Το τελευταίο διάστημα εντείνονται τα φαινόμενα εκνευρισμού, παράνοιας, αντισυντονισμού, εσωκυβερνητικών τριβών και εσωσυριζαϊκών διαφωνιών, που οδηγούν σε δηλώσεις και πρωτοβουλίες που επιδεινώνουν την ήδη άσχημη κατάσταση και εικόνας της κυβέρνησης.
Οι κινήσεις της σε αυτήν την κρίσιμη φάση επιφέρουν βαρύ πλήγμα στον μύθο της ανίκητης επικοινωνιακής μηχανής και δείχνουν ότι δεν έχουν κανένα σχέδιο για το αύριο.
Ξέροντας ότι θα χάσουν όποτε και αν γίνουν οι επόμενες βουλευτικές εκλογές, και κατά πάσα πιθανότητα με μεγάλη διαφορά, προχωρούν σπασμωδικά, με την τακτική «βλέποντας και κάνοντας», χωρίς να παρουσιάζουν μια ολοκληρωμένη πρόταση για το μέλλον.
Οι γενικόλογες εκτιμήσεις και οι θεωρητικές αναζητήσεις δεν προσφέρουν τίποτα, αντίθετα δημιουργούν χώρο για ανιστόρητες προσεγγίσεις περί σοσιαλδημοκρατικοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ και άλλα, που οδηγούν σε εξωραϊσμό αντιδημοκρατικών πρακτικών και πρωτοβουλιών που αναδεικνύουν πορεία προς τα όπισθεν. Γι’ αυτό καλό είναι να δούμε συγκεκριμένα περιστατικά του τελευταίου διαστήματος.
Πρώτον: Επί δύο χρόνια η ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών υποτίθεται ότι επεξεργάζεται ένα συνολικά νέο θεσμικό πλαίσιο για την Αυτοδιοίκηση. Το σχέδιο νόμου που κατάθεσε, πέρα της ανικανότητάς της να εμφανίσει κάτι νέο, φέρνει στην επιφάνεια έναν επικίνδυνο τυχοδιωκτισμό.
«Δεν υπήρχαν αντικειμενικές προϋποθέσεις να στηρίξουμε μία συνολική μεταρρύθμιση», σημείωνε ο Π. Σκουρλέτης στην «Εποχή»! Γιατί άραγε; Δεν είχαν την ικανότητα; Δεν το διευκρίνισε. Το σίγουρο είναι ότι δεν φαίνεται να στεναχωριούνται, αρκεί να αλλάξουν τον εκλογικό νόμο, αφού αυτό τους ένοιαζε από την αρχή. Τους ενδιέφερε να συγκροτήσουν κομματικό στρατό. Τους ένοιαζε να απλώσουν τρεις εκλογές (ευρωεκλογές, αυτοδιοικητικές, βουλευτικές) σε έναν χρόνο, αφού η πολιτική αναστάτωση αποτελεί το μόνο οξυγόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ας δούμε όμως μια αποκαλυπτική απλή αλήθεια που δείχνει πόσο πολύ κοροϊδεύουν. Υποτίθεται ότι θα ανέβαλαν τις αυτοδιοικητικές εκλογές για να μη συμπέσουν με τις ευρωεκλογές και κομματικοποιηθούν! Τώρα συζητούν με θράσος ότι μπορεί να τις πραγματοποιηθούν μαζί με τις βουλευτικές! Μα είναι να τους παίρνεις στα σοβαρά;
Δεύτερον: Αφού δεν μπορούν να καταργήσουν τα διόδια, ο κ. Σπίρτζης μιλώντας στον Ωρωπό ανακοίνωσε ότι θα καταργήσει τον νόμο που προέβλεπε ποινικές κυρώσεις για όσους σήκωναν τις μπάρες και δεν πλήρωναν τα διόδια στο παρελθόν. Αν αυτό δεν είναι ο ορισμός της γελοιότητας, τότε ποιος είναι; Αν αυτό δεν είναι μνημείο θρασύτητας, δήλωσης που χωρίζει τους Έλληνες σε νομοταγείς ηλίθιους και αγωνισταράδες υπό προστασία βέβαια, τότε τι είναι; Τόσο αγωνία έχουν να μαζέψουν ψήφους;
Τρίτον: Όσοι μιλάνε για αλλαγή του ΣΥΡΙΖΑ πώς βλέπουν άραγε την κατάργηση της όποιας αξιολόγησης των εκπαιδευτικών υπήρχε; Πώς βλέπουν τη δήλωση του κ. Γαβρόγλου, ότι δεν μπορεί να έχει η αξιολόγηση «τιμωρητικό χαρακτήρα»; Το βλέπουν ως προοδευτικό βήμα η ως πορεία καθυστέρησης; Αναρωτιέμαι αν στα κολέγια και στα καλύτερα πανεπιστήμια του εξωτερικού, που σπούδασε ο υπουργός, γινόταν ή όχι αξιολόγηση και γιατί στην Ελλάδα ο ίδιος εφαρμόζει εντελώς διαφορετικούς κανόνες απ’ ό,τι σε όλο τον πλανήτη; Μήπως για να «χαϊδέψει» συνδικαλιστές και μάλιστα σε βάρος των παιδιών μας;
Υπάρχουν πολλά, μα πάρα πολλά παραδείγματα που θα μπορούσε να αναφέρει κάποιος για μια κυβέρνηση που φέρθηκε με τον γνωστό τρόπο στον διεθνούς φήμης επιστήμονα κ. Κριμιζή, με ανυπολόγιστη ζημιά για τη χώρα, και που θυμήθηκε να κάνει υποναύαρχο τη Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα. Αυτά έχει η προοπτική ήττας. Αμηχανία, εκνευρισμό, ανόητες δηλώσεις, επικίνδυνες νομοθετικές πρωτοβουλίες, κουτοπονηριές μήπως και τσιμπήσει κανένας χρήσιμος ηλίθιος. Όμως, αν η ρόδα σε βάλει από κάτω, δεν τη γλυτώνεις, και γι’ αυτό έχει μεγάλη σημασία να χάνεις με αξιοπρέπεια. Αν έχεις ψυχραιμία και μυαλό…
του Ζαχαρία Ζούπη
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
