Η συνταγματική αναθεώρηση είναι απαίτηση της κοινωνίας αλλά και των καιρών μας.Για τον λόγο αυτόν εξάλλου το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος έχει ήδη καταθέσει προ πολλού την αγωνία του, αλλά και τη βούλησή του για την προώθηση των σχετικών διεργασιών για τις μεγάλες και ριζοσπαστικές τομές που έχει ανάγκη η χώρα, αλλά και για την επαναβεβαίωση των θεμελιωδών αρχών και αξιών που διέπουν το Ελληνικό Κράτος και το Ελληνικό Έθνος.
Από την πλευρά μου, είμαι έτοιμος να αναλάβω την ευθύνη που μου αναλογεί, ώστε η συνεισφορά στον δημόσιο διάλογο και στο Κοινοβούλιο να είναι ανάλογη της βαρύτητας του εγχειρήματος.
Το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος προσέρχεται με συγκεκριμένες προτάσεις για μεγάλες θεσμικές αλλαγές που θα εξειδικευθούν το αμέσως επόμενο διάστημα.
Τρεις ωστόσο από αυτές αποτελούν διαχρονική πολιτική αρχή του Κόμματος και ως εκ τούτου θα επιδιώξουμε να αποτελέσουν και τα πρώτα θέματα συζήτησης με τα υπόλοιπα κόμματα και τους πολιτικούς αρχηγούς.
Πρώτον, η κατάπτυστη διάταξη του άρθρου 86 του Συντάγματος που προβλέπει την σύντομη παραγραφή των αδικημάτων που τελέστηκαν από υπουργούς κατά την άσκηση των καθηκόντων τους πρέπει να καταργηθεί. Οι υπουργοί πρέπει να τυγχάνουν της ίδιας αντιμετώπισης από τον νόμο με κάθε απλό πολίτη. Δεν νοείται σύγχρονη κοινοβουλευτική δημοκρατία που επιβάλλει δυο μέτρα και δυο σταθμά μεταξύ πολιτών και πολιτικών.
Δεύτερον, ο έλεγχος της χρηματοδότησης των κομμάτων θα πρέπει να αυστηροποιηθεί και να συστηματοποιηθεί. Προς αυτήν την κατεύθυνση προτείνεται η σύσταση Ανεξάρτητης Αρχής Ελέγχου της Χρηματοδότησης των κομμάτων, η οποία θα είναι κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα και ανεξάρτητη στη λειτουργία και την αποστολή της. Με αυτόν τον τρόπο ο έλεγχος του πολιτικού χρήματος θα καταστεί και πιο συγκεκριμένος και πιο αποτελεσματικός και κυρίως με υπεύθυνους που θα τον διενεργούν.
Τρίτον, η αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος με στόχο να επιτραπεί η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων στη χώρα καθίσταται ώριμη, αλλά και αναγκαία, για την ελληνική κοινωνία. Τα παιδιά μας θα πρέπει να σταματήσουν να μεταναστεύουν κατά χιλιάδες στο εξωτερικό με στόχο ένα καλύτερο ακαδημαϊκό μέλλον. Η χώρα μας διαθέτει και υψηλό επιστημονικό προσωπικό και τις υποδομές για να φιλοξενήσει ιδιωτικά πανεπιστήμια. Είναι καιρός αυτό να γίνει πράξη.
Σε μία χώρα που πλήττεται όχι μόνο από την οικονομική κρίση, αλλά και από σύγχυσηκαι ευτελισμό αρχών, αξιών και θεσμών, είναι αυτονόητο ότι μία ρηξικέλευθη και τολμηρή συνταγματική αναθεώρηση θα αποθαρρύνει όσους επιβουλεύονται το δημοκρατικό πολίτευμα και το κοινοβουλευτικό σύστημα και θα προσδώσει αξιοπιστία στη θεσμική λειτουργία του κράτους. Γι’ αυτό και απαραίτητη προϋπόθεση των όποιων συνταγματικών αλλαγών πρέπει να είναι η ισχυροποίηση των δημοκρατικών θεσμών, της διαφάνειας και της αξιοκρατίας σε όλα τα επίπεδα του δημόσιου βίου.
Ωστόσο, είναι παντελώς αδιανόητο οι αλλαγές στο Σύνταγμα να ξεθεμελιώνουν προαιώνιες αρχές και αξίες, να αφελληνίζουν και να από-ιεροποιούν τη χώρα.
Ξεκινώντας από το προοίμιο του Συντάγματος, το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Ελλάδας θεωρεί απαράδεκτη οποιαδήποτε παρέμβαση και αλλαγή. Η φράση «Εις το όνομα της Αγίας και Ομοούσιου και Αδιαιρέτου Τριάδος» αποτυπώνει την ιστορική συνέχεια της χώρας και τον αναγκαίο σεβασμό στους απελευθερωτές της πατρίδας, αλλά και τη συνεχή και αδιάλειπτη σχέση του Ελληνισμού με την Ορθοδοξία.
Ξεκάθαρες και απολύτως σαφείς είναι όμως οι θέσεις του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος και για τις σχέσεις Εκκλησίας και Κράτους, καθώς ταυτιζόμαστε πλήρως με την επίσημη και γνωστή θέση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, αλλά και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, καθώς και του Αγίου Όρους.
Η αναφορά στους διακριτούς ρόλους Κράτους – Εκκλησίας είναι άκαιρη και παραπλανητική, αφού οι ρόλοι είναι ήδη διακριτοί. Η Πολιτεία νομοθετεί ελεύθερα, αβίαστα και ερήμην της Εκκλησίας και μάλιστα αρκετές φορές κατά των δογμάτων της (π.χ. αυτόματο διαζύγιο, πολιτικός γάμος, σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων και ετερόφυλων ζευγαριών, καύση νεκρών κ.ά.)
Η Ελλάδα είναι ένα δημοκρατικό και πλήρως εκκοσμικευμένο κράτος, που ουδεμία σχέση έχει με κράτη στα οποία ο θρησκευτικός και ο κρατικός νόμος συγχέονται ή και ταυτίζονται. Σημειώνεται, δε, ότι στο Σύνταγμα του 1975 υπάρχει αναφορά υπερτέρα της ανεξιθρησκίας, «η ελευθερία της θρησκευτικής συνειδήσεως» (άρθρο 13). Γι’ αυτό και στο ισχύον συνταγματικό πλαίσιο διατυπώνονται μόνο ο σεβασμός και η δέουσα τιμή στην Εκκλησία για τους ιστορικούς αγώνες της ως προς τη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας (γλωσσική, πνευματική και πολιτιστική ιδιοπροσωπία). Λόγω τούτου υπάρχει η αναγνώριση της Εκκλησίας ως Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, όπως άλλωστε είναι και το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, καθώς και οι Μουσουλμανικές Μουφτείες της Θράκης, Αυτό, άλλωστε, αποδεικνύει και τη θρησκευτική ελευθερία και την ουδετερότητα στη χώρα μας.
Παράλληλα, έχει έρθει η ώρα για ριζικές και συνταγματικά κατοχυρωμένες αλλαγές στην ελληνική εκπαίδευση, ως σημαντικότερη των οποίων εκτιμούμε πως είναι η πραγματική αυτοτέλεια (και οικονομική) των Πανεπιστημίων, τα οποία θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να καθορίζουν τα τμήματα και τις σχολές που μπορούν να ιδρύουν και να λειτουργούν ή ακόμα και το εκπαιδευτικό πρόγραμμα των λυκείων της χώρας, με βάση τις παραγωγικές και επιστημονικές ανάγκες της και, φυσικά, τις κοινωνικές, πολιτισμικές και τεχνολογικές εξελίξεις.
Επίσης, κορυφαίο είναι το ζήτημα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, διαδικασία για την οποία η πρότασή μας είναι η απευθείας εκλογή του από τους πολίτες –με βάση τα πρόσωπα που θα υποδεικνύουν τα κόμματα–, εφόσον δεν είναι δυνατή η εκλογή του από τη Βουλή με αυξημένη πλειοψηφία 200 βουλευτών. Σημειώνεται πως αναγκαία είναι και η ενίσχυση του ρυθμιστικού ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας ως αντιστάθμισμα στο υφιστάμενο καθεστώς της παντοδύναμης εξουσίας του «ενός ανδρός».
Μία ακόμα τομή είναι η Ίδρυση Συνταγματικού Δικαστηρίου ενώ προτάσεις προς συζήτηση αποτελούν, ακόμα, η θέσπιση ανώτατου ορίου έως δύο συνεχόμενες θητείες για τον πρωθυπουργό, τους περιφερειάρχες και τους δημάρχους, το ασυμβίβαστο του αξιώματος του υπουργού με εκείνο του βουλευτή, η καθιέρωση σταθερού εκλογικού συστήματος, η αντικατάσταση του όρου «ιθαγένεια» και «ιθαγενής», που χρησιμοποιείται λανθασμένα ως έννοια από τη Δημόσια Διοίκηση και τα νομικά κείμενα, με τον όρο «υπηκοότητα» και «υπήκοος», ο οποίος αποδίδει πλήρως την ουσία που, για την ακρίβεια, αποτυπώνει τον νομικό δεσμό του ατόμου με το κράτος στο οποίο ανήκει κ.ά.
Εν κατακλείδι, το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος θα συνεισφέρει ουσιαστικά, με συγκεκριμένες, πλήρως εξειδικευμένες και αιτιολογημένες προτάσεις, συναισθανόμενο πλήρως την ευθύνη που του αναλογεί απέναντι στις προκλήσεις του μέλλοντος για ολόκληρο το Έθνος και επουδενί πρόκειται να παίξει μικροκομματικά «παιχνίδια», τα οποία θα καταγγέλλει πάραυτα στον ελληνικό λαό όταν τα εντοπίζει.
του Νίκου Νικολόπουλου
Ανεξάρτητος βουλευτής Αχαΐας και πρόεδρος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
