Ο Ανδρέας Κατσανιώτης εκπροσωπεί το νέο στην ελληνική Βουλή. Ο βουλευτής Αχαΐας της ΝΔ, που εκλέχθηκε πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2015, διαθέτει φρέσκιες ιδέες και καινοτόμες προσεγγίσεις, θέτοντας γερά τις βάσεις για μια ανανεωμένη πολιτική στη χώρα.
Ένας νέος άνθρωπος με πλούσια όμως εργασιακή εμπειρία, με ζωντάνια, θετική ενέργεια και όρεξη για δουλειά, στέκεται πάνω από τα προβλήματα του τόπου του και δίπλα στους συνανθρώπους του, προτείνοντας λύσεις καθημερινά και φέρνοντας απτά αποτελέσματα. Συγκαταλέγεται στους γοητευτικούς άντρες του ελληνικού Κοινοβουλίου, προσέχει τον εαυτό του, ζει δραστήρια, χαρακτηρίζεται από μία πηγαία αίσθηση του χιούμορ, έχει σταθερές φιλίες, είναι ευφυής, ιδιαίτερα κοινωνικός, ευγενικός, κοντά στους νέους και πολύ αγαπητός στους μεγαλύτερους.
Τη μία στιγμή θα τον βρεις σε «ψαγμένα» στέκια να πίνει το αγαπημένο του κοκτέιλ και την άλλη σε παραδοσιακά καφενεία στα χωριά της Αχαΐας να πίνει τσίπουρο. Εμείς τον συναντήσαμε σε ένα νεοκλασικό όπου έζησε ο συνθέτης του εθνικού μας ύμνου, Νικόλαος Μάντζαρος, στο Café-Restaurant «Μαντζάρου 3» στο Κολωνάκι, που βρίσκεται κοντά στο γραφείο του. «Με συγκινεί ιδιαίτερα το ότι εδώ, που συζητάμε τώρα, έζησε κάποτε ο άνθρωπος που μελοποίησε τον “Ύμνο εις την Ελευθερίαν”. Η λέξη “ελευθερία” χαρακτηρίζει απόλυτα ολόκληρη τη ζωή μου. Είμαι ένας ελεύθερος άνθρωπος, υπεύθυνος για τις επιλογές μου, συνειδητοποιημένος, με όραμα να δω την πατρίδα μου πραγματικά ελεύθερη, απαλλαγμένη από δεσμά που την βουλιάζουν στη λιτότητα», λέει στο «Π».
Τι είναι αυτό που κατά τη γνώμη σου μπορεί να βγάλει την Ελλάδα από τη λιτότητα;
Δύο λέξεις: Παραγωγή και εξωστρέφεια. Ας θυμηθούμε οι Έλληνες ποιοι είμαστε. Πόσο προκόψαμε και πόσα κερδίσαμε ιστορικά, κάθε φορά που πιστέψαμε στον εαυτό μας, δημιουργήσαμε και αναδείξαμε το εμπορικό μας πνεύμα. Αυτή την Ελλάδα πρέπει να ξυπνήσουμε και να στηρίξουμε.
Πρόσφατα διοργάνωσες μία μεγάλη πολιτική εκδήλωση στην Πάτρα, με πλήθος κόσμου να δίνει το «παρών». Ποιος ήταν ο στόχος σου;
Μπαίνοντας στην πολιτική, το πρώτο πράγμα που ήξερα ήταν πως εγώ δεν ήθελα και δεν μπορούσα να κάνω όσα έβλεπα να κάνουν άλλοι πολιτικοί και δεν μου άρεσαν. Και ένα από αυτά είναι οι συγκεντρώσεις και οι ομιλίες πολιτικών μόνο στις προεκλογικές περιόδους. Έτσι, από την πρώτη στιγμή είπα στους πολίτες της Αχαΐας ότι στόχος μου είναι να βρισκόμαστε και να τα λέμε όσο πιο συχνά γίνεται, ανεξάρτητα από εκλογικές σκοπιμότητες. Αυτό έκανα και πρόσφατα, καλώντας φίλες και φίλους σε μία συγκέντρωση χωρίς καμία εκλογική σκοπιμότητα, αλλά με πολύ μεγάλη –κατά την άποψή μου τουλάχι- στον– πολιτική σημασία.
Σε μία εποχή που όλα δείχνουν πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θα υπογράψει και πάλι τα πάντα για να παραμείνει στην εξουσία, θέλησα να πω στους συμπολίτες μου ότι κανείς δεν πρέπει να εφησυχάζει και ότι ο δρόμος της εξόδου από την κρίση δεν ανοίγει, όσες αξιολογήσεις και να κλείσει αυτή η κυβέρνηση, αφού η πολιτική της «αρμέγει» την παραγωγική Ελλάδα για να συντηρεί την παλαιοκομματική και «πελατειακή» Ελλάδα. Επίσης, ήθελα να αναδείξω την αποφασιστικότητα που υπάρχει στη Νέα Δημοκρατία για να φύγει το συντομότερο αυτή η κυβέρνηση, αλλά και την εξαιρετική «μαγιά» νέων ανθρώπων και βουλευτών που έχει η κεντροδεξιά παράταξη. Γι’ αυτό και ήμουν ευτυχής που παρευρέθηκαν και άλλοι έξι φίλοι και συνάδελφοι βουλευτές, όλοι νέοι άνθρωποι με νέα αντίληψη για την πολιτική, που μάλιστα προέρχονται από την ελληνική Περιφέρεια, όπως και εγώ.
Σε είδαμε το 2014 να είσαι υποψήφιος περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας, κερδίζοντας ένα πολύ υψηλό ποσοστό, και μετέπειτα εκλέχθηκες βουλευτής Αχαΐας. Πώς αποφάσισες να πολιτευτείς;
Όταν μου έγινε η πρόταση από τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, να είμαι υποψήφιος περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας, δέχτηκα με χαρά, πολλή όρεξη και άγνοια κινδύνου. Τελικά, εκείνες οι εκλογές αποδείχτηκαν καθοριστικές. Γιατί μπορεί να έχασα στο νήμα, στον β΄γύρο, αλλά οι πολίτες απέδειξαν τη «δίψα» τους για μία νέα νοοτροπία και αντίληψη στην πολιτική. Από εκεί και έπειτα, η απόφασή μου να εμπλακώ ενεργά στην πολιτική ήταν πλέον ειλημμένη!
Υπήρξες Γ.Γ. Ενημέρωσης και Επικοινωνίας στην κυβέρνηση του Α. Σαμαρά. Τι δυσκολίες είχε η διαχείριση της εικόνας της χώρας στο εξωτερικό;
Στον χώρο της επικοινωνίας, μία από τις δυσκολότερες αποστολές είναι η ανάκτηση του χαμένου κύρους και η μετατροπή της κακής εικόνας ενός προϊόντος, ή ακόμα και μίας χώ- ρας, σε καλή. Όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας ο Αντώνης Σαμαράς, η Ελλάδα θεωρείτο στο εξωτερικό το «κακό και απροσάρμοστο παιδί» της Ευρώπης, μία χώρα που παράπαιε, αναξιόπιστη και αδύναμη να αλλάξει τον κακό της εαυτό. Ξεκινήσαμε μια μεγάλη και δύσκολη προσπάθεια να αλλάξου- με αυτή την εικόνα. Και τα καταφέραμε, βασιζόμενοι, φυσικά, στα αποτελέσματα της τότε κυβέρνησης και στην αξιοπιστία που σταδιακά δόμησε στην Ευρώπη.
Πιστεύω πως όλοι θυμούνται πόσο άλλαξαν τα πρωτοσέλιδα και οι αναφορές στη χώρα μας, πόσοι πλέον έγραφαν και μιλούσαν για το «θαύμα» που πετύχαινε η Ελλάδα και, φυσικά, όλοι ξέρουν πια ότι ενώ η κυβέρνηση Σαμαρά είχε φτάσει στο σημείο να συζητάει για προληπτική γραμμή στήριξης και έξοδο από τα μνημόνια, τελικά ήρθε η κυβέρνηση Τσίπρα για να ξαναφέρει την αναξιοπιστία, τα σενάρια Grexit και ακόμα ένα μνημόνιο. Οι Έλληνες ξέρουν και μπορούν πια να συγκρίνουν.
Εργάστηκες σε μεγάλες εταιρείες στον τομέα του μάρκετινγκ και της επικοινωνίας, ίδρυσες τη δική σου εταιρεία συμβούλων επικοινωνίας και υπήρξες διευθύνων σύμβουλος του Ελληνικού Οργανισμού Εξωτερικού Εμπορίου. Αυτό το σύνολο γνώσεων και εμπειριών πώς αξιοποιείται στην πολιτική;
Η ιδιωτική οικονομία απαιτεί διαρκή προσπάθεια, πραγματική δουλειά, αλλά και αποτελεσματικότητα. Επίσης, χρειάζονται πρακτικό πνεύμα και εφευρετικότητα. Ο χώρος της επικοινωνίας και του μάρκετινγκ, δε, είναι ένας χώρος διαρκώς εξελισσόμενος που σε φέρνει αντιμέτωπο με νέες καταστάσεις και, πολλές φορές, απρόβλεπτες εξελίξεις, ενώ απαιτεί ουσιαστική επαφή με τους ανθρώπους και κατανόηση των αναγκών και των επιθυμιών του κοινωνικού συνόλου. Πρόκειται, δηλαδή, για ένα σύνολο εμπειριών και ικανοτήτων που νομίζω πως δεν είναι απλώς χρήσιμες, αλλά αναγκαίες στη σύγχρονη πολιτική, η οποία οφείλει να ανακτήσει την επαφή της με την πραγματική κοινωνία, να αναδείξει τα καλύτερα στοιχεία της και κυρίως, να έχει αποτελεσματικότητα.
Πήγες σχολείο στα Ψηλά Αλώνια. Όμορφα παιδικά χρόνια στην Πάτρα; Ο μικρός Ανδρέας έκανε σκανδαλιές;
Ναι, όμορφα χρόνια… Ίσως να είναι και η απόσταση του χρόνου που ωραιοποιεί τις καταστάσεις, αλλά μεγάλωσα σε μία εποχή που οι άνθρωποι βελτιώνονταν και πάσχιζαν να προκόψουν, που οι βιομηχανίες της πόλης έδιναν δουλειά σε χιλιάδες και που όλοι ονειρεύονταν ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά τους. Όλα αυτά, δηλαδή, που λείπουν τόσο σήμερα. Και πρέπει γρήγορα να τα ξαναβρούμε! Όσο για τις σκανδαλιές, εντάξει… Παιδί ήμουν, έκανα και τα δικά μου… χα χα χα!
Γυμνάζεσαι και φαίνεται. Προσέχεις και τη διατροφή σου; Είσαι πειθαρχημένο άτομο γενικά ή θα δράσεις και παρορμητικά;
Προσπαθώ να ισορροπώ. Γυμνάζομαι, αλλά μου αρέσει και το καλό φαγητό, στο οποίο σπάνια θα πω όχι. Προσπαθώ να πειθαρχώ, αλλά υπάρχουν και στιγμές που δεν μπορώ να αρνηθώ το ένστικτό μου. Συνήθως δείχνω υπομονετικός, αλλά υπάρχουν και ώρες που δεν κρατιέμαι. Γενικώς, είμαι σε μία διαρκή προσπάθεια ισορροπίας…
Άνθρωποι από το στενό σου περιβάλλον έχουν να λένε ότι σε ονομαστικές εορτές θα πάρεις ο ίδιος τηλέφωνο έναν έναν όσους γιορτάζουν να τους ευχηθείς. Έχει υπάρξει φορά που ήσουν και όλη μέρα με το τηλέφωνο στο χέρι.
Μία και δύο…; (γέλια) Περιγράφεις απλά την καθημερινότητά μου! Αλλά να σου και κάτι; Μου αρέσει… Μου αρέσει να είμαι διαρκώς σε επαφή με ανθρώπους. Έστω και από το τηλέφωνο.
«Ας μην παριστάνουν τους διασώστες των έργων ο κ. Σπίρτζης και οι σύντροφοί του!»
Τι οραματίζεσαι για την Αχαΐα;
Βαριά λέξη το «οραματίζεσαι» και δεν μου αρέσουν τα μεγάλα και βαριά λόγια. Θα πω μόνο ότι, γνωρίζοντας τα πλεονεκτήματα του τόπου μου, παλεύω ώστε να μπει στην πρώτη γραμμή της παραγωγής και της εξωστρέφειας, για την οποία μιλήσαμε νωρίτερα.
Πάτρα – Αθήνα το κάνεις λες κι είναι Παγκράτι – Κολιάτσου, αφού κάθε εβδομάδα πηγαινοέρχεσαι, ακόμη και αυθημερόν πολλές φορές. Πώς αισθάνεσαι με την παράδοση του μεγαλύτερου κομματιού του νέου αυτοκινητοδρόμου;
Η παράδοση της Πατρών-Κορίνθου, μετά από τόσα χρόνια, είναι μία πολύ θετική εξέλιξη. Έστω και αν ο δρόμος δεν είναι 100% έτοιμος… Οφείλω όμως να πω, και ας μην αρέσει στον κ. Σπίρτζη, ότι πρόκειται για ένα έργο που ξεκίνησε η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, επανεκκίνησε η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά και το οποίο η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα παραλίγο να ρίξει στα βράχια, όπως και όλη τη χώρα, το καλοκαίρι του 2015. Ας μην παριστάνουν τους «διασώστες των έργων» ο κ. Σπίρτζης και οι σύντροφοί του, λοιπόν. Δεν τους πάει. Ο κόσμος ακόμα θυμάται τι έλεγαν για τα έργα παραχώρησης, όπως και το κίνημα «Δεν πληρώνω». Ας φροντίσουν μόνο να ολοκληρωθούν οι δρόμοι μέχρι το τέλος του καλοκαιριού και ας κλείσουν τις εκκρεμότητες που οι ίδιοι δημιούργησαν, όπως με την Πατρών-Πύργου. Δεν είναι ικανοί για κάτι παραπάνω. Την επόμενη γενιά έργων στην Ελλάδα θα την σχεδιάσει και θα τη ξεκινήσει η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Είσαι ιδιαίτερα αγαπητός στους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας. Βλέπουμε συχνά να σε σφίγγουν στην αγκαλιά τους και να σε θεωρούν παιδί τους. Από πού προέρχεται αυτό;
Αυτή η σχέση που περιγράφεις με τους μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους ίσως πηγάζει από τα αισθήματα πραγματικής αγάπης και σεβασμού που εκπέμπω. Σε κάθε μεγάλο σε ηλικία άνθρωπο βλέπω τον πατέρα μου, τη μάνα μου, τον παππού και τη γιαγιά μου. Μιλάω μαζί τους στις πόλεις και στα χωριά, ακούω την καθημερινότητά τους, μαθαίνω τα προβλήματα και τις αγωνίες τους και όλες αυτές οι συνομιλίες μοιάζουν με όσα λένε οι φίλοι ή ένας πατέρας με τον γιο του. Είναι ανθρώπινες, απλές… Έπειτα, αυτοί οι άνθρωποι με βλέπουν στα καφενεία, στις γειτονιές, στα πανηγύρια, στις εκκλησίες και καταλαβαίνουν πως μπορεί να είμαι πλέον βουλευτής, αλλά δεν παύω να είμαι ένας άνθρωπος, μεγαλωμένος και αναθρεμμένος με τις ίδιες αρχές και τις ίδιες αξίες με τις οποίες μεγάλωσαν όλοι οι Έλληνες.
Αλλά και με τη νεολαία είσαι πολύ κοντά. Διασκεδάζεις, συζητάς, συνεργάζεσαι με νέους ανθρώπους. Είναι πηγή έμπνευσης για σένα; Το κράτος πιστεύεις στηρίζει σήμερα τα νέα παιδιά;
Η σχέση με τους νέους ανθρώπους είναι ο μόνος τρόπος να αποφεύγει ένας άνθρωπος τη φθορά του χρόνου, να έρχεται πιο κοντά με τις εξελίξεις και να μαθαίνει νέα πράγμα- τα. Ειδικά στη σημερινή Ελλάδα, όπου εννοείται ότι το κράτος δεν προσφέρει σχεδόν καμία δυνατότητα στους νέους, υπάρχει μία τρομερή νέα γενιά με απίστευτες δυνατότητες και ταλέντα, όπου μία μικρή ώθηση αρκεί για να εκτινάξει τη χώρα στα ύψη. Και αυτό είναι ένα από τα προσωπικά μου «στοιχήματα». Να καταφέρουμε ώστε το κράτος να δώσει έστω και τα λίγα από τα πολλά που δικαιούνται οι νέοι.
Από τη Navina Χρύσα Σαραντοπούλου
Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε με την έντυπη έκδοση της εφημερίδας Παρασκήνιο εκτάκτως την Παρασκευή 28/4
