Η ριζική αναδόμηση του συνόλου του οικονομικού επιτελείου και η απομάκρυνση του Ευκλείδη Τσακαλώτου από τους πολιτικά και κοινωνικά «ευαίσθητους» τομείς λήψης αποφάσεων θα είναι η πρώτη αντίδραση του Αλέξη Τσίπρα μετά το οριστικό «ναυάγιο» στη Σλοβενία και την επόμενη συνεδρίαση του Eurogroup της 15ης Ιουνίου.
Εδώ και τρεις μήνες, οι στενοί συνεργάτες του πρωθυπουργού αποδίδουν στον Ευκλείδη Τσακαλώτο την στρατηγική επιλογή της «συμφωνίας-πακέτο», που εκτός από τη χρηματοδότηση και τη β΄ αξιολόγηση θα έφερνε και «οριστική διευθέτηση του χρέους», το οποίο αποτελεί «ιερό δισκοπότηρο» για την κοινοβουλευτική ομάδα που καλείται να ψηφίσει διαρκώς σκληρότερα μέτρα χωρίς αντάλλαγμα.
Η «ομάδα του Μαξίμου» γνώριζε πολύ καλά ότι το «σχέδιο Τσακαλώτου» ουδεμία πιθανότητα επιτυχίας είχε, με τη Γερμανία σε προεκλογική περίοδο, την Ιταλία σε σοβαρή κρίση χρέους και τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης σε αναστάτωση λόγω Brexit και ανταγωνισμού από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία.
Χωρίς «οριστική λύση»
Η Ελλάδα δεν πρόκειται να πάρει «οριστική λύση» για το χρέος ούτε «διαβατήριο» για το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE) της ΕΚΤ ούτε, φυσικά, θα ανοίξει ο δρόμος για την πρόσβαση στις διεθνείς χρηματαγοράς.
Η ντροπιαστική συνθηκολόγηση της κυβερνητικής πλειοψηφίας στη Βουλή, με την ψήφιση τροπολογιών που επιβαρύνουν με επιπλέον 2,1 δισ. ευρώ τους Έλληνες φορολογουμένους εργαζομένους και συνταξιούχους θα χρησιμοποιηθεί από τον Αλέξη Τσίπρα ως μοναδική ευκαιρία εσωκομματικού ξεκαθαρίσματος και απομάκρυνσης της «ομάδας των 53» από την κυβέρνηση.
Οι (ν)τροπολογίες υποχρεώνουν την κυβέρνηση σε οδυνηρή οπισθοχώρηση, αφού ακόμη και χωρίς λεφτά το ΔΝΤ καθίσταται κυρίαρχος επόπτης της ελληνικής οικονομίας και θα αποφασίζει καθοριστικά για την επίτευξη των στόχων πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5%, για τον χρόνο μείωσης του αφορολόγητου ορίου, ακόμη και για τη μερική εφαρμογή των περιβόητων «θετικών αντιμέτρων»…
Μετά το οριστικό στραπάτσο του Eurogroup και της Συνόδου Κορυφής, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας σκοπεύει να αλλάξει όλο το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, απομακρύνοντας ταυτόχρονα τους κ.κ. Τσακαλώτο, Χουλιαράκη, ενώ θα αλλάξει και ο ρόλος του στενού, έμπιστου συνεργάτη του, Δημήτρη Λιάκου, που σήμερα είναι υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, αρμόδιος για την οικονομία.
Η διαμεσολάβηση της Γαλλίας
Η καλή διαμεσολάβηση του Γάλλου υπουργού (και υποψήφιου βουλευτή στις επικείμενες εκλογές) Μπρούνο Λεμέρ θα χρησιμοποιηθεί ως «φύλλο συκής» για να καλυφθεί η γύμνια της κυβερνητικής πολιτικής. Το περιβόητο «αναπτυξιακό πακέτο» που επεξεργάζεται ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ απλώς θα χρησιμοποιηθεί ως ασπίδα προστασίας της ελληνικής οικονομίας από μελλοντικές επιθέσεις κερδοσκόπων και θα αναδείξει την περιβόητη «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη».
Ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών έρχεται στην Αθήνα, αφού ολοκλήρωσε έναν κύκλο επαφών με όλους τους σημαντικούς Ευρωπαίους ομολόγους του, και θα παρουσιάσει μια «συμβιβαστική πρόταση», δηλαδή μια διατύπωση για την κοινή ανακοίνωση των υπουργών του Eurogroup, που θα ικανοποιεί ταυτόχρονα τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, την Κριστίν Λαγκάρντ και θα προσφέρει σανίδα πολιτικής σωτηρίας στην παραπαίουσα ελληνική κυβέρνηση.
Τι προβλέπει η πρόταση
Η γαλλική αυτή πρόταση προβλέπει ότι στο εξής η αποπληρωμή του χρέους από την Ελλάδα θα συνδέεται άμεσα με τον ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.
Αν δηλαδή επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις του ΔΝΤ για αναιμική ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, τότε θα αποφασίζεται αυτόματα η επέκταση της αποπληρωμής των δανείων και της περιόδου χάριτος από 15 έως 17 χρόνια.
Όταν όμως επιβεβαιώνονται οι προβλέψεις Σόιμπλε και Κομισιόν για υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, τότε η Ελλάδα θα πρέπει να πληρώνει κανονικά τις συμφωνηθείσες δόσεις και λήξεις ομολόγων.
Με απλά λόγια, η Ελλάδα στη συνεδρίαση του Eurogroup της επόμενης Πέμπτης μπορεί να ελπίζει μόνο στην εκταμίευση μίας δόσης, που θα κυμαίνεται από 7,5 έως 11 δισ. ευρώ (λόγω καθυστερήσεων στη β΄ αξιολόγηση) και σε μία φραστική έκφραση εμπιστοσύνης στη δυνατότητα της Ελλάδας να εξυπηρετεί το χρέος της με τη βοήθεια του ESM και των εταίρων της.
Αρνητική έκθεση βιωσιμότητας
Δυστυχώς την εικόνα θα χαλάσει –σύμφωνα με πληροφορίες του «Π»– η αρνητική έκθεση βιωσιμότητας του χρέους που θα δώσει στη δημοσιότητα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αμέσως μετά το Eurogroup της 15ης Ιουνίου.
Στο μεταξύ, οι Έλληνες φορολογούμενοι, εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, θα κληθούν για μία ακόμη φορά να πληρώσουν ακριβά τους ερασιτεχνικούς πειραματισμούς της κυβέρνησης.
Μόνο από την τροπολογία για τις συντάξεις που υπερψήφισε χθες η κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή, οι συνταξιούχοι χάνουν επιπλέον 250 εκατ. ευρώ από το «πάγωμα» των κύριων συντάξεων έως και το 2022. Το ποσό αυτό, που αναφέρεται στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, έρχεται να προστεθεί στα συνολικά 504 εκατ. ευρώ που «εξοικονομούνται» από το 2019 έως το 2021, ανεβάζοντας τον λογαριασμό των περικοπών συντάξεων στα 754 εκατ. ευρώ.
Η διάταξη είναι σαφής: Αυξήσεις στις κύριες συντάξεις μπορούν να δοθούν από την 1η Ιανουαρίου του 2023 και μετά, με βάση έναν νέο συντελεστή που διαμορφώνεται κατά 50% από τη μεταβολή του ΑΕΠ και κατά 50% από τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή.
Τα παιχνίδια με τις λέξεις της κας Ευτυχίας Αχτσιόγλου οδήγησαν σε «Βατερλώ» στο Εργασιακό. Η νέα διάταξη αναφέρει ρητά ότι μέχρι το τέλος του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής (δηλαδή μετά το 5ο ή 6ο ή 7ο μνημόνιο), οι επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις εργασίας θα υπερισχύουν των κλαδικών συμβάσεων. Επίσης, αναστέλλεται η δυνατότητα επέκτασης των συλλογικών συμβάσεων σε ολόκληρο τον κλάδο έως το τέλος του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής.
του Χρήστου Ν. Κώνστα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 10/6
