Στο προηγούμενο άρθρο μας γράψαμε για τη Συμφωνία του ΟΗΕ, που προωθεί τη μετανάστευση, και τονίζαμε πως αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για την έννοια του Έθνους η υιοθέτηση μίας τέτοιας πρότασης.
Στο πλαίσιο αυτό, το 2015, το παγκοσμίως γνωστό Pew Research είχε δημοσιεύσει τη μελέτη «The Future of World Religions: Population Growth Projections, 2010-2050». Η μελέτη αυτή παρουσίαζε τα εξής στοιχεία.
Κατά τη διάρκεια των επόμενων τεσσάρων δεκαετιών,
α) ο Χριστιανισμός θα παραμείνει η μεγαλύτερη θρησκευτική ομάδα,
β) αλλά το Ισλάμ θα αυξηθεί με ταχύτερους ρυθμούς από οποιαδήποτε άλλη θρησκεία.
Με τις σημερινές δημογραφικές τάσεις, το 2050 ο αριθμός ων μουσουλμάνων θα είναι σχεδόν ίσος με τον αριθμό των χριστιανών, ενώ το ποσοστό των άθεων, αγνωστικιστών και των ανθρώπων που δεν ταυτίζονται με κάποια θρησκεία θα μειωθεί.
Στην Ευρώπη, οι μουσουλμάνοι θα αποτελούν το 10% του συνολικού πληθυσμού.
Στις ΗΠΑ, οι χριστιανοί θα μειωθούν από 3/4 (75%) του πληθυσμού σήμερα σε 2/3 (66%) το 2050. Ο Ιουδαϊσμός δεν θα είναι πια η μεγαλύτερη μη χριστιανική θρησκεία. Οι μουσουλμάνοι θα είναι περισσότεροι στις ΗΠΑ από αυτούς που ταυτίζονται θρησκευτικά ως Εβραίοι.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις του Pew Research Center, μέχρι το 2050 θα έχει υπάρξει ίσο πλήθος μεταξύ των χριστιανών (2,9 δισεκατομμύρια και ποσοστό 31%) και των μουσουλμάνων (2,8 δισεκατομμύρια και 30% αντίστοιχα), κάτι που θα συμβεί για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της ανθρωπότητας. Όλα αυτά σε σύνολο παγκόσμιου πληθυσμού περίπου 9,3 δισ. ανθρώπων.
Γίνεται αντιληπτό πως μιλάμε για παγκόσμιες αλλαγές πρωτοφανούς μεγέθους. Ποτέ άλλοτε στο παρελθόν δεν είχαμε τέτοιες μεγάλες και γρήγορες (βίαιες;) αλλαγές σε παγκόσμιο πια επίπεδο.
Η Ελλάδα μας, η χώρα με το μεγάλο δημογραφικό πρόβλημα, μάλλον δεν θα είναι η ίδια. Ακόμα και τώρα να ξεκινήσουν ριζικές αλλαγές, ίσως να μην προλάβουμε, ειδικά εν μέσω οικονομικής κρίσης. Έχουμε έναν πληθυσμό που γερνάει και τα τέκνα να θεωρούνται τεκμήριο, αντί να δίδονται κίνητρα για την αύξηση του πληθυσμού.
Την ίδια στιγμή έχουμε μεγάλη εισροή αλλόθρησκων κι αλλοεθνών στην Ελλάδα, ανθρώπων που (και λόγω κουλτούρας) κάνουν πολλά παιδιά. Το αποτέλεσμα είναι να μην έχουμε μόνο μείωση του γηγενούς στοιχείου αλλά την, de facto, αντικατάσταση από μη ελληνικά στοιχεία.
Πρέπει, επιτέλους, ο όποιος ένοικος του Μαξίμου να θορυβηθεί. Δεν έχει σημασία ποιος είναι, άλλωστε μιλάμε για τον θεσμό του πρωθυπουργού, όχι το πρόσωπο. Είναι ζήτημα επιβίωσης της Ελλάδας και τώρα, τέλη του 2018, ίσως είναι η έσχατη στιγμή.
Ας αναληφθεί δράση, άμεσα…
του Κυριάκου Βελόπουλου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
