Τελικά, στη ζωή και στην πολιτική δεν μπορείς ποτέ να λες ποτέ. Διότι η όποια κυβέρνηση όλα μπορεί να τα υπολογίσει, εκτός από το τυχαίο και το απρόοπτο. Και δυστυχώς για την κυβέρνηση, εκεί που σχεδίαζε –μέρες που είναι– να αμολήσει… καλούμπα και να πετάξει τον χαρταετό της επιτυχίας, μια σειρά από «βαρίδια» την κρατούν σε χαμηλή και επικίνδυνη πτήση. Το ερώτημα είναι κατά πόσο θα την βγάλει «καθαρή», μια και πυκνώνουν τα σύννεφα στον ορίζοντα.
Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος. Τα όσα συμβαίνουν στον κόσμο με την υπόθεση του κορονοϊού δεν είναι λίγα. Διότι, πέρα από τις όποιες επιπτώσεις μπορεί να υπάρξουν από πλευράς κρουσμάτων, και από τα μέτρα που ήδη δρομολογήθηκαν και δημιουργούν ένα εφιαλτικό σκηνικό, υπάρχουν και σημαντικότατες οικονομικές επιπτώσεις. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο Χρηματιστήριο, αλλά σε μια σειρά από συμφωνίες στην πραγματική οικονομία, που θα επηρεάσουν και την οικονομική πολιτική της πατρίδας μας.
Από την άλλη, η κατάσταση στα νησιά έχει ξεφύγει. Το να …στέλνεις ΜΑΤ για να προχωρήσεις τα σχέδια για τις κλειστές δομές, που τα όποια αποτελέσματά τους θα φανούν σε έξι μήνες(!), και να βρίσκεσαι σε «πόλεμο» με τις τοπικές κοινωνίες δεν είναι ό,τι καλύτερο. Ό,τι και να γίνει, η υπόθεση θα αφήσει τραύματα στην κυβέρνηση, που θα φανούν σε βάθος χρόνου. Αν, δε, από την άνοιξη και μετά συνεχισθούν οι ροές και δίπλα από τις κλειστές δομές, όπως φοβούνται οι νησιώτες, δημιουργηθούν και νέες ανοικτές, τότε θα μιλάμε για ανατροπή του πολιτικού σκηνικού.
Αν σε αυτά προσθέσουμε τα διάφορα παιχνίδια που κάνουν μερικοί «γαλάζιοι» στα νησιά αλλά και στην ενδοχώρα και τα διάφορα… παρατράγουδα (όπως αυτό με τον ειδικό φρουρό στην ΑΣΟΕ), τότε ο… χαρταετός της κυβέρνησης θα κινδυνέψει σοβαρά.
Αν προσθέταμε σε αυτό το «παζλ» και την εσωκομματική γκρίνια, που πλέον καταγράφεται και εντός των οργάνων του κόμματος, για την αξιοποίηση ανθρώπων που δεν ανήκουν στην Κεντροδεξιά, τότε εγκαίρως ο κ. Μητσοτάκης πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες.
Διότι αν η γκρίνια μεγαλώσει, δύσκολα θα μαζευτούν στη συνέχεια τα πράγματα. Επειδή και η επανάληψη του μύθου του Αισώπου, με τον βοσκό και το ψέμα του για «λύκους στα πρόβατά μας», με το σενάριο των πρόωρων εκλογών και του ανασχηματισμού κρατάει κάποιους στο μαντρί, αλλά όχι για πάντα.
Διότι ακόμη και ο βοσκός του μύθου δεν έγινε πιστευτός, όταν τελικά οι λύκοι μπήκαν στο μαντρί και έφαγαν τα πρόβατα.
Όσο για τον ΣΥΡΙΖΑ που, επτά μήνες μετά, χαιρέκακα χαμογελά για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση (και πολλά εκ των οποίων οφείλονται στα έργα και τις ημέρες του), είναι καιρός να καταλάβει ότι για να επιστρέψει στην εξουσία θέλει δουλειά πολλή. Και κυρίως σοβαρότητα και συγκεκριμένες προτάσεις. Διότι εάν πιστεύει ότι το 2015 θα μπορεί να το επαναλάβει με άλλα επιχειρήματα, πλανάται πλάνην οικτράν. Για αυτό καλή είναι η τακτική… αμόλα καλούμπα που λέγαμε ως πιτσιρικάδες, αλλά προσοχή στο να μην κάνει «κοιλιά» ο… χαρταετός.
του Νίκου Ελευθερόγλου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
