Γραβάτα… διά χειρός Βερολίνου και ΔΝΤ ετοιμάζεται να φορέσει μέσα στις Γιορτές ο Αλέξης Τσίπρας, καθώς, όπως όλα δείχνουν, έχουν κλειδώσει οι αποφάσεις για το θέμα του ελληνικού χρέους.
Η «εορταστική», όμως, γραβάτα θα συνοδεύεται από ένα «βαρύ κοστούμι» μέτρων, το οποίο έχουν ράψει για τον πρωθυπουργό οι δανειστές. Ένα κοστούμι που δεν είναι μεν στα μέτρα του, αλλά, με κάποιες παρεμβάσεις, περισσότερο επικοινωνιακές, θα μπορούσε να εμφανιστεί ως «υψηλής ραπτικής».
Με το εμβληματικό σύνθημα «Hasta la victoria siempre» αποχαιρέτισε τον κομαντάντε Φιντέλ ο Αλέξης Τσίπρας και από την Πλατεία της Επανάστασης επέστρεψε στην «επαναστατική γυμναστική» της διαπραγμάτευσης, ελπίζοντας στο «Πάντα μέχρι τη νίκη».
Η νίκη, πάντως, δεν αναμένεται στο Eurogroup της Δευτέρας, στο οποίο η κυβέρνηση ελπίζει σε μια τεχνική συμφωνία. Έτσι, σύμφωνα με πληροφορίες, οι Ευρωπαίοι είναι έτοιμοι για μία ακόμη συνάντηση των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, με πιθανότερες ημερομηνίες τη 19η ή την 21η Δεκεμβρίου. Εκεί αναμένεται να οριστικοποιηθεί και η συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα αλλά και να κλείσει η συμφωνία πακέτο, η δεύτερη αξιολόγηση και το θέμα του χρέους.
Θα έχουν, βέβαια, προηγηθεί οι επαφές του πρωθυπουργού στο Άμπου Ντάμπι αλλά και στη Σύνοδο Κορυφής (15-16 Δεκεμβρίου) με Φρανσουά Ολάντ και Άνγκελα Μέρκελ. «Γενναίες αποφάσεις, ισχυρή βούληση από όλους» είναι το μήνυμα που εκπέμπει ο Αλέξης Τσίπρας εντός και εκτός τειχών, καθώς, σύμφωνα και με Ευρωπαίο αξιωματούχο, «ο συμβιβασμός για την ελληνική κυβέρνηση θα είναι επώδυνος» και περιλαμβάνει πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% και πέραν του 2018.
Μέτρα και απολύσεις
Επίσης, η κυβέρνηση θα πρέπει να βρει και να αποτυπώσει στο μεσοπρόθεσμο μέτρα για να καλύψει το δημοσιονομικό κενό του 2018 και να δεχθεί το όριο απολύσεων στο 10%. Το «χρυσωμένο χάπι» είναι οι κατευθύνσεις και όχι συγκεκριμένα μέτρα για την περίοδο 2019 και μετά, όσο, δηλαδή, τα πλεονάσματα θα είναι στο 3,5%.
Για όλα αυτά, η κυβέρνηση θα πάρει τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, τα οποία έχουν ελάχιστη επίπτωση στον Προϋπολογισμό, και με συνολική μείωση του χρέους κοντά στο 22% το 2060. Όσο για τα μεσοπρόθεσμα μέτρα ρύθμισης του χρέους, θα συζητηθούν στο μέλλον, καθώς και το ΔΝΤ φαίνεται να μην έχει πλέον αντιρρήσεις οι όποιες παρεμβάσεις προς αυτήν την κατεύθυνση που θα μπορούσαν να συσχετιστούν και με την πορεία των μεταρρυθμίσεων να δρομολογηθούν μετά το 2018, οπότε και λήγει το ελληνικό πρόγραμμα.
Μήπως φορέσει εκλογικά ρούχα;
Και κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για την κυβέρνηση, σχετικά με το εάν θα μπορέσει να πείσει στο εσωτερικό της ότι το κοστούμι που μας ράβουν οι δανειστές είναι «κομψό και καλοραμμένο» και, άρα, η κυβέρνηση θα μπορέσει με αυτό να ξεχειμωνιάσει ή θα το πετάξει και θα φορέσει το γνωστό, εκλογικό της ρούχο. Έτσι, έχει ξεκινήσει ήδη την «επαναστατική γυμναστική», η οποία, ωστόσο, όπως αποδεικνύεται, είναι μόνο για εσωτερική κατανάλωση.
Η «επανάσταση» ξεκίνησε κατά του ΔΝΤ και με δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών, όπως του Πάνου Σκουρλέτη, ο οποίος –όχι τυχαία– δήλωνε πως «οι συζητήσεις μπορεί να συνεχιστούν και χωρίς το ΔΝΤ». Υπήρχαν και φωνές για α λα καρτ αποδοχή του Ταμείου, όπως σχεδόν υποστήριξε ο Γιώργος Κατρούγκαλος: «Το ΔΝΤ είναι χρήσιμο ως προς τη ρύθμιση του χρέους, αλλά είναι ο σημαιοφόρος του πιο ακραίου νεοφιλελευθερισμού. Η Ευρώπη δεν έχει ανάγκη το ΔΝΤ». Όλες οι δηλώσεις γύρω από τη ρητορική τού αν η ελληνική κυβέρνηση επιθυμεί τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα εντάσσονταν σε μια στρατηγική της κυβέρνησης, πριν και από την άφιξη του Πιέρ Μοσκοβισί, που έλεγε πως «οι θεσμοί πρέπει να γνωρίζουν πως μπορούμε και χωρίς το ΔΝΤ».
Σαφείς οι Ευρωπαίοι
Ωστόσο, τα μηνύματα των Ευρωπαίων ήταν απολύτως σαφή, ακόμη και για άτομα όπως ο Ευρωπαίος επίτροπος επί των Οικονομικών, που θεωρείται και σύμμαχος της κυβέρνησης. «Δεν υπάρχει πρόγραμμα χωρίς το ΔΝΤ», είπε χαρακτηρίζοντας, μάλιστα, το Ταμείο ως σημαντικό εταίρο και για την Ελλάδα. Βλέποντας, λοιπόν, όπως και αργότερα αποδείχθηκε, πως οι «θεσμοί» τα βρίσκουν μεταξύ τους, άρχισαν να «χτίζουν» τους απαραίτητους εχθρούς.
Το «κακό» ΔΝΤ ζητάει να γνωρίζει τα μέτρα που θα καλύψουν τη διαφορά στα πλεονάσματα, αφού το ίδιο εκτιμά πως τα νούμερα δεν βγαίνουν, γι’ αυτό και ζητάει αφορολόγητο στις 5.000 ευρώ, αλλά και νέες παρεμβάσεις στις συντάξεις με κατάργηση της προσωπικής διαφοράς.
Έτσι, το Μέγαρο Μαξίμου άρχισε ήδη από τις αρχές της εβδομάδας να σηκώνει και τη δεύτερη σημαία… της επανάστασης και να διαμηνύει πως η κυβέρνηση δεν θα δεχθεί νέα μέτρα για το 2018 και μετά. Την ίδια ώρα, όμως, αποδεχόταν –έστω και έμμεσα– τα πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 3,5% και για μετά το τέλος του προγράμματος, κάτι που σημαίνει επιπλέον μέτρα.
Άρα, η πολιτική διαχείριση έχει ήδη αρχίσει στο εσωτερικό της κυβέρνησης, η οποία εμφανίζεται αποφασισμένη να πάρει το «κοστούμι» που της ράβουν ως μια τελευταία ευκαιρία για να της βγει το αφήγημα του «Αριστερού success story», παρά τις επικοινωνιακές κορώνες που φτάνουν μέχρι και τους χαρακτηρισμούς «δυνάστες», όπως χαρακτήρισε τους δανειστές ο Αλέξης Τσίπρας από την Κούβα, με τη γροθιά του υψωμένη, την ώρα που με άλλο χέρι υπογράφει νέα μέτρα!
Της Ειρήνης Σαββοπούλου
Το άρθρο δημοσιεύθηκε με την εφημερίδα Παρασκήνιο το Σάββατο 3/12
