Σταυροί,ψηφοδέλτια και πάλης ξεκίνημα.’Οσο ψάχνεις βρίσκεις,όσο γυρίζεις, συλλέγεις, ότι αγγίζεις  δημιουργείς…

Από τα παραδοσιακά στενά  της Πειραικής , στις αλάνες της Καλλίπολης κι ένας αέρας αλλιώτικος για τον Πειραιά της καρδιάς μας  βρε αδερφέ!

Το λέει η καρδιά του,  χαμογελά με παιδική αφέλεια, δίνει το χέρι έτσι απλά για « Καλημέρα!» στον παππού, στην γιαγιά, στα μικρά παιδιά  που παίζουν με την μαμά τους στις παιδικές χαρές.

«Αν δεν δημιουργήσεις εικόνες έντονες  στο μυαλό σου, να δώσεις πολύχρωμο  όνειρο στον κόσμο, δεν θα πλάσεις ελπίδα»… τονίζει ο ίδιος .

Ο Γιάννης Μαρούκλας  δεν είναι ηθοποιός , ούτε καν μοντέλο. Δεν ανήκει στη νέα γενιά που υποστηρίζονται  από πολιτικά τζάκια,γιατί στο πρόσωπο του απλούστατα δεν βρίσκεις ένα τυποποιημένο προφίλ υποψήφιου δημοτικού συμβούλου, που θα πάρει την ψήφο σου και μετά τις εκλογές «στρίβειν».

Είναι το παιδί της διπλανής πόρτας , ο γείτονας σου, ο φίλος σου, που θα σου σφίξει το χέρι και πάλι μετά τις εκλογές.

Στο πρόσωπο του ο υποψήφιος δήμαρχος Νίκος Βλαχάκος, δεν βρήκε έναν ακόμη για το ψηφοδέλτιο του συνδιασμού του «Πειραιάς-πόλη πρότυπο», αλλά τον συναγωνιστή, τον φίλο σου, που δεν επαναπαύεται με τον απόηχο του «μπράβο!», αλλά θέλει να αλλάζει συνεχώς σχήμα στα όνειρα και τις επιθυμίες σου.

Ο ίδιος δεν θα μπορούσε να αφεθεί σε μια ζωή χωρίς προκλήσεις…

Γεννήθηκε στην Καλλίπολη με καταγωγή από την Όλυμπο Καρπάθου, απόφοιτος οικονομικών και τμήματος δημοσίων σχέσεων  με εμπειρία στον ιατρικό κλάδο.

Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται από την θέση του διευθύνοντα συμβούλου, σε γνωστό ιατρικό όμιλο αιμοκαθάρσεων.

Η ευαισθησία του για τα παιδιά , συνεπάγεται με την έντονη φιλανθρωπική του δράση για το «Χατζηπατέρειο ίδρυμα», «Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα» και το «Χαμόγελο του παιδιού».

«Μια δυνατή εκκίνηση δεν χαρακτηρίζει την πορεία προς την νίκη, αλλά το σκοπό»,συμπληρώνει ο Γιάννης Μαρούκλας.

Ο φωτογραφικός φακός του Γιάννη Παυλίδη εστιάζει απεικονίζοντας έναν άντρα να χωρίζεται το σώμα του σε τέσσερα επίπεδα, τέσσερα διαφορετικά ενδυματολογικά  στυλ, συμβολίζοντας  τις τέσσερις εποχές  αλλά και τις κοινωνικές τάξεις στην Ελλάδα.

Με τα δύο του χέρια κρατά έναν συνταξιούχο και ένα μικρό κοριτσάκι…πολιτικό μήνυμα που παραπέμπει σε Παπανδρεικά θεωρήματα ή μήπως όχι; «’Ενας για όλους και όλοι για έναν Πειραιά» μας λέει ο Μαρούκλας κλείνοντας πονηρά το μάτι…τι λέτε;