Έξοδος στις αγορές δεν σημαίνει και έξοδος από τη λιτότητα καθώς υπάρχουν δεσμεύσεις για πρωτογενή πλεονάσματα και μειώσεις σε αφορολόγητο και συντάξεις, τονίζουν οι συντάκτες της τριμηνιαίας έκθεσης του Γραφείου προϋπολογισμού της Βουλής.
Οι συντάκτες της έκθεσης επισημαίνουν ότι η κυβέρνηση έχει ψηφίσει επώδυνα δημοσιονομικά μέτρα με μείωση συντάξεων και ψαλίδισμα του αφορολόγητου για το 2019 και 2020 και έχει δεσμευτεί για υψηλά πλεονάσματα 3,5% έως το 2021 ενώ προσθέτουν πως «αυτό το δεσμευτικό πλαίσιο θα εμπλουτιστεί κατά πάσα πιθανότητα με περαιτέρω στοιχεία τους επόμενους μήνες» καθώς όπως υποστηρίζουν «θα υπάρξουν σημαντικές εκκρεμότητες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στους σχεδιασμούς της “επόμενης μέρας” με την οικονομική πολιτική μας να παρακολουθείται σε κάθε περίπτωση από τους θεσμούς και τις αγορές».
Σε άλλο σημείο της έκθεσης επισημαίνεται ότι «παραμένει αδιευκρίνιστο τι θα συμβεί μετά το τέλος του προγράμματος» και υπενθυμίζουν τις δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών, Γιώργου Χουλιαράκη, πως «είναι υπαρκτό το ενδεχόμενο επανόδου στις παλιές κακές δημοσιονομικές συνήθειες και συνεπώς «δεν είναι μικρός ο κίνδυνος ενός “δημοσιονομικού παραστρατήματος”, καθώς το 2019 θα είναι εκλογικό έτος».
Επιπλέον, Η έκθεση τονίζει πως «η έξοδος στις αγορές δεν σημαίνει το τέλος της εποπτείας, δηλαδή την είσοδο σε μια κατάσταση χωρίς δημοσιονομικούς (και άλλους) περιορισμούς. Επίσης, η έξοδος στις αγορές δεν ισοδυναμεί με το τέλος της λιτότητας, καθώς η χώρα:
1. Έχει δεσμευθεί θεσμοθετώντας μια σειρά συγκεκριμένων δημοσιονομικών στόχων για τα χρόνια μετά το 2018: πρωτογενή πλεονάσματα και μέτρα στο ασφαλιστικό σύστημα το 2019 και στη φορολογία το 2020, συνολικά της τάξης του 2% ΑΕΠ προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι πρωτογενών πλεονασμάτων 3,5% ΑΕΠ μέχρι το 2022.
2. Θα πρέπει, στη συνέχεια, να διατηρήσει υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 2% του ΑΕΠ μέχρι το 2060, τα οποία ενδέχεται να αποδειχθούν ανέφικτα αν η χώρα δεν ακολουθήσει τον δρόμο της διατηρήσιμης ανάπτυξης».
Τέλος, οι συντάκτες τονίζουν πως πρέπει να αλλάξει το μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής της κυβέρνησης και αντί της υπερφορολόγησης να προτιμηθεί η περιστολή της κακοδιαχείρισης στο δημόσιο καθώς όπως επισημαίνουν «η εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας έχει οδηγήσει πολλά νοικοκυριά στα όρια της φτώχειας».
