Από μισό έως ενάμισυ εκατομμύριο πολίτες εκτιμάται ότι έλαβαν μέρος στην προσευχή που διοργανώθηκε από εκκλησία στο Μπουένος Άϊρες, και στη συνέχεια σε μαζικές πορείες, απαιτώντας από την κυβέρνηση να κηρύξει έκτακτη ανάγκη στην παροχή τροφίμων.
Συγκεκριμένα, κάθε χρόνο στις 7 Αυγούστου, εκατοντάδες χιλιάδες καθολικοί συγκεντρώνονται στη γειτονιά Λινιερς, στο δυτικό άκρο της πρωτεύουσας της Αργεντινής, Μπουένος Άϊρες, για να τιμήσουν την επέτειο του θανάτου του Σαν Καγετάνο, που συνέβη το 1574. Η πολυπληθής συνάντηση λαμβάνει χώρα στην περιοχή της εκκλησίας που φέρει το όνομα του αγίου, όπου οι πιστοί μπορούν να περιμένουν μέχρι και 24 ώρες για να εισέλθουν και να προσκυνήσουν την εικόνα του.
Ο αείμνηστος ιερέας γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου του 1480 στη Βιτσέντσα στην Ιταλία και είναι γνωστός ως ο «προστάτης του ψωμιού και της εργασίας», διότι, όπως αναφέρει η εκκλησιαστική ιστορία η οικογένειά του ήταν πολύ πλούσια, αλλά ο ίδιος αποφάσισε να εκποιήσει τα οικογενειακά περιουσιακά στοιχεία και να τα διανείμει στους φτωχούς. Επιπλέον, το όνομά του συνδέεται και με ορισμένα θαύματα, όπως η θεραπεία μιας γυναίκας που είχε γάγγραινα και επρόκειτο να της κόψουν το πόδι, αλλά ο άγιος την θεράπευσε.
Πριν να ακολουθήσει τον θρησκευτικό βίο, σπούδασε πολιτικό και κανονικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα και κατάφερε να γίνει γραμματέας του Πάπα Ιούλιου ΙΙ. Το αρχικό του όνομα ήταν Καγετάνο ντε Θιένε, αλλά αγιοποιήθηκε το 1671 και από τότε, η Καθολική Εκκλησία τον αναγνωρίζει ως τον άγιο της Πρόνοιας. Στην Αργεντινή, κάθε επέτειος του θανάτου του, προκαλεί οργή.
Πλήθος και πάθος
Υπάρχουν δύο σειρές που κάθε μία καταλαμβάνει πέντε τετράγωνα. Αυτή η οποία κινείται πιο γρήγορα μπορεί να διαρκέσει περίπου τρεις ώρες, η αναμονή για την είσοδο στο ναό και να προσκυνήσουν τον Σαν Καγιετάνο. Αν κάποιος θέλει να τον αγγίξει τότε θα πρέπει να περιμένει στην άλλη ουρά αλλά η αναμονή θα είναι μεγαλύτερη, μπορεί να φτάσει ως και τις επτά ώρες. «Έκατσα στη μεγάλη ουρά μια φορά, επειδή ο γέροντάς μου είναι πολύ άρρωστος και θεώρησα ότι έπρεπε να επιδείξω αυτοθυσία, έκανα σχεδόν 24 ώρες για να φτάσω», λέει ο Ντανιέλ Πουντάνο, ένας σιδηροδρομικός υπάλληλος ο οποίος ζήτησε ρεπό από τη δουλειά του για να προσευχηθεί. «Του ζήτησα υγεία και να έχω δουλειά. Εδώ και 22 χρόνια ζητάω τα ίδια από τον άγιο και μέχρι τώρα με ευλογεί», τονίζει.
Κατά μήκος των γραμμών υπάρχουν πάγκοι, όπου μπορείς να βρεις χριστιανικά βιβλία προσευχής, κομποσκοίνια, σιτάρια που σχετίζονται με τον άγιο καθώς επίσης και εικόνες του. Επίσης, υπάρχουν πάγκοι όπου πωλείται πρόχειρο φαγητό. «Τα μπλουζάκια κοστίζουν 100 πέσος (περίπου 5,5 δολάρια)», λέει η Ανα Μαρία, 44 ετών η οποία στέκεται μπροστά στον πάγκο της με τα προϊόντα της.
Στη συνέχεια, από την εκκλησία διοργανώνονται πορείες προς την Πλατεία Μαϊου, της πρωτεύουσας της Αργεντινής σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την ανεργία και για την απαίτηση της χορήγησης τροφίμων.
Ευχή για εργασία
«Ζητώ εργασία και υγεία για όλους», λέει ο Χουάν Φερνάντο Αργκανιάρας, 57 ετών, λίγο πριν εισέλθει στον ιερό χώρο για τον Καθολικισμό. Με τρεμάμενη φωνή και με δάκρυα που δεν μπορεί να τα συγκρατήσει λέει: «Έμεινα άνεργος πριν από τρία χρόνια, από τότε βρίσκω εποχιακές ή μαύρες εργασίες, «εργασίες του ποδαριού», αλλά δεν υπάρχει τίποτε μονιμότερο». Ο Αργκανιάρας είναι ένα τυπικό παράδειγμα των δύσκολων στιγμών που περνά ο λαός της Αργεντινής στον τομέα της απασχόλησης και ο ίδιος πιστεύει ότι η «κατάσταση είναι πολυπλοκότερη απ’ ό, τι ήταν πιο πριν».
Την ίδια στιγμή, μια ομάδα ιερέων ραντίζει με αγίασμα και προσεύχεται με τους συμμετέχοντες στο προσκύνημα. Στο βάθος φαίνεται το τρένο της γραμμής Σαρμιέντο που περνά, είναι η ίδια γραμμή των μέσων μαζικής μεταφοράς που το 2012, απασχόλησε τα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης εξαιτίας της τραγωδίας στην οποία έχασαν τη ζωή τους 52 άνθρωποι.
Σ’ αυτές τις ουρές μπορείς να ακούσεις κι άλλες ιστορίες απελπισίας. Η Κάρμεν Ρεάλες είναι μια 62χρονη συνταξιούχος και λέει ότι θέλει να αγγίξει την εικόνα του ιταλού ιερέα «επειδή θα της αναπτερώσει την ελπίδα και την πίστη». Αμέσως σπεύδει να τονίσει «προσεύχομαι να έχουν δουλειά τα παιδιά μου, απ’ την αρχή του χρόνου δεν βρίσκουν τίποτε, τους προσλαμβάνουν για δύο ή τρεις μήνες κι αυτό είναι όλο». «Δεν έρχομαι κάθε χρόνο, αλλά φέτος, ένιωσα ότι έπρεπε να έρθω», τονίζει.
Για να πουν ευχαριστώ
Πολλοί πιστοί έρχονται μόνο για να πουν ευχαριστώ. Η πιο εντυπωσιακή συμμετοχή σ’ αυτό το προσκύνημα είναι σκαρφαλωμένη στο φράχτη. Φορά μια μπλούζα με την εικόνα της Παναγίας μπροστά και με το πρόσωπο του Ιησού Χριστού στην πλάτη, ένα κόκκινο καπέλο και ένα πανό με εικόνες αγίων, φωτογραφίες και μια ντουζίνα κομποσκοίνια και άλλα προσευχητάρια. Σε μια από τις φωτογραφίες απεικονίζεται ο πάπας Φρανσίσκο, την εποχή που ήταν ακόμη ο Καρδινάλιος Μεργκόλιο και της ζήτησε να προσεύχεται γι αυτόν.
Το όνομά της είναι Μαργαρίτα Εσκαλάντε και λέει ότι: «Πριν από 40 χρόνια μου εμφανίστηκε η Παρθένος, ντύνομαι έτσι, το σπίτι μου μοιάζει με εκκλησία και μιλώ με το Θεό», λέει. Την ίδια στιγμή ακούγεται θρησκευτική μουσική και η Μαργαρίτα Εσκαλάντε εξομολογείται: «Δεν έχω προτίμηση σε κάποιον άγιο, τους αγαπώ όλους». Η Μαργαρίτα είναι «πολύ γνωστή» φιγούρα σε τέτοιου είδους περιοχές, παρά το γεγονός ότι η ίδια παραδέχεται: «Είμαι πολύ μεγάλη πια, γι αυτό και έρχομαι για λίγο».
Από την πλευρά του ο Εδουάρδο Μαρσέλο Μαδίνα, 40 ετών, εξηγεί τους λόγους για την αφοσίωσή του: «Έχω δουλειά, έρχομαι κάθε χρόνο από τότε που ήμουν 18 ετών και τότε ήμουν άνεργος», τονίζει αυτός ο οικοδόμος, ο οποίος συνήθως εργάζεται επισκευάζοντας αρτοποιεία. Τέλος δοξάζει: «Δόξα τω Θεώ, αυτή η τελετουργία πάντα δίνει λύση».
