Η πρώτη γυναίκα που εκλήθη να αναλάβει κυβερνητική εκπρόσωπος στην Ελλάδα είναι η Σοφία Βούλτεψη.
Η βουλευτής Β΄ Αθηνών της ΝΔ, πρώην υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητική εκπρόσωπος το 2014 στην κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά, αποτελεί μία δυναμική παρουσία στον πολιτικό χώρο.
Κόρη του διακεκριμένου δημοσιογράφου, συγγραφέα και αντιστασιακού Γιάννη Βούλτεψη. Ακολούθησε τα χνάρια του πατέρα της, έγινε μάχιμη δημοσιογράφος διανύοντας εικοσιπενταετή θητεία σε μεγάλες ημερήσιες εφημερίδες και αναλαμβάνοντας την αρχισυνταξία σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές.
Το 2004 εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής, έχοντας στο βιογραφικό της τον τίτλο της πολιτικής αναλύτριας με μακρά πορεία και γερές βάσεις, αλλά και τη θέση συμβούλου επικοινωνίας του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη το 1990-1993, ενώ για δέκα περίπου χρόνια (1984-1993) ο πατέρας της υπήρξε διευθυντής του Γραφείου Τύπου της ΝΔ. Έχει διατελέσει μέλος του ΕΣΡ, μιλάει άπταιστα αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά, έχοντας ασχοληθεί με τις μεταφράσεις βιβλίων, και έχει έντονη συνδικαλιστική δράση στην ΕΣΗΕΑ.
Μητέρα της Μαρίας και του Γιάννη, σύζυγος του Θανάση, φίλη ανθρώπων που στέκεται πάντα δίπλα τους και τους λατρεύει, πολιτικός, δημοσιογράφος, γυναίκα. Δραστήρια σε όλους τους ρόλους της, οξυδερκής, με ανατρεπτικό λόγο, επιμονή και υπομονή, υπερασπίζεται τις αρχές της και τα «πιστεύω» της.
Συναντηθήκαμε στο cafe «Merlin» του Ιδρύματος Β. & Μ. Θεοχαράκη και συζητήσαμε πολλά, σε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συνέντευξη.
Η προπαγάνδα είναι μία πρακτική, την οποία σας βλέπουμε συχνά να πολεμάτε. Σε ποιο στάδιο πιστεύετε ότι βρίσκεται στην Ελλάδα και πώς μπορεί να την αντιληφθούν οι πολίτες;
Με την προπαγάνδα ασχολούμαι εδώ και πολλά χρόνια, γι’ αυτό και είμαι σε θέση να την ανιχνεύω αμέσως, εν τη γενέσει της. Αποτελεί φονικό όπλο και θεωρώ ότι με αυτή την κυβέρνηση βρίσκεται πλέον σε τελικό στάδιο. Οι πολίτες μπορούν να την αντιληφθούν, αρκεί να θέλουν να την αντιληφθούν.
Τι είναι αυτό που θυμάστε πιο έντονα από τον πατέρα σας, Γιάννη Βούλτεψη;
Κοιτάξτε, κάθε ανάμνηση από τον πατέρα μου είναι έντονη. Όχι μόνο σε μένα, αλλά και στους εκατοντάδες μαθητές του δημοσιογράφους. Κάποτε είχαμε βρεθεί πολλοί μαζί και ο καθένας μας είχε κάτι να διηγηθεί. Αυτό που όλα τα «παιδιά» του θυμούνται –γιατί δεν με ξεχώριζε από τους μαθητές του– είναι ο διαρκής αγώνας του για τη γλώσσα, την πατρίδα και κατά του εθνικού διχασμού.
Θυμάμαι πως μας έκανε «μάθημα» δημοσιογραφίας αναφερόμενος σε όλα τα περιστατικά της υπόθεσης Λαμπράκη, της οποίας υπήρξε πλοηγός μαζί με τους δημοσιογράφους Γ. Ρωμαίο και Γ. Μπέρτσο. Και θυμάμαι έντονα τη νύχτα της 21ης Απριλίου, όταν ακούσαμε να φωνάζει στη μητέρα μου, «Πόπη, έγινε, πρέπει κάπου να κρυφτώ!». Βλέπετε, το είχε προβλέψει από καιρό. Το πρωί, εκείνος βρισκόταν στην παρανομία και εγώ, μικρό παιδί, με ένα αυτόματο στην πλάτη. Νόμιζαν πως ο πατέρας μου κρυβόταν κάπου στο σπίτι και φώναζαν «βγες, κρατάμε την κόρη σου!».
Θυμάμαι επίσης ότι μας έλεγε πως οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι δεν πρέπει να έχουν χρήματα. Να μπορούν να τα αποκτήσουν και να μην τα θέλουν – έτσι έλεγε! «Να λες: Αν ήθελα μπορούσα να αγοράσω αυτή την ακριβή τσάντα. Αλλά δεν μου αρέσει», μου έλεγε. «Και έτσι, δεν θα έχεις πρόβλημα», κατέληγε με το πιο φυσιολογικό ύφος του κόσμου.
Ως παιδί «κολυμπήσατε από μικρή στα βαθιά», λόγω της διαδρομής του πατέρα σας; Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια;
Δύσκολα, αλλά έμαθα πολλά. Τα πιο δύσκολα χρόνια ήταν όταν ο πατέρας μου, στη διάρκεια της δικτατορίας, βρέθηκε αυτοεξόριστος στην Ιταλία. Η χούντα διέταξε να διαγραφούμε από τα μητρώα της Ένωσης Συντακτών (και επομένως και από το ασφαλιστικό μας ταμείο) και βρεθήκαμε χωρίς χρήματα και χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Κάποτε αρρώστησα πολύ, κινδύνευα να πάθω πνευμονία και ο αρχίατρος του ΕΔΟΕΑΠ, ο αείμνηστος Βασίλης Σπανός, αψήφησε τη χούντα και νοσηλεύθηκα κρυφά σε ιδιωτικό θεραπευτήριο.
Είναι αλήθεια ότι γίνατε δημοσιογράφος κρυφά από τον πατέρα σας, τρυπώνοντας στο γραφείο του καλού του φίλου και επίσης καταξιωμένου δημοσιογράφου, Χρήστου Πασαλάρη;
Ναι, ο πατέρας μου πίστευε πως αν ξεκινούσα να εργάζομαι, δεν θα τέλειωνα το πανεπιστήμιο. Ωστόσο ο Χρήστος ο Πασαλάρης με προσέλαβε… κρυφά στην «Απογευματινή». Νωρίτερα, το ίδιο –κρυφά– με είχε προσλάβει και ο Γ. Μπέρτσος στα «Επίκαιρα». Ο πατέρας μου, βέβαια, δεν ησύχαζε μέχρι την ώρα που του πήγα το πτυχίο…
Σηκώνετε επάξια τη βαριά κληρονομιά του ονόματός σας. Αν γυρίζατε τον χρόνο πίσω, υπάρχει κάτι που θα αλλάζατε στη διαδρομή σας;
Πάντα όταν γυρίζουμε τον χρόνο πίσω, σκεπτόμαστε τι θα κάναμε διαφορετικά. Αλλά, δυστυχώς, ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω και χαίρομαι που παρ’ όλα αυτά ακολούθησα αυτήν τη διαδρομή. Αποκόμισα γνώσεις, εμπειρία, αντιμετώπισα τις δυσκολίες, δούλεψα, έκανα οικογένεια και με όλον αυτόν τον «πλούτο» μπήκα στον στίβο της πολιτικής.
Κάποια δημοσιογραφική αποστολή που σας συγκλόνισε;
Οι αποστολές σε διάφορα πολεμικά μέτωπα ήταν αυτές που με συγκλόνισαν περισσότερο. Θυμάμαι μια φορά καθυστέρησα να στείλω το ρεπορτάζ. Τηλεφώνησα στον διευθυντή μου και μου είπε πως πια είχαν «κλείσει». «Είχε πολλούς νεκρούς σήμερα;» ρώτησε ως εκ περισσού. «Δέκα», του απάντησα. «Εντάξει», μου είπε. «Πρόσθεσέ τους στους αυριανούς!». Αυτή η βεβαιότητα του «αυριανού θανάτου» ήταν πάντα αυτό που με συγκλόνιζε περισσότερο.
Πώς ήταν να είσαι σύμβουλος επικοινωνίας του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη;
Ήμουν στέλεχος στο Γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού με διευθυντή τον Γιάννη Πευκιανάκη. Μεγάλη εμπειρία, μεγάλο σχολείο. Με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ταξίδεψα σε όλον τον κόσμο. Ήταν η εποχή που δίναμε μάχη για να μειώσουμε τον αριθμό των αναγνωρίσεων των Σκοπίων. Ήμασταν συνεχώς σε επιφυλακή. Ενημερωτικά σημειώματα, σύνοδοι κορυφής, συναντήσεις με ξένους ηγέτες, η δουλειά δεν σταματούσε ποτέ… Πάντα ήρεμος και αποφασιστικός, ο Κ. Μητσοτάκης εμπιστευόταν τους συνεργάτες του και τους έδινε χώρο για να δράσουν.
Θεωρείται σπουδαίο που είστε η πρώτη γυναίκα στο αξίωμα της κυβερνητικής εκπροσώπου. Έγινε ένα άνοιγμα, πιστεύετε, προς το γυναικείο φύλο σε θέσεις πολιτικής ισχύος; Θα δούμε γυναίκα πρωθυπουργό ή και Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Ελλάδα;
Κάθε φορά που μια γυναίκα βρίσκεται σε ένα αξίωμα, είναι μια νίκη για όλες τις γυναίκες. Κάθε φορά που μια γυναίκα επιτυγχάνει, είναι επειδή πάτησε στους ώμους άλλων γυναικών, που έδωσαν τη μάχη πριν απ’ αυτήν. Όλες μας δίνουμε τη μάχη για λογαριασμό όλων. Και βέβαια, θα έρθει η ώρα να δούμε και στην Ελλάδα γυναίκες σε τόσο υψηλά αξιώματα.
Πόσο δύσκολο ήταν να υπηρετήσετε αυτήν τη θέση και να διαχειριστείτε τη σκληρή κριτική που άσκησαν μερικοί;
Πολλοί με ρωτούν, πώς είναι να είσαι «πρώτη φορά γυναίκα κυβερνητικός εκπρόσωπος». Και πώς άντεξα τόσες πολλές και τόσο προσωπικές επιθέσεις. Τους απαντώ πως, πριν μια γυναίκα φτάσει στο σημείο να βρεθεί μπροστά στο στόχαστρο των αντιπάλων της, έχει προηγουμένως χρειαστεί να σταθεί πολλές φορές απέναντι σε στόχαστρα, ματώνοντας συνεχώς στη μάχη του αυτονόητου. Απαντώ και με τη φράση της Μάργκαρετ Θάτσερ: «Και πάνω στον Τάμεση να με δείτε να περπατώ, θα πείτε ότι δεν ξέρω κολύμπι!».
Υποστηρίζετε την ανοδική πορεία της χώρας επί κυβερνήσεως Σαμαρά, ήσασταν υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ. Λάθη έγιναν τότε;
Μα δεν το υποστηρίζω μόνο εγώ. Το δείχνουν οι αριθμοί. Το λένε και οι άνθρωποι. Όποιον και να ρωτήσετε σήμερα, θα πει ότι το 2014 όλα έδειχναν πως βγαίναμε από την κρίση. Όσο για τα «λάθη», δεν μου αρέσουν οι κοινοτοπίες, αλλά θα σας θυμίσω πως μόνο όποιος δεν κάνει τίποτε δεν κάνει λάθη. Ωστόσο, πιστεύω ότι τις εκλογές τις χάσαμε επειδή επικράτησαν το ψεύδος και η προπαγάνδα. Κι αν με ρωτήσετε πώς γίνεται αυτό, θα σας απαντήσω με μια παλιά λαϊκή ρήση: «Το ψέμα έχει κάνει τον γύρο του κόσμου πριν η αλήθεια προλάβει να βάλει τα παπούτσια της».
Δικαιωθήκατε, πιστεύετε, αυτά τα δυόμισι χρόνια συγκυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου για όσα λέγατε προεκλογικά;
Πικρή δικαίωση. Η πατρίδα μας βρέθηκε με άλλα δύο αχρείαστα μνημόνια στο κεφάλι, με ένα αιωνόβιο Υπερταμείο όπου μεταφέρθηκαν εκεί όλα τα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου –μόνο τα γυναικόπαιδα δεν έβαλαν προς πώληση!– με capital controls, με μια τρομερή προσφυγική κρίση, με όλους τους δείκτες της οικονομίας πεσμένους, πάμε από περικοπή σε περικοπή, μας έχουν επιβάλει θηριώδη πλεονάσματα και επιτροπεία μέχρι το 2060. Δεν είναι η πρώτη φορά στην ιστορία μας που κυριαρχούν οι δημαγωγοί. Είναι, όμως, η πρώτη φορά που δύο δημαγωγοί κυβερνούν μαζί και συγχρόνως την πατρίδα μας.
Βλέπουμε την Ελλάδα να φλέγεται κυριολεκτικά και μεταφορικά. Τι φταίει;
Φταίει το γεγονός ότι στη διακυβέρνηση της χώρας βρέθηκε αυτό το καταστροφικό δίδυμο Τσίπρα – Καμμένου, οι οποίοι δεν ενδιαφέρονται για τίποτε άλλο εκτός από την εξουσία. Λένε ψέματα από το πρωί έως το βράδυ και φτωχοποιούν τους Έλληνες και τη χώρα.
Τι διαφορετικό μπορεί να φέρει η ΝΔ, ώστε να την εμπιστευτούν οι πολίτες;
Μα πλέον δεν υπάρχει Έλληνας που να πιστεύει ότι με αυτή την κυβέρνηση μπορεί η χώρα να σταθεί στα πόδια της. Επιπλέον, η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει με την κυβερνητική της θητεία ότι μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Το έκανε και θα το ξανακάνει. Τώρα πια όλα τα ψέματα έχουν αποκαλυφθεί. Το γνωρίζουν καλά και εκείνοι που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, επειδή θα καταργούσε τον ΕΝΦΙΑ. Το μόνο βέβαιο είναι πως με την προηγούμενη κυβέρνηση ο ΕΝΦΙΑ θα μειωνόταν κάθε χρόνο κατά 7%. Ενώ τώρα… αυξάνει!
«Έχω κρατήσει την οικογένειά μου μακριά από τη δημοσιότητα»
Η κόρη σας ακολουθεί τα δημοσιογραφικά σας χνάρια και ο γιος σας τη Νομική. Θέλετε να τους δείτε στον στίβο της πολιτικής;
Όλα αυτά τα χρόνια έχω κρατήσει την οικογένειά μου μακριά από τη δημοσιότητα. Είναι και δική τους επιθυμία. Τα παιδιά σπούδασαν, αποκτούν εμπειρίες, ολοκληρώνουν την προσωπικότητά τους, έχουν τους φίλους τους, τα βιβλία τους. Θέλω να τους δω να επιτυγχάνουν στον επαγγελματικό στίβο και να ζήσουν με αρχές και αξίες. Άλλωστε, η πολιτική δεν είναι επάγγελμα…
Είστε από τους πρώτους που αντιληφθήκατε τη δύναμη του διαδικτύου και δημιουργήσατε την ηλεκτρονική εφημερίδα «Ελεύθερη Ζώνη» – www.elzoni.gr . Η έντυπη δημοσιογραφία φθίνει;
Η έντυπη δημοσιογραφία δεν πρόκειται να χαθεί ποτέ. Καλό είναι το διαδίκτυο –αρκεί να κάνουμε τις σωστές επιλογές και να μην το χρησιμοποιούμε για να βγάζουμε το απωθημένα μας–, αλλά… άλλο πράγμα το χαρτί! Οφείλουμε να δώσουμε μάχη για να υπερασπιστούμε την έντυπη ενημέρωση. Δυστυχώς ο Τύπος περνά μεγάλη κρίση στις μέρες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Μια μέρα που βρεχε… γνωρίσατε το σύζυγό σας, Θανάση Αγγελόπουλο. Σωστά; Από τότε, όλα αυτά τα χρόνια είναι εκείνος που διώχνει τις συννεφιές από τη ζωή σας;
Για την ακρίβεια, ήταν ένα βράδυ που έβρεχε. Τι βροχή δηλαδή, κατακλυσμός. Δημιουργήσαμε μια αγαπημένη οικογένεια, σταθήκαμε ο ένας στον άλλον, έχουμε κοινά ενδιαφέροντα – κυρίως την αγάπη για τα παιδιά μας, για το διάβασμα και την παραγωγική συζήτηση.
Είναι γνωστό ότι είστε βιβλιοφάγος. Πείτε μας κάποια βιβλία που αγαπάτε πολύ…
Έχω διαβάσει σχεδόν τα πάντα. Κυρίως με ενδιαφέρουν τα βιβλία πολιτικής ιστορίας. Πιστεύω ότι όλοι πρέπει να γνωρίζουν την πολιτική μας ιστορία. Λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει. Τα βιβλία που έχω ιδιαίτερα αγαπήσει είναι τα βιβλία του Θοδωρή Παπαθεοδώρου. Δεν θα αναφερθώ σε τίτλους. Όποιος αποκτήσει ένα, σίγουρα θα αναζητήσει και τα υπόλοιπα…
Συνέντευξη στη Χρύσα Σαραντοπούλου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 9/9
