Κυρίαρχη είναι αυτόν τον καιρό η συζήτηση για την οικονομία, για την ανάκαμψη και την ανάπτυξή της, στη μετα-κορονοϊό εποχή, ιδιαίτερα μετά το άνοιγμα από την περασμένη Δευτέρα των συνόρων και την έναρξη της τουριστικής περιόδου, αλλά και των επικείμενων σημαντικών ευρωπαϊκών αποφάσεων και του πακτωλού των πόρων που μπορούν να κινητοποιηθούν, προκειμένου να εξέλθουμε ισχυρότεροι από την κρίση της πανδημίας. Άλλοι μιλούν για ευκαιρία αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου, άλλοι προσδοκούν ψηφιακά άλματα και ορισμένοι προσβλέπουν σε αναδιανομές.
Όλοι όμως συμφωνούν στο ότι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσεις μια κρίση είναι να τη μετατρέψεις σε ευκαιρία. Και με αυτή την πρόκληση θα αναμετρηθεί το προσεχές διάστημα η οικονομία μας και ειδικότερα η ελληνική τουριστική βιομηχανία. Για την ελληνική οικονομία, η μεγάλη ευκαιρία που έχει μπροστά της αποτελεί ταυτόχρονα και ένα πολύ κρίσιμο στοίχημα για τα επόμενα χρόνια: Να αξιοποιήσει την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης, που έχει εμπεδωθεί τους τελευταίους μήνες, και να κεφαλαιοποιήσει την κερδισμένη αξιοπιστία λόγω της αποτελεσματικής αντιμετώπισης της κρίσης του κορονοϊού και των ταχύτατων αντανακλαστικών που επέδειξε η κυβέρνηση.
Ο τρόπος που αντιμετωπίζεται πλέον η χώρα μας από διεθνείς παράγοντες, οικονομικούς αναλυτές και παγκοσμίως γνωστά και έγκυρα ΜΜΕ δεν θυμίζει σε τίποτα την Ελλάδα των μνημονίων και της απαξίωσης. Την Ελλάδα που από το ναδίρ βρέθηκε να είναι το θετικό παράδειγμα παγκοσμίως, όχι μόνο για τον τρόπο που διαχειρίστηκε την υγειονομική κρίση, αλλά κυρίως γιατί μέσα σε αυτούς τους μήνες έγιναν ή δρομολογήθηκαν μεταρρυθμίσεις άνευ προηγουμένου (ψηφιακή μεταρρύθμιση στο Δημόσιο, αναμόρφωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας από άποψη δομών και υποδομών, απλοποίηση διαδικασιών επενδύσεων κ.ά.) οι οποίες αλλάζουν τη φυσιογνωμία της οικονομίας. Η οποία μπορεί να κινείται στην κόψη του ξυραφιού, όμως η ύφεση που παρουσίασε ήταν υποπολλαπλάσια του μέσου όρου της Ευρωζώνης.
Και ενώ όλα αυτά αναγνωρίζονται από πολιτικούς ηγέτες, διεθνείς οικονομικούς παράγοντες και παγκοσμίως γνωστά και έγκυρα ΜΜΕ ως θετικά για τη χώρα μας, η εδώ αξιωματική αντιπολίτευση δείχνει να στοχεύει στον εντυπωσιασμό και όχι στην ποιότητα και στο πολιτικό υπόβαθρο. Μιλά για επικοινωνιακή πολιτική και προπαγάνδα, ασκεί (άστοχη) κριτική ακόμη και στο σποτ που έγινε για την τουριστική προβολή της χώρας μας και υιοθετεί τις πιο ακραίες αντιλήψεις για την οικονομία.
Προχθές, π.χ. εξήγησαν στη Βουλή στον κ. Τσίπρα ότι όντως είχαμε ύφεση προ κορονοϊού αλλά ήταν υποπολλαπλάσια του μέσου όρου της Ευρωζώνης. Παρ’ όλα αυτά μίλησε στον ΣΕΒ αναφέροντας ως επιχείρημα την προ πανδημίας ύφεση. Και παράλληλα τόνισε την ανάγκη της «έγκαιρης» αναγνώρισης του «μεγέθους» και του «βάθους» της ζημιάς λόγω πανδημίας. Και αυτά τα είπε σε ανθρώπους που ναι μεν παίζουν τους οικονομικούς αριθμούς στα δάχτυλα, δεν μπορούν όμως να προβλέψουν το «μέγεθος» και «το βάθος» της ζημιάς που θα έχουν από κάτι τόσο πρωτόγνωρο, όπως η πανδημία του κορονοϊού. Όπως δεν μπορούν να προβλέψουν το «μέγεθος» και το «βάθος» της ζημιάς που θα έχουν και οι άνθρωποι του τουρισμού κατά τη φετινή, κομβικής σημασίας για την επόμενη μέρα της χώρας τουριστική σεζόν.
Απ’ ό,τι φαίνεται , αποτιμώντας κανείς την αντιπολιτευτική τακτική του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η μόνη σοβαρή πρόβλεψη που μπορεί να γίνει για την «επόμενη μέρα» είναι για το ποιος θα είναι ο νικητής των επόμενων εκλογών, οι οποίες, όπως επανέλαβε ο πρωθυπουργός, θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας.
Και θα είναι (και πάλι) νικητής, γιατί στον ένα χρόνο διακυβέρνησης της ΝΔ έχει κατακτήσει προστιθέμενο πολιτικό πλεόνασμα και απέναντί του έχει μια αξιωματική αντιπολίτευση που λειτουργεί με ανακλαστικά παρελθόντος χρόνου.
του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
