Αυτή είναι μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις της Ζωής Λάσκαρη και πρόκειται για συνέντευξη – εξομολόγηση στην εφημερίδα Παρασκήνιο.
Η αγαπημένη Ζωή Λάσκαρη, παρόλο που ήταν μία πολύ ωραία γυναίκα, ποτέ δεν «το πήρε πάνω της». Προσπαθούσε να δείχνει υπομονή σε όλα, αλλά κυρίως προσπαθούσε να υπερνικήσει τον εγωισμό.
του Γιάννη Αρμουτίδη
Απόσπασμα από την τελευταία συνέντευξη της Ζωής Λάσκαρη, η οποία ήταν κοινή με τον σύζυγό της, Αλέξανδρο Λυκουρέζο στην Εφημερίδα Παρασκήνιο:
Λένε πως οι ωραίες γυναίκες δεν διακρίνονται για την υπομονή τους…
Ζ.Λ.: Μπορεί να μη συγκαταλέγομαι σε αυτές! Δεν ξέρω εάν είμαι ωραία γυναίκα, αλλά δεν συγκαταλέγομαι σε αυτές! (Γελά δυνατά.) Είναι θέμα σκεπτόμενου ανθρώπου. Εάν καταλάβεις ότι χωρίς υπομονή δεν σε βγάζει πουθενά και το μόνο που μπορείς να πετύχεις είναι να φθείρεις τον εαυτό σου, η υπομονή είναι πολύ μεγάλο προσόν! Πολύ μεγάλο, μέσα σε μερικά άλλα ακόμα! Το μόνο σίγουρο όμως είναι ότι πρέπει κάποτε να τα βρεις με τον εαυτό σου και να καταλάβεις ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό! Άλλωστε υπάρχει και η Αγία Υπομονή, την οποία έχω μονίμως στο πορτοφόλι μου…
Πιστεύετε ότι η υπομονή μπορεί να υπερνικήσει τον εγωισμό;
Α.Λ.: Ναι, βέβαια! Προϋπόθεση είναι να τον υπερνικήσει, διότι εάν σε πάρει η κάτω βόλτα, τότε ακυρώνεται και η υπομονή σου!
Αντιμετωπίσατε ποτέ με τον εαυτό σας –από μικρή, γιατί πολύ νωρίς μπήκατε στον χώρο του θεάματος– τέτοιο πρόβλημα; Δηλαδή αισθανθήκατε κάποια στιγμή εγωίστρια;
Ζ.Λ.: Όχι, όχι, όχι…
Τόσο ωραία γυναίκα και…
Ζ.Λ.: Τι σχέση έχει το ένα με το άλλο; Έχει να κάνει με το μέσα… Εάν το μέσα σου δεν είναι καλλιεργημένο και είσαι ένα διαβατήριο χωρίς σφραγίδες, τότε ναι! Γιατί η ομορφιά είναι η εξωτερική εμφάνιση. Εάν όμως το διαβατήριο δεν έχει μέσα σφραγίδες, ώστε να ταξιδέψεις, να κάνεις τα εσωτερικά σου ταξίδια, σκέψεις κ.λπ., δεν…
Α.Λ.: Σωστά! Με λευκές σελίδες δεν προχωράς!
