Από την Κυριακή των Βαΐων αρχίζει ουσιαστικά η λεγόμενη Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών.
Σήμερα εορτάζεται η ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα όπου, κατά τους συγγραφείς των Ιερών Ευαγγελίων, οι Ιουδαίοι τον υποδέχθηκαν κρατώντας βάια ή βάγια (κλάδους φοινίκων) και απλώνοντας στο έδαφος τα ρούχα τους ζητωκραύγαζαν «Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου».
Η φύση όμως του ανθρώπου μάς απέδειξε ότι από το… Ωσαννά στη Σταύρωση ο δρόμος είναι πολύ κοντά. Οι ίδιοι άνθρωποι που υποδεχόντουσαν τον Κύριο ως Μεσσία φώναζαν μέσα σε λίγες ημέρες το «Σταυρωθείτω».
Η κατάρα, ιδιαίτερα εμάς των Ελλήνων, είναι ότι πάντα είχαμε την ανάγκη κάποιου Μεσσία στην πολιτική, στην οικονομία και πλέον στην Υγεία, για να έχουμε την ευκαιρία στη συνέχεια να τον σταυρώνουμε με την ίδια ευκολία που τον αποθεώναμε ως σωτήρα. Τα παραδείγματα ουκ ολίγα και όποιος ανατρέξει στην Ιστορία μας διαχρονικά θα βρει αρκετά. Το γράφω αυτό για να το έχουν υπ’ όψιν τους και οι τωρινοί ηγέτες του τόπου, που μπορεί σήμερα να γνωρίζουν τα… Ωσαννά των πολιτών για τους χειρισμούς τους σε αυτήν τη μεγάλη πανδημία (και δικαίως), αλλά δεν πρέπει ποτέ να λησμονούν με ποιον λαό έχουν να κάνουν. Έναν λαό δύσκολο που ξεχνά εύκολα, και κυρίως αυτούς που στις δυσκολίες έβαλαν πλάτη και τον έσωσαν.
Αυτά τα ολίγα και κλείνω την παραπάνω παρένθεση.
Αγαπητοί αναγνώστες, η φετινή Μεγάλη Εβδομάδα δεν θα θυμίζει σε τίποτε όλες όσες είχαμε ζήσει, από τότε που θυμόμαστε τον εαυτό μας. Κλεισμένοι στα σπίτια μας, χωρίς τους φίλους και τους συγγενείς μας, αλλά με τη στενή οικογένειά μας, όσοι είμαστε τυχεροί. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε όλους αυτούς που ζουν μόνοι. Το Θείο Δράμα θα το βιώσουμε παράλληλα με το δράμα του πλανήτη, εξαιτίας της πανδημίας. Θα μας φέρει αντιμέτωπους με συμπεριφορές και πράξεις μας και θα επανανοηματοδοτήσει το πραγματικό και ουσιαστικό μήνυμα της πορείας προς τον Σταυρό. Θα μας υπενθυμίσει τη θνητότητά μας και ότι η συσσώρευση πλούτου, εξουσίας και αλαζονείας δεν είναι η οδός της σωτηρίας.
Βλέπουμε ότι μπροστά στην πανδημία που βιώνουμε κανείς, μα κανείς, δεν είναι άτρωτος.
Αυτή την ιδιόμορφη Μεγάλη Εβδομάδα, έχουμε τη μεγάλη ευκαιρία να την βιώσουμε διαφορετικά. Και ας κάνει ο καθένας την ψυχή του έναν ναό, μέσα στον οποίο θα βιώσει το Θείο Δράμα. Που αυτήν τη φορά, δυστυχώς, δεν θα τελειώσει σε μια εβδομάδα…
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
