Σχέδιο που προβλέπει μείωση της καθαρής παρούσας αξίας του δημοσίου Χρέους κατά 36- 40 δισ. ευρώ, με σταθεροποίηση των επιτοκίων δανεισμού για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και περιορισμό του συνολικού κόστους τοκοχρεολυσίων στο 15% του ΑΕΠ, θα παρουσιάσει στο Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου ο επικεφαλής του ESM, Κλάους Ρέγκλινγκ.
Το σχέδιο θα συναρτά όλες τις κινήσεις αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους με συγκεκριμένους στόχους –όχι με ρήτρα ανάπτυξης, όπως ήλπιζε η κυβέρνηση–, αλλά με βάση συγκεκριμένους δείκτες και στόχους υλοποίησης διαρθρωτικών αλλαγών, βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας, δημοσιονομικής εξυγίανσης και, κυρίως, με ταυτόχρονη εμπιστοσύνη των αγορών, αφού η Ελλάδα θα πρέπει να βγει στις αγορές και να εκδίδει ομόλογα, ώστε σταδιακά να μετατραπεί πάλι το διακρατικό χρέος σε ιδιωτικό.
Το Σχέδιο Ρέγκλινγκ φιλοδοξεί να δημιουργήσει ένα δίκτυ ασφαλείας και να προστατεύσει την Ελλάδα από μελλοντικές αυξήσεις επιτοκίων και αναταράξεις στις αγορές, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να δελεάσει το Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΝΤ για να πεισθεί να εγκρίνει περαιτέρω χρηματοδότηση της χώρας μας κατά 6-8 δισ. ευρώ.
Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας έχει καταρτίσει μια φιλόδοξη πρόταση για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα στο χρέος, περιγράφοντας και τα μεσοπρόθεσμα που θα ληφθούν, εφόσον χρειαστεί, αλλά ταυτόχρονα επισημαίνει ότι η Ευρώπη πρέπει να έχει ένα Plan B’, σε περίπτωση που δεν υπάρξει θετική ανταπόκριση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. «Το κούρεμα της παρούσας αξίας του χρέους» κατά 36- 40 δισ. ευρώ, με περαιτέρω επιμήκυνση της αποπληρωμής οφειλών και «κλείδωμα» των επιτοκίων, κρίνεται πλέον απαραίτητο, ώστε να αντισταθμιστούν οι τεράστιες ζημιές που επιβάρυναν το δημόσιο χρέος από την περίοδο της «σκληρής διαπραγμάτευσης» με επικεφαλής τον Γιάνη Βαρουφάκη.
●Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο καλείται να… χρηματοδοτήσει τον εαυτό του, δηλαδή να συμβάλει χρηματοδοτικά ώστε να διασφαλιστεί η έγκαιρη αποπληρωμή των προ- ηγούμενων δανείων που έχει χορηγήσει στην Ελλάδα.
●Ταυτόχρονα, θα αναλάβει τον ρόλο του Επιτηρητή Υλοποίησης των Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη η ελληνική οικονομία και αυτό θα γίνει μέσω του 4ου μνημονίου που θα υπογράψει η ελληνική κυβέρνηση (Memorandum of Economic and Financial Policies MEFP), αλλά θα το βαφτίσει «3η παράλληλη δανειακή σύμβαση».
Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε επιμένει στην αυστηρή τήρηση της συμφωνίας του Ιουλίου 2015. Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα υπέγραψε και δεσμεύθηκε ότι η Ελλάδα από το 2018 έως το 2028 θα παράγει πρωτογενή πλεονάσματα, ύψους 3,5% του ΑΕΠ, για να αποπληρώνει το χρέος. Την ίδια άτεγκτη στάση τηρούν οι υπουργοί Οικονομικών της Ολλανδίας, της Ισπανίας, της Αυστρίας και της Φινλανδίας. Σήμερα, η ελληνική κυβέρνηση, με τη βοήθεια του ΔΝΤ, διεκδικεί μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων από το 2018 και μετά, με το επιχείρημα ότι είναι αδύνατο να επιτευχθεί ο στόχος του 3,5% για μια ολόκληρη δεκαετία.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ θα αναλάβουν να εξασφαλίσουν ότι η Ελλάδα θα αποπληρώνει τις υποχρεώσεις της στο διηνεκές, με μικρότερα πρωτογενή πλεονάσματα, εφόσον όμως υλοποιεί διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις (ξεκινώντας από την ξεχασμένη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, η οποία ουδόλως έχει αλλάξει από την εποχή του Κωστή Χατζηδάκη) και ταυτόχρονα εξυγιαίνει τα δημόσια οικονομικά της.
●Προφανής προϋπόθεση για την επίτευξη συμφωνίας είναι η ολοκλήρωση όλων των αξιολογήσεων, ξεκινώντας από την τρέχουσα, και αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρχει backtracking, δηλαδή ανατροπή των ήδη συμφωνηθέντων και ψηφισθέντων μνημονιακών νόμων.
● Για παράδειγμα, δεν θα επανέλθουν οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας μέχρι να ολοκληρωθεί το ελληνικό πρόγραμμα, θα επιτραπούν οι χωρίς προέγκριση ομαδικές απολύσεις, δεν θα αλλάξει το μοντέλο υπολογισμού του κατώτατου μισθού και, φυσικά, θα υλοποιηθούν όλες οι προγραμματισμένες αποκρατικοποιήσεις. Ο Γιάννης Στουρνάρας, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, έχει εκπονήσει έναν οδικό χάρτη για την σταδιακή άρση των capital controls. Το σχέδιο προβλέπει ότι έως το καλοκαίρι του 2017 θα πρέπει να έχει αρθεί το 75% των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων που ισχύει σήμερα και, τελικά, τον Ιανουάριο του 2018 η άρση των capital controls να είναι ολοκληρωτική σε ποσοστό 100% και να συνδυαστεί με το ευτυχές τέλος του «ελληνικού προγράμματος».
Η Ελλάδα θα πρέπει στο μεταξύ να περάσει από την κρησάρα των αγορών, δηλαδή να εκδίδει μικρής αξίας και διάρκειας ομόλογα που θα τα αγοράζουν οι επενδυτές οι οποίοι εμπιστεύονται την ασκούμενη αναπτυξιακή και δημοσιονομική πολιτική. Ήδη, η απόδοση των 10ετών ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου έχει πέσει κάτω από το 7%, που είναι το χαμηλότερο επίπεδο από το 2014, και η πτώση αυτή έχει ιδιαίτερο, συμβολικό χαρακτήρα, καθώς 7% είναι το επίπεδο επιτοκίου πάνω από το οποίο οι χώρες φαίνεται ότι χρειάζονται προγράμματα στήριξης, όπως συνέβη στις αρχές της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης.
Του Χρήστου Ν. Κώνστα
Το άρθρο δημοσιεύθηκε με την εφημερίδα Παρασκήνιο το Σάββατο 26/11
