Οι τελευταίες εκρήξεις που καταγράφηκαν στον Ήλιο έχουν δημιουργήσει ανησυχίες στους επιστήμονες, οι οποίοι τονίζουν ότι δεν είναι τυπικές της φάσης του κύκλου που βρίσκεται το αστέρι.
Σε διάστημα μικρότερο της εβδομάδας κατεγράφησαν στον Ήλιο μια σειρά από ασυνήθιστα υψηλές εκλάμψεις, οι οποίες έχουν τραβήξει την προσοχή των επιστημόνων της NASA. Σύμφωνα με την αμερικανική διαστημική υπηρεσία από τις 4 Σεπτεμβρίου και σε διάστημα μικρότερο των επτά ημερών, εντοπίστηκαν επτά εκπομπές ακτινοβολίας διαφορετικής έντασης. Μεταξύ αυτών, η ισχυρότερη έκρηξη της τελευταίας δωδεκαετίας, η οποία παρατηρήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου.
Σύμφωνα με στοιχεία του Παρατηρητηρίου Solar Dynamics της NASA, η συμπεριφορά του μεγαλύτερου αστέρα του συστήματός μας, είναι πολύ ασυνήθιστη, επειδή το στάδιο του κύκλου που βρίσκεται συνήθως δεν καταγράφεται τόσο μεγάλη δραστηριότητα.
«Ο παρών ηλιακός κύκλος ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2008 και τώρα μειώνεται σε ένταση και κινείται προς την ελαχιστοποίηση. Είναι μια φάση στην οποία αυτές οι εκρήξεις στον Ήλιο είναι όλο και πιο σπάνιες», αναφέρει η έκθεση του οργανισμού σχετικά με την τελευταία και μεγαλύτερη ηλιακή έκρηξη, έντασης X9,3. «Ωστόσο, η ιστορία έχει δείξει ότι παρά το γεγονός αυτό μπορεί να υπάρχει και ένταση», τονίζει.
Ο κύκλος της ηλιακής δραστηριότητας αλλάζει κάθε 11 χρόνια και τώρα το άστρο πλησιάζει στο τέλος του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η δραστηριότητα του Ήλιου αυξάνεται και μειώνεται. Τώρα βρισκόμαστε στο ένατο έτος του κύκλου, όπου πρέπει να χάσει την ένταση.
«Υβριδικά» σημεία, πιθανή αιτία πυρκαγιών
Μερικοί επιστήμονες πιστεύουν ότι οι πρόσφατες εξάρσεις δεν είναι τόσο περίεργες όσο μπορούμε να πιστέψουμε. Έχουν μια εξήγηση.Για παράδειγμα, ο διευθυντής του Παρατηρητηρίου Υψηλού Υψομέτρου του Εθνικού Κέντρου Ατμοσφαιρικών Ερευνών (NCAR), Σκοτ Μακ Ίντος, πιστεύει ότι όταν η δραστηριότητα μειώνει τα μαγνητικά συστήματα που βρίσκονται κάτω από τις κηλίδες της και φαίνεται να βρίσκονται σε στενή επαφή κοντά στον ισημερινό.
Σε μια συνέντευξη στο Gizmodo, ο Μακ Ίντος τόνισε ότι αυτό προκαλεί στον Ήλιο την παραγωγή «υβριδικών» ηλιακών σημείων. Δηλαδή, περιοχές που περιέχουν μαγνητικά πεδία που στρίβουν όπως το νερό στους ωκεανούς των βόρειων και νότιων ημισφαιρίων.
«Σκεφτήκατε πώς η περιστροφή της Γης περιστρέφει το νερό σε κάθε ημισφαίριο προς διαφορετικές κατευθύνσεις; Ο ήλιος κάνει το ίδιο για τον ίδιο λόγο, που είναι η δύναμη Coriolis», εξηγεί ο Μακ Ιντός. «Αυτά τα συστήματα είναι πολύ ασταθή. Κανονικά αυτοί οι τύποι κηλίδων παράγουν τις χειρότερες και μεγαλύτερες εκρήξεις και τις εκτοξεύσεις της στεφανιαίας μάζας», πρόσθεσε.
