Στο ανώτατο δυνατό επίπεδο θα θέσει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, αναμένεται να είναι το βασικό θέμα που θα συζητήσει με την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ κατά την επίσκεψή της εντός των επομένων ημερών στη χώρα μας.
Το ραντεβού μεταξύ των δύο ηγετών θα πραγματοποιηθεί στην Κρήτη, καθώς η ισχυρά κυρία της Ευρώπης αναμένεται να αφιχθεί στο νησί το χρονικό διάστημα μεταξύ 1 έως 3 Νοεμβρίου, καθώς για εκείνο το τριήμερο έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στην περιοχή η Ελληνογερμανική Συνέλευση με τη συμμετοχή εκπροσώπων του επιχειρηματικού κόσμου και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης των δύο χωρών.
Στο περιθώριο της Συνέλευσης αυτής, που θα δώσει έμφαση μεταξύ άλλων στα ζητήματα τουρισμού, εκπαίδευσης και διατροφής, ο Έλληνας πρωθυπουργός θα θέσει επιτακτικά το ζήτημα, παρά το γεγονός ότι η απέναντι πλευρά θεωρεί εν πολλοίς την υπόθεση λήξασα.
Ευνοϊκή συγκυρία
Η χρονική συγκυρία για ένα τόσο «καυτό» θέμα θεωρείται πάντως από την ελληνική πλευρά ευνοϊκή, εάν αναλογιστεί κανείς ότι μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα κατατεθεί προς ψήφιση στην Ολομέλεια της Βουλής η έκθεση της διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών.
Όπως θα αναφέρεται στο πολυσέλιδο κείμενο, η συνολική απαίτηση της χώρας μας έναντι της Γερμανίας ανέρχεται στα 269,5 δισεκατομμύρια ευρώ, που μαζί με τους τόκους θα ξεπεράσει τα 300 δισεκατομμύρια. Το εν λόγω ποσό αφορά το κατοχικό δάνειο (που ουσιαστικά ήταν αρπαγή χρημάτων του ελληνικού κράτους από το ναζιστικό καθεστώς της εποχής), τις οικονομικές αποζημιώσεις ιδιωτών και της εβραϊκής κοινότητας, τις πολιτιστικές καταστροφές και μια σειρά άλλων διεκδικήσεων.
Άξιο μνείας είναι το γεγονός ότι στο ποσό αυτό δεν περιλαμβάνονται οι απαιτήσεις για αποζημιώσεις από την απώλεια ανθρώπινων ζωών η αναπηριών. Η ψήφιση του πορίσματος θα αποτελέσει και την απαρχή της επίσημης διεκδίκησης της Αθήνας προς το Βερολίνο που, εάν δεν δικαιωθεί, μπορεί να φθάσει ακόμη και στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Το έδαφος για το τι θα επακολουθήσει θα το προλειάνει ο ίδιος ο κ. Τσίπρας στο τετ α τετ που θα έχει με τη Μέρκελ στην Κρήτη, έναν τόπο που πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ουδέν σχόλιο από Σταϊνμάγερ
Πάντως, ανεξαρτήτως εξελίξεων, η σύσφιξη των σχέσεων της χώρας μας με την υπερδύναμη της γηραιάς ηπείρου είναι δεδομένη, εάν αναλογιστεί κανείς ότι μόλις την περασμένη εβδομάδα βρισκόταν στην ελληνική πρωτεύουσα ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάγερ, στον οποίο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος θύμισε ότι «οι αποζημιώσεις είναι νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες, εντασσόμενες στον διεθνή και ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό».
Ο ομόλογός του δεν θέλησε να κάνει κάποιο σχόλιο επί τούτου, αρκούμενος απλώς σε μια δήλωση του στιλ ότι «αυτή η επίσκεψη μπορεί να αποτελέσει την αφορμή για μία νέα αρχή στις ελληνογερμανικές σχέσεις, αφήνοντας πίσω τις δύσκολες στιγμές που περάσαμε και τα στερεότυπα που δηλητηρίασαν τις σκέψεις μας. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να κρύψουμε κάτω από το χαλί τις διαφορές. Πρέπει να ορίσουμε από κοινού και με αλληλοσεβασμό το πεδίο επίλυσής τους με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Πρέπει να δουλέψουμε σκληρά για να περιορίσουμε τις ακραίες φωνές και να σχεδιάσουμε ένα μέλλον που θα δίνει προοπτική στους λαούς μας». Πέραν τούτου, ουδέν.
Συν τοις άλλοις, το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων έθεσε στις αρχές της εβδομάδας και ο περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης στον Γερμανό πρέσβη Γιενς Πλότνερ, κατά τη διάρκεια επίσκεψης που πραγματοποίησε ο εν λόγω αξιωματούχος στο νησί.
Τι θα πει η καγκελάριος
Η καγκελάριος εννοείται πως γνωρίζει ότι το θέμα θα τεθεί επισταμένως και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε εάν και με ποιον τρόπο θα απαντήσει στον πρωθυπουργό. Το βέβαιο είναι ότι το κλίμα στη συνάντηση θα είναι θετικό. Άλλωστε, η αλήθεια είναι ότι οι διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ του 44χρονου πρωθυπουργού και της 64χρονης καγκελαρίου έχουν δοκιμαστεί ποικιλοτρόπως τα τελευταία χρόνια, μέχρι να φτάσουμε στο σημερινό επίπεδο επικοινωνίας.
Ποιος δεν θυμάται τα όσα συνέβησαν στις 2 Μαΐου 2014, όταν ο κ. Τσίπρας ως αρχηγός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναφωνούσε από την πόλη της Μυτιλήνης την περιβόητη φράση «go back, κυρία Μέρκελ, go back, κύριε Σόιμπλε, go back, κυρίες και κύριοι της συντηρητικής νομενκλατούρας της Ευρώπης, go back, κύριοι της τρόικας, η Ελλάδα δεν είναι πειραματόζωο», ζητώντας με αυτόν τον τρόπο να σταματήσουν τις πολιτικοοικονομικές επιθέσεις κατά της χώρας μας;
Τότε, το πλήθος από κάτω τον επευφημούσε και λίγες εβδομάδες αργότερα ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδιζε τις ευρωεκλογές με ποσοστό 26,5%.
Τι είχε πει για τη Μέρκελ
Περίπου τρία χρόνια αργότερα, τέλη Απριλίου του 2017, ο κ. Τσίπρας είχε κληθεί, ως πρωθυπουργός πλέον, σε μία από τις τηλεοπτικές συνεντεύξεις του, να απαντήσει εάν και κατά πόσο μετάνιωσε για τα όσα είχε πει στη Λέσβο.
Ακούγοντας την ερώτηση, είχε μειδιάσει και χωρίς περιστροφές σημείωνε ότι «τότε η κα Μέρκελ, κατά την εκτίμησή μου, έπρεπε να κάνει πίσω στη σκληρή, αυστηρή, δημοσιονομική πολιτική που επέβαλε στην Ευρώπη, και την επέβαλε με όρους γύψου στην Ελλάδα και με όρους καχεξίας για όλη την υπόλοιπη Ευρώπη. Πολιτικά ήταν απολύτως σωστό το σύνθημα». Και συνέχισε: «Αλλά επειδή με ρωτάτε σε προσωπικό επίπεδο, πρέπει να σας πω ότι, όταν γνωρίζεις έναν άνθρωπο και μιλάς μαζί του πλέον, είναι διαφορετικό από την εικόνα. Και πράγματι, έχω την αίσθηση πως είναι μια πολιτικός που έχει συναίσθηση της ευθύνης και τολμώ να πω ότι, παρά το γεγονός ότι βρίσκεται σε κεντροδεξιό κόμμα, είναι ανοιχτόμυαλη».
Οι μνημονιακές υποχρεώσεις
Έτσι, για την ιστορία, να υπογραμμίσουμε ότι είχε προηγηθεί στα τέλη Μαΐου του 2016 η υπερψήφιση του πολυνομοσχεδίου με τις δεκάδες μνημονιακές υποχρεώσεις, κάτι που ικανοποίησε την κα Μέρκελ.
Συναντώντας τον Έλληνα πρωθυπουργό λίγα εικοσιτετράωρα αργότερα στην Κωνσταντινούπολη, του έλεγε: «Μπράβο, Αλέξη, τα κλείσατε όλα πολύ καλύτερα απ’ ό,τι περιμέναμε…». Η μεταξύ τους συνεννόηση συνεχίστηκε και κατά τη διάρκεια της αντιμετώπισης του προσφυγικού προβλήματος και συνεχίζεται σχεδόν αδιατάρακτα μέχρι και σήμερα.
του Γιώργου Σαρρή
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
