«Αν θες να αποφύγεις τα πλεονάσματα 3,5% μετά το 2018, πρέπει να κάνεις όλες τις μεταρρυθμίσεις γρήγορα. Αν θέλεις να γίνει η α’ αξιολόγηση, πρέπει να πάρεις ακόμη μερικά μέτρα που αφορούν στη β’ αξιολόγηση. Έτσι μόνο θα βγεις μπροστά και θα διεκδικήσεις να κλείσει γρήγορα και η δεύτερη. Αν τα κάνεις αυτά, το χρέος σας θα καταστεί βιώσιμο και θα μπορέσεις να ξεφύγεις και από τα σχέδια των Γερμανών, που δεν οδηγούν πουθενά…».
Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας άκουσε με προσοχή όσα, εμπιστευτικά, του έλεγε η επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ, πριν από περίπου έναν χρόνο, λίγο μετά τη συνάντηση των οικονομικά ισχυρών της Γης στο Νταβός. Την άκουσε, αλλά λίγο αργότερα και ύστερα από συναντήσεις που είχε με Ευρωπαίους ηγέτες έκανε δηλώσεις με τις οποίες καλούσε το ΔΝΤ να φύγει από την Ελλάδα –και από…μεταρρυθμίσεις, μηδέν!
Τα αποτελέσματα, γνωστά.Μία ακόμα πολύφερνη πολιτική διαπραγμάτευση αποδεικνύεται ότι καταρρέει μέρα με τη μέρα. Η βασική κυβερνητική επιλογή της σύγκρουσης με το ΔΝΤ, για να κλείσει η αξιολόγηση, ξεφτίζει, καθώς οι βασικοί παίκτες από την πλευρά της Ευρώπης διαμηνύουν σε όλους τους τόνους ότι η συμμετοχή του στο ελληνικό πρόγραμμα είναι αδιαπραγμάτευτη.
Φτάσαμε ήδη στο τελευταίο αδιέξοδο, με τον πρωθυπουργό να διαλαλεί όπου βρεθεί κι όπου σταθεί πως δεν παίρνει άλλα μέτρα –ούτε για ένα ευρώ–,αλλά να διευκρινίζει τώρα ότι η αξιολόγηση, αργά ή γρήγορα, θα γίνει, αφού «κάναμε σχεδόν όλες τις μεταρρυθμίσεις που έχουμε συμφωνήσει» και ας υποστηρίζει ο κ. Τσακαλώτος ότι «η Ελλάδα υλοποίησε μόνο το 1/3 όσων έχει υπογράψει».
Πού στηρίζεται ο πρωθυπουργός και το λέει αυτό;Ίσως στο ότι μαζεύει λεφτά για να έχει τα 7 δισ. ευρώ που χρειάζονται τον Ιούλιο για να πληρώσει η χώρα μας τη δόση των δανείων και να μπορέσει να τρενάρει έτσι την αξιολόγηση έως τις γερμανικές εκλογές, μήπως και βρεθεί στην Καγκελαρία ο πολιτικός του φίλος, Μάρτιν Σουλτς. Βέβαια, μέχρι τότε η οικονομία θα έχει πιάσει πάτο, αν δεν τον έχει πιάσει κιόλας, και ιδιώτες, παιδεία, νοσοκομεία και άλλοι οι οποίοι έχουν λαμβάνειν από το κράτος θα περιμένουν.
Αλλά πέραν του σεναρίου της ρήξης με τους δανειστές και της προσφυγής στις κάλπες –σενάριο που καλλιέργησαν (και καλλιεργούν ακόμη) οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ– τις τελευταίες μέρες κυριάρχησαν δηλώσεις, προειδοποιήσεις και αγωνιστικές εξάρσεις από κυβερνητικά στελέχη, τα οποία φαίνεται ότι καταλήγουν, για πολλοστή φορά, σε μια σκιαμαχία για εσωτερική κατανάλωση, άνευ ουσίας και αποτελέσματος. Χάθηκε πολύτιμος χρόνος, η αβεβαιότητα συντηρείται, η αξιολόγηση μετατίθεται από εβδομάδα σε εβδομάδα και, βέβαια, το κόστος το επωμίζονται οι Έλληνες πολίτες και συνολικά η οικονομία.
Και, σαν να μην έφταναν όλα αυτά τα τραγελαφικά, εμφανίζεται και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ για να τροφοδοτήσει μια επικίνδυνη συζήτηση περί δραχμής. Αναγκάστηκε, βέβαια, να ανακαλέσει μετά τον σάλο που προκλήθηκε, αλλά ο θόρυβος και οι ανησυχίες παραμένουν, τροφοδοτώντας το γενικότερο κλίμα ανασφάλειας.
Φαίνεται πως, ύστερα από τόσες οδυνηρές εμπειρίες, από τόσες τραυματικές επιπτώσεις για τη χώρα, οι αυταπάτες δεν έχουν τελειώσει στο κυβερνητικό επιτελείο. Με περισσή προχειρότητα, χωρίς σχεδιασμό και με επιπόλαιες δηλώσεις, προσπαθούν να αποδείξουν ότι διαπραγματεύονται σκληρά. Αποτέλεσμα,όμως, αυτής της τακτικής είναι κάθε φορά να βρισκόμαστε σε χειρότερη θέση από αυτήν που ήμασταν πριν από τις αγωνιστικές εξάρσεις τους. Χάθηκε πολύτιμος χρόνος, η αβεβαιότητα συντηρείται, η αξιολόγηση μετατίθεται από εβδομάδα σε εβδομάδα και, βέβαια, το κόστος το επωμίζονται οι Έλληνες πολίτες και συνολικά η οικονομία.
Η κοινωνία και η οικονομία,όμως, δεν αντέχουν άλλους πειραματισμούς, άλλους μαθητευόμενους μάγους. Αρκετά πληρώσαμε έως τώρα τα μαθήματα εξουσίας τους. Ας αποφασίσουν, επιτέλους, τι θέλουν και τι αντέχουν να κάνουν μήπως καταλάβουν και οι πολίτες τι τους ξημερώνει.
Το όλο σκηνικό που έχει διαμορφωθεί μπορεί να μας θυμίζει τη διαπραγμάτευση του πρώτου επταμήνου του 2015, η οποία μας οδήγησε σε ένα σκληρό, σκληρότατο πρόγραμμα, αλλά δεν δείχνει να έχει συνετίσει τους κυβερνώντες, οι οποίοι υπόσχονται να βγούμε από τα μνημόνια, το πρόγραμμα, την κρίση, έτσι, χωρίς… καμιά μεθόδευση.
Τώρα, το πότε θα βγούμε από το πρόγραμμα, ε, οι…μεταρρυθμίσεις να ’ναι καλά! Θα μου πείτε, πώς όλοι οι άλλοι που μπήκαν σε προγράμματα βγήκαν και σεις δεν μπορείτε; Δεν μπορείτε γιατί δεν κάνετε τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα σας (όπως κάνανε οι άλλοι), δεν κάνετε επενδύσεις, ιδιωτικοποιήσεις, δεν περιορίζεται το αδηφάγο Δημόσιο και υπογράφετε και πλεόνασμα 3,5% για 10 χρόνια,αφού ξέρετε ότι αυτό δεν βγαίνει και είναι σε βάρος μισθωτών και συνταξιούχων, κατά πώς θα μας έλεγε και η Κριστίν Λαγκάρντ.
Και, δυστυχώς, είχε δίκαιο. Εκτός και αν ελπίζουμε να εκτοξεύσει την οικονομία μας κανένας πύραυλος της Διαστημικής Υπηρεσίας που εξήγγειλε ο Ν. Παππάς!
Του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 4/2
