε μερικά χρόνια τείνει να γίνει μη αναστρέψιμη.
Και αυτό θα συμβεί, όταν ο μισός πληθυσμός της χώρας ξεπεράσει το 50ό έτος της ηλικίας του, κάτι που σημαίνει ότι πλέον δύσκολα τεκνοποιεί.
Τι πρέπει λοιπόν να γίνει άμεσα, προτού το πρόβλημα εξελιχθεί σε έναν πραγματικό και ολέθριο εθνικό μαρασμό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται;
Στόχος του ελληνικού κράτους από τούδε και στο εξής θα πρέπει να είναι ένας και μοναδικός: Να δοθούν παραπάνω κίνητρα για να γεννάει η κάθε γυναίκα τουλάχιστον δύο παιδιά! Θα πρέπει για τα επόμενα (τουλάχιστον είκοσι) χρόνια, πολύτεκνοι να θεωρούνται όσοι κάνουν τουλάχιστον δύο παιδιά και να τυγχάνουν περισσότερων προνοιακών επιδομάτων.
Και τέλος, λόγω της σοβαρότητας του θέματος, θα πρέπει άμεσα να ιδρυθεί Γενική Γραμματεία Δημογραφικού ή υφυπουργείο υπεύθυνο αποκλειστικά για την υπογεννητικότητα και την προσπάθεια ανάσχεσής της.
