Είναι φανερό ότι βρισκόμαστε στην απαρχή μιας μακράς προεκλογικής περιόδου με άγνωστο ορίζοντα και αβέβαιο αποτέλεσμα.
Το μόνο βέβαιο είναι –και αυτό δεν αποτελεί πλέον είδηση– ότι η ΝΔ δημοσκοπικά έχει παγιώσει μία διαφορά, που τις περισσότερες φορές αγγίζει το διψήφιο ποσοστό. Το λένε και όλες οι δημοσκοπήσεις. Εννιά στις δέκα μάλιστα που είδαν τελευταίως το φως της δημοσιότητας καταγράφουν τη διαφορά από τις οκτώ μέχρι και λίγο πάνω από τις δέκα μονάδες, ενώ οι ίδιες έρευνες δείχνουν πως υπό συγκεκριμένες συνθήκες δεν αποκλείεται ο «γαλάζιος» στόχος της αυτοδυναμίας να γίνει πραγματικότητα, έστω και αν κάτι τέτοιο θεωρείται δύσκολο. Κι αυτό γιατί, από τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων, διαφαίνεται ότι η ΝΔ τείνει να εξαντλήσει τα ποσοστά της συσπείρωσής της, πράγμα που δίνει «αέρα» στον ΣΥΡΙΖΑ να ελπίζει ότι μπορεί να «ψαλιδίσει» τη διαφορά.
Θα έλεγε κανείς όμως πως, αν λάβει υπόψη του και ορισμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά, όπως καταγράφονται στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κινδυνεύει απλώς με μία εκλογική ήττα, αλλά ενδεχομένως, εφόσον συνεχίσει την ίδια πορεία, να αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα πολιτικής επιβίωσης. Θα εξελιχθούν όμως έτσι τα πράγματα; Ή ο Τσίπρας θα ανατρέψει την κατάσταση, με όσα «αντίμετρα» ετοιμάζεται να ανακοινώσει, και θα εκμεταλλευθεί το κλίμα που θα καλλιεργηθεί μετά την «έξοδο» από τα μνημόνια; Μπορεί οι δημοσκοπήσεις, που αποτυπώνουν κάθε φορά το κλίμα της δεδομένης χρονικής στιγμής, να οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τις προσεχείς εκλογές οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θα τις χάσουν.
Όμως η πραγματική δημοσκόπηση είναι η κάλπη της κοινωνίας και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ΠΑΣΟΚ, για να συζητάμε για μία λογική εναλλαγής των κομμάτων στην εξουσία, όπως αυτή συμβαίνει σε πολλές χώρες της Δύσης. Γι’ αυτό εκεί στην Πειραιώς ας μην πανηγυρίζουν από τώρα, έχοντας την αίσθηση ότι η Νέα Δημοκρατία έχει τη νίκη στην τσέπη της και πως θα είναι… βόλτα στην παιδική χαρά οι εκλογές με αντιπάλους τον Τσίπρα και την «πρώτη φορά Αριστερά». Εντάξει, μπορεί στις προσεχείς εκλογές να επικρατήσει, όπως και άλλες φορές, η αρνητική ψήφος. Δεν αρκεί όμως αυτό για να κερδίσει κανείς τις εκλογές.
Αυτό ίσως αρκεί για να υλοποιηθεί εκείνο που από πολλές πλευρές υποστηρίζεται: «να φύγει πρώτα ο Τσίπρας…». Ναι, είναι ο πρωταρχικός στόχος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά ο κ. Μητσοτάκης στην πορεία προς τις εκλογές δεν φαίνεται να έχει… οπλίσει ακόμα. Να δώσει στον απογοητευμένο ψηφοφόρο το όραμα, την ελπίδα για κάτι καλύτερο.
Ο πολιτικός του αντίπαλος, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, έχει δύο όπλα. Το ένα αναμένεται να είναι έτοιμο για… εκπυρσοκρότηση στις 20 Αυγούστου, όταν θα λήξει το τρίτο μνημόνιο, και θα γίνουν στην Αθήνα και ανά το Πανελλήνιο, αρχής γενομένης από το Καστελόριζο, οι αναμενόμενες εορτές και πανηγύρεις.
Το άλλο δεν είναι σίγουρο. Είναι εν δυνάμει όπλο, το οποίο θα φανεί αν μπορεί να ενταχθεί στο κυβερνητικό οπλοστάσιο στα μέσα Οκτωβρίου. Είναι τα… «αντίμετρα», που ετοιμάζει και κυρίως η διά νόμου Κατρούγκαλου και ψηφισμένη από όλους τους βουλευτές της συγκυβέρνησης περικοπή των συντάξεων, που μπορεί, όμως, να… μην περικοπούν!
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ένα όπλο έχει ή πρέπει να έχει στον δρόμο προς τις εκλογές. Να δώσει στον απογοητευμένο ψηφοφόρο το όραμα, την ελπίδα για κάτι καλύτερο. Να πείσει την κοινωνία ότι έχει την πυγμή να εφαρμόσει αυτά τα οποία λέει. Και να μην πιστεύει ότι ο δρόμος θα είναι ένας «περίπατος στο δάσος»…
του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
