Άρθρο του Σωτήρη Παπαδημητρίου*
Το κλείσιμο του 2017 αφήνει σε εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας μια «πικρή γεύση». Ήταν ένας ακόμη χρόνος, στη διάρκεια του οποίου επιταχύνθηκε τόσο η φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης όσο και η περαιτέρω εξαθλίωση αυτών που πλέον χαρακτηρίζονται φτωχοί.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι οι οφειλές πολιτών και επιχειρήσεων προς το κράτος έφτασαν στο δυσθεώρητο ύψος των 100 δισ. ευρώ. Ποσό εξωπραγματικό, που, κάτω υπό άλλες συνθήκες και υπό άλλη διακυβέρνηση, θα οδηγούσε σε αναθεώρηση πολιτικών και δημοσιονομικών στόχων. Όμως αυτό δεν συμβαίνει , ούτε πρόκειται και να συμβεί το
2018. Η χώρα κυβερνάται από μια παράλογη κυβέρνηση, που λειτουργεί με ιδεοληψίες και λαϊκισμό. Μια κυβέρνηση που κάνει «τα κέφια» των δανειστών, ενώ παράλληλα επενδύει στη φτωχοποίηση των λαϊκών μαζών, μοιράζοντας από τη μια επιδόματα ελεημοσύνης σε αυτούς που η ίδια με την πολιτική της φτωχοποιεί.
Κι από την άλλη, επιβάλλει παράλογες κι αψυχολόγητες φορολογικές και ασφαλιστικές επιβαρύνσεις, για να χρηματοδοτήσει το νέο πελατειακό κράτος που μέρα με τη μέρα δημιουργεί, με ορίζοντα τις εκλογές του 2020. Είναι βέβαιο ότι αυτό το μείγμα πολιτικής δεν πρόκειται να αλλάξει. Αφενός γιατί είναι ειλημμένη απόφαση της κυβέρνησης να εξαντλήσει τη θητεία της, ακόμη κι αν χρειαστεί να εξαντλήσει τους πολίτες.
Αφετέρου, γιατί ακόμη δεν έχει παρουσιαστεί από την αντιπολίτευση μια αξιόπιστη εναλλακτική κυβερνητική πρόταση, που θα δώσει το δικαίωμα στους πολίτες να ελπίζουν σε καλύτερες μέρες. Οι πολίτες αναζητούν ελπίδα. Αναζητούν μια νέα πολιτική πρόταση, από μια νέα πολιτική ηγεσία, που θα τους δώσει το δικαίωμα να ονειρευτούν ξανά. Όσο αργεί να παρουσιαστεί αυτή η εναλλακτική πρόταση, τόσο πιο δυσοίωνες θα παραμείνουν οι προοπτικές ανάκαμψης της χώρας μας και τη χρονιά που έρχεται.
* Σύμβουλος Στρατηγικής και Επικοινωνίας
