Πανηγυρίζει η κυβέρνηση την… έξοδο από τα μνημόνια και τη μεγάλη αυτή επιτυχία της ελληνικής οικονομίας. Είναι όμως έτσι; Τα κατάφερε η Ελλάδα;
Ας δούμε κάποια στοιχεία ώστε ψύχραιμα να καταλήξουμε σε συμπέρασμα.
Η χώρα μας από το 2010 έχει δανεισθεί 275 δισ. από την τρόικα («θεσμούς», μην ξεχνάμε). Το 2012 διέγραψε 100 δισ. ευρώ, ωστόσο το χρέος της, από 299 δισ. το 2009, έχει εκτοξευτεί σήμερα στα 345 δισ.!
Ακόμα κι αν καταφέρει να πιάσει ανάπτυξη 2% το 2018, τότε ο λόγος χρέους-ΑΕΠ θα φτάσει στο 197%, από 202% που είναι τώρα.
Όλα αυτά ως προς το χρέος της κεντρικής διοίκησης. Το τονίζουμε, καθώς το ιδιωτικό χρέος έχει εκτοξευτεί στα 230 δισ., άλλως 130% του ΑΕΠ. Τα νούμερα είναι τρομακτικά.
Συνυπολογίζοντας τη μείωση της κατανάλωσης, την αύξηση των φόρων και των εισφορών και, φυσικά, τη μικρή παραγωγή της χώρας, καταλαβαίνει κανείς πως δεν μιλάμε για καμία οικονομική επιτυχία.
Συμπερασματικά λοιπόν, η Ελλάδα, με κριτήριο τη συμφωνία που υπεγράφη, δεν θα είναι σε θέση κάποια στιγμή μετά το 2022 να εξυπηρετεί τα χρέη της – οπότε είτε θα χρεοκοπήσει εντός ή εκτός του ευρώ είτε θα ζητήσει μία τέταρτη δανειακή σύμβαση.
Τι κάνουμε από εδώ και πέρα όμως είναι το θέμα, καθώς η παρατήρηση ενός προβλήματος είναι άνευ ουσίας χωρίς λύση.
Λύση, σε πρώτη φάση, είναι μη τήρηση της υποχρέωσης για πρωτογενή πλεονάσματα, άρα και μείωση της φορολογίας. Πώς θα το αιτηθεί αυτό η Ελλάδα; Θα «πατήσει» στο ότι η καγκελάριος Μέρκελ δεν τήρησε τον λόγο της για διαγραφή χρέους, λόγο που έδωσε το 2012.
Παράλληλα θα πρέπει να σταματήσει, επιτέλους, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας αντί πινακίου φακής.
Με απλά λόγια, να δώσουμε τέλος στα μνημόνια, πραγματικό τέλος, εκπονώντας επιτέλους ένα δικό μας σχέδιο εξόδου από την κρίση – με όλα τα ρίσκα που κάτι τέτοιο συνεπάγεται.
Το δικό μας σχέδιο εξόδου θα πρέπει να βασίζεται σε κάποιες αξιωματικές αρχές.
Με τη βοήθεια των βασικών πυλώνων της οικονομίας της, όπως ο πρωτογενής τομέας, ο τουρισμός και η ναυτιλία, θα πρέπει να δοθεί έμφαση σε ρυθμούς ανάπτυξης ουσιαστικούς, σε αύξηση των εξαγωγών και της θέσης της χώρας στον παγκόσμιο χάρτη.
Σκοπός δεν είναι η επικοινωνιακή «έξοδος» από τα μνημόνια. Σκοπός είναι η πραγματική ανάκαμψη της οικονομίας.
Φυσικά κάτι τέτοιο προϋποθέτει και ουσιαστική άσκηση πολιτικής, όχι εφαρμογή εντολών από ξένα κέντρα.
Άραγε το πολιτικό μας σύστημα είναι ώριμο; To υπάρχον όχι, πιστεύουμε.
Γι’ αυτό άλλωστε και δημιουργήθηκε η Ελληνική Λύση, για να δώσει λύση.
Του Κυριάκου Βελόπουλου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
