Οι μαρξιστές, ακόμη και οι προσκυνημένοι μνημονιακοί, όπως ο Τσίπρας, στον πυρήνα των πεποιθήσεών τους δεν είναι παρά ένα είδος ιεχωβάδων, που απλά, σε αντίθεση με τους κανονικούς ιεχωβάδες, πιστεύουν και στη βία. Η Αριστερά είναι μανιχαϊστική, πιστεύει δηλαδή φανατικά στο απόλυτο καλό και στο απόλυτο κακό.
Κι ό,τι είναι εθνικό, πατριωτικό, ό,τι έχει σχέση με τον Χριστιανισμό –το Ισλάμ στο απυρόβλητο καθ’ ότι θρησκεία των μουσαφιραίων των ΜΚΟ– είναι «κακό» για τους μύστες αυτής της παγκόσμιας ψευτοθρησκείας χωρίς Θεό, με ιερατείο τα κομματόσκυλα και επίγειο Παράδεισο που δεν βρέθηκε ποτέ. Εκεί που απέτυχαν ο Λένιν, ο Στάλιν, ο Μάο και ο Φιντέλ, που όσο να είναι ήταν μεγάλα μεγέθη, χλωμό το βλέπω να πετύχουν ο Αλέξης, ο Σκουρλέτης και η γκρούπι της Μενεγάκη, ο Καρανίκ
Έως τώρα στις παρελάσεις, στις δοξολογίες, σε κάθε εθνική και θρησκευτική τελετή, υποκρίνονται. Δαγκώνουν τα χείλη τους και χαλιναγωγούν την αηδία τους. Περιμένουν τον κατάλληλο χρόνο κάθε φορά για να προχωρήσουν βήμα-βήμα στην αποδόμηση. Το έκαναν και το κάνουν με την οικογένεια, με «όπλα» το σύμφωνο, την αναδοχή, το εγκληματικό έκτρωμα της «εβδομάδας έμφυλων ταυτοτήτων», με στόχο τον πλήρη γάμο ομοφύλων και την υιοθεσία, με την επιβολή στα παιδιά μας της κωμικοτραγικής θεωρίας των «62 φύλων». Τι κάνουν με την κατάργηση της προσευχής, της έπαρσης σημαίας, με την άλωση των σχολικών βιβλίων Ιστορίας και Θρησκευτικών, με την εισαγωγή παρακμιακών κειμένων στα Νέα Ελληνικά και τη διαρκή χλεύη της Ιστορίας μας, την οποία διαστρεβλώνουν, των Ηρώων μας και της ίδιας της ιδέας του Έθνους;
Κορυφαία στιγμή για την Αριστερά, για την προώθηση της ατζέντας της εθνοαποδόμησης και του πλήγματος στους κατ’ αυτήν «θεμελιώδεις μύθους» της εθνικής μας συγκρότησης, είναι το κουρελόχαρτο των Πρεσπών, που θα καταγραφεί ως άλλο ένα άγος της μηδενιστικής Αριστεράς σε βάρος της πατρίδας. Οι Πρέσπες όμως θα αποδειχθούν μοιραίες για την κυβέρνηση, διότι αποδεικνύουν και κάτι άλλο: Πως η Αριστερά είναι ανεπίδεκτη μαθήσεως. Έρχονται σε ευθεία, μετωπική σύγκρουση με τον απλό λαό, με τα βαθύτερα φρονήματα και συναισθήματα όχι μόνον των Μακεδόνων αλλά όλων των Ελλήνων. Το έκαναν και το 1947- 49 και τους κυνήγησαν και οι πέτρες, συνετρίβησαν εξευτελισμένοι, έγιναν ασήμαντη εξόριστη μειοψηφία. Γιγαντώθηκαν καπηλευόμενοι το εθνικό φρόνημα στην Κατοχή και πριν καλά-καλά ξημερώσει, το πρόδωσαν υπηρετώντας ξένα συμφέροντα, προσπαθώντας να επιβάλλουν τη ΣΝΟΦίτικη ατζέντα. Τώρα πάνε να επιβάλλουν την ίδια ατζέντα. Ρεβανσισμός είναι, όπως σε όλα, και στο Σκοπιανό προσπαθούν να επιβάλλουν πολιτικά όσα ηττήθηκαν με τα όπλα. Αυτή η μετωπική σύγκρουση με τον λαό θα τους συντρίψει, όσοι συνδικαλιστές κι αν υπογράψουν παλιόχαρτα στήριξης, όσο κι αν βρίζουν τον λαό νυχθημερόν ως «φασίστα». Με βρισιές δεν ξορκίζεται η πραγματικότητα. Αντίθετα, θα γίνει η ήττα τους μεγαλύτερη.
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
