Τη συνεργασία της Κοκό Σανέλ με τους Ναζί παρουσιάζει Γάλλος σκηνοθέτης στην ταινία με τίτλο «The No5 War»
Η Κοκό Σανέλ συνεργάστηκε με τα αδέρφια Πιερ και Πολ Βερτχάιμερ το 1924 καθώς αυτοί ανέλαβαν να στηρίξουν οικονομικά την παραγωγή του αρώματος Νο5. Η συμφωνία προέβλεπε ότι η Γαλλίδα σχεδιάστρια θα ελάμβανε το 10% των κερδών, το 70% θα πήγαινε στα αδέρφια Βερτχάιμερ και το 20% στα καταστήματα Galeries Lafayette.
Επειδή, όμως, η ίδια, σύμφωνα με την ταινία, δεν ήταν ικανοποιημένη με τη συμφωνία , προσέγγισε τον γερμανό Χανς Γκούντερ φον Ντίνγκλανγκ, προσφέροντας τους πληροφορίες για τη γερμανική πλευρά με αντάλλαγμα να αφαιρεθεί η ιδιοκτησία του αρώματος από τα αδέρφια Βερτχάιμερ.
Όπως αναφέρει η ισραηλινή εφημερίδα Χααρέτζ η Σανέλ χρησιμοποίησε τελικά νόμους των Ναζί για τη φυλετική καθαρότητα για να εξοστρακίσει τα δύο αδέρφια.
Πολ και Πιέρ Βαρτχάιμερ βρήκαν καταφύγιο στη Νέα Υόρκη όπου ξεκίνησαν εκ νέου να παράγουν το άρωμά τους.
Παράλληλα τα δύο αδέρφια είχαν φροντίσει να μεταβιβάσουν την ιδιοκτησία της εταιρείας στον Φελίξ Αμιό, έναν Χριστιανό φίλο τους που συνεργαζόταν με τους Ναζί για την κατασκευή στρατιωτικών αεροσκαφών.
Έτσι όταν η Σανέλ, σύμφωνα με την ταινία, προσπάθησε το 1941 να ακυρώσει τη συμφωνία μεταβίβασης στον Αμιό «βρήκε τοίχο» καθώς οι Γερμανοί δεν ήθελαν να διαταράξουν τις σχέσεις τους μαζί του.
Το 1944 όταν το Παρίσι ελευθερώθηκε από τους Ναζί οι γαλλικές αρχές πραγματοποίησαν έρευνα για τη δράση της Σανέλ τα προηγούμενα χρόνια χωρίς όμως ποτέ να ασκήσουν κατηγορίες σε βάρος της λόγω έλλειψης στοιχείων.
Η Κοκό Σανέλ κατέφυγε στην Ελβετία με τον Γερμανό εραστή της και από εκεί προχώρησαν σε συμβιβασμό με τα αδέρφια Βέρτχαϊμερ τα οποία αποζημίωσε με ποσό της τάξης των 9 εκατ. δολαρίων, όσο, δηλαδή, το μερίδιο των κερδών τους κατά την περιόδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
