Το φαινόμενο της αυτοπυρπόλησης αποτέλεσε στην εποχή μας την έσχατη μορφή προσωπικής διαμαρτυρίας απελπισμένων ατόμων, από πιθανές αδικίες των δυνατών της εξουσίας. Τέτοια φαινόμενα δεν πρόκειται να δούμε από τους κυβερνώντες αν απoτύχουν στο μεγαλεπήβολο σχέδιο και αφήγημα του νέου έτους για «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια.
Χρειάζονται «κότσια» για τέτοιους ηρωισμούς. Οι κυβιστήσεις είναι προσφιλές τους άθλημα. Ακόμη κι αν οι πολίτες είναι μέσα στη φωτιά, αυτοί θα χειροκροτούν υπερηφανευόμενοι ότι τους εκπαίδευσαν να είναι «αναστενάρηδες»! Όλα είναι πιθανά, όταν διά στόματος Πρωθυπουργού ακούμε ότι το κοινωνικό μέρισμα οφείλεται σε «πλεόνασμα» και όχι σε υπερφορολόγηση της κοινωνίας, κάτι που δεν έχει ξαναγίνει.
Η μη απόδοση των συντάξεων, το «άγριο ψαλίδι» στις επενδύσεις, η υπερφορολόγηση κινητών και ακινήτων έφεραν ένα μικρό πλεόνασμα που δόθηκε σαν χριστουγεννιάτικος μπουναμάς ή αντίδωρο, ή ελεημοσύνη. Πείτε το όπως θέλετε. Δυστυχώς, την ίδια πολιτική φαίνεται ότι θα ακολουθήσει η κυβέρνηση και τον νέο χρόνο, συνεπής στην κοσμοθεωρία της Αριστεράς. Η επιβίωση των πολιτών να γίνεται με επιδοματική πολιτική και όχι με αναπτυξιακούς τρόπους. Ντύνουν τις αδυναμίες τους με αυταπάτες, ψευδαισθήσεις, παραποιήσεις, παραμορφώσεις, με στόχο το κέρδος χρόνου και παραμονής στην εξουσία. Ακόμη και τους πλειστηριασμούς θεωρούν, οι αθεόφοβοι, μοχλούς ανάπτυξης! Και όλα αυτά γιατί δεν θέλουν να μειώσουν τις δαπάνες του δημόσιου τομέα. Διορίζουν με διάφορους τρόπους, παρά τις απαγορεύσεις των νόμων, και διογκώνουν τις μη παραγωγικές δαπάνες.
Ακόμη και στην επιστράτευση της συντρόφου του πρωθυπουργού, με μια πολυσέλιδη συνέντευξη, κατέφυγαν για να επαναλάβουν τους προπαγανδιστικούς ακροβατισμούς, της πρώτης φοράς Αριστεράς. Όταν δεν μπορείς να πείσεις με επιχειρήματα τον κόσμο, επιλέγεις να τον «γλυκάνεις» με συναισθήματα. Αμερικανιές!
Ξεπερασμένες πολιτικές στρατηγικές άλλων εποχών και άλλων χωρών. Τα πολιτικά μηνύματα που προσπάθησε να περάσει στον «βρόντο», όταν την ίδια στιγμή ανακοινώνονται αυξήσεις των ειδών πρώτης ανάγκης και μειώσεις αφορολόγητου. Μια συνέντευξη που θα ξεχαστεί πολύ γρήγορα από τους απλούς πολίτες, γιατί δεν πρόσφερε κάτι στο φιλόπτωχο ταμείο! Φυσικά δεν συμμερίζονται οι περισσότεροι τα επικριτικά σχόλια των τέως συντρόφων τους. Τι ήθελαν, να μην παινέψει το σπίτι της;
Πολύ φοβάμαι όμως ότι άνοιξε ο ασκός του Αιόλου και θα δούμε κι άλλες συντρόφους πρωτοκλασάτων της κυβέρνησης να δίνουν συνεντεύξεις για το πόσο στεναχωρημένο ήταν τα έτερό τους ήμισυ όταν υπέγραφε τις περικοπές μισθών και συντάξεων. Αμερικανιές! Τέτοιος λαός που είμαστε, τέτοιο δούλεμα θέλουμε. Μεταμέλεια και αυτοκριτική δεν περιμένουμε από τους κυβερνώντες.
Περιμένουμε μόνο να μας μοιράσουν και πάλι «κόλλυβα», αλλά αυτήν τη φορά από τις «δικές» μας κηδείες!
Αμερικανιές, από την «πρώτη φορά Αριστερά»!
Άρθρο του Θανάση Παπαμιχαήλ, επικοινωνιολόγου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 13/1
