Δεν έχει τελειωμό η εκλογολογία σε αυτόν τον τόπο.
Τα τελευταία σενάρια, ιδιαίτερα μετά τις «βάσεις Καμμένου»: Θα απαιτήσουν άραγε οι δανειστές το κόψιμο των συντάξεων, αναγκάζοντας τον Τσίπρα να προσφύγει σε πρόωρες εκλογές είτε στο τέλος του ’18 είτε στις αρχές του ’19; Ή θα του κάνουν… το ρουσφέτι με αντάλλαγμα την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, εφόσον βεβαίως ξεπεραστούν οι «σκόπελοι» στα Σκόπια;
Κι αν ο Τσίπρας πάρει το πολύτιμο δωράκι από τις Βρυξέλλες, θα τηρήσει τον λόγο του για ψήφιση της συμφωνίας από τη Βουλή ή θα στήσει κάλπες τον Φεβρουάριο του ’19, για να πετάξει την «καυτή πατάτα» του Μακεδονικού στον Μητσοτάκη; Κι αν τηρήσει εν τέλει τα συμφωνηθέντα, θα κάνει τριπλές εκλογές τον Μάιο ή διπλές με στόχο να ανατρέψει τα δεδομένα που θα δημιουργηθούν από την αναμενόμενη ήττα μέχρι το τέλος της τετραετίας; Αυτά είναι πάνω-κάτω τα ερωτήματα που θα μας… βασανίσουν το επόμενο διάστημα.
Κατ’ αρχάς, όλα εξαρτώνται από τρεις παράγοντες. Ο ένας είναι να ξεπεραστούν όλα τα εμπόδια στη FYROM και τα Σκόπια να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις.Ο άλλος, το αποτέλεσμα των τοπικών εκλογών στη Βαυαρία τον Οκτώβριο, όσο και αν ο παράγοντας αυτός διαφεύγει της προσοχής μας. Και ο τρίτος, φυσικά, ο Καμμένος.
Εάν πάνε όλα καλά, τότε οι Γερμανοί θα δώσουν το «πράσινο φως» για τη μη περικοπή των συντάξεων, προσδοκώντας στην υλοποίηση όλων των άλλων δεσμεύσεων κι από την πλευρά της Ελλάδας. Ακόμη όμως κι αν η Μέρκελ υποστεί ήττα στις εκλογές κι αν δεν προκύψει εμπλοκή στα Σκόπια, πάλι θα του κάνει το χατίρι για τις συντάξεις του Τσίπρα, καθώς οι εταίροι δεν θέλουν με τίποτα να διακινδυνεύσουν την… αίσια κατάληξη του Μακεδονικού.
Συνεπώς, εάν ισχύσουν τα παραπάνω, ο Τσίπρας σε καμία περίπτωση δεν θα ρίξει γροθιά στο μαχαίρι και θα κινηθεί στη λογική του pacta sunt servanda (οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται). Θα ψηφίσει δηλαδή τη συμφωνία, ενώ θα πανηγυρίζει για τις συντάξεις και παράλληλα θα προσπαθεί να μοιράσει ό,τι μπορεί από αυτά που εξήγγειλε στη ΔΕΘ, σε μια προσπάθεια να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα για την κυβέρνησή του, με το βλέμμα στραμμένο στις διπλές κάλπες του Μαΐου, όταν και θα περιμένει να δει με πόσο θα χάσει και, ανάλογα με την ήττα, ανάλογες θα είναι και οι επόμενες κινήσεις μέχρι το τέλος της τετραετίας.
Ένας παράγοντας που δίνει βαρύτητα στα παραπάνω είναι το πολυσυζητημένο κλείσιμο της «ψαλίδας» με τη ΝΔ. Σύμφωνα με τελευταίες δημοσκοπήσεις, η διαφορά με τη ΝΔ μπορεί να μειώνεται κατά τι, ωστόσο εξακολουθεί να είναι σημαντική. Η εξέλιξη όμως αυτή κάνει τον Τσίπρα να πιστεύει ότι εάν καταφέρει να εξαντλήσει την τετραετία, μπορεί να χάσει τις εκλογές στο νήμα. Θα εξελιχθούν έτσι τα πράγματα; Άγνωστο.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Τσίπρας θα κάνει τα πάντα για να επιβεβαιώσει αυτό που κάποιοι, αλλά και ο ίδιος, υποστήριζαν από τη βραδιά των εκλογών του Ιανουαρίου του 2015. Ότι, δηλαδή,ήρθε για να μείνει. Να καταστεί πολιτικά κυρίαρχος και από τη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, την οποία, κατά τα φαινόμενα, και θα καταλάβει.
Γι’ αυτό και όσο πλησιάζουν οι εκλογές, τόσο περισσότερο θα εντείνει τις προσπάθειές να πείσει τους αναποφάσιστους για τις επιτυχίες της κυβέρνησής του και να διατυπώνει όσο το δυνατόν περισσότερες υποσχέσεις στην εκλογική του πελατεία. Επειδή όμως οι επιτυχίες της σημερινής κυβέρνησης είναι λιγοστές, κατά πάσα πιθανότατα, αν όχι βεβαιότητα, η βαρύτητα του προεκλογικού αγώνα θα δοθεί στην υποσχεσιολογία, στην παροχολογία και τους…διορισμούς.
Ο Αλ. Τσίπρας κλείνει ήδη το μάτι σε νέες προσλήψεις στο Δημόσιο, μοιράζει επιδόματα και τάζει «ταξικό πρόσημο» σε όλες τις οικονομικές αποφάσεις. Δείχνει αριστερός, αλλά πολύ απέχει από το να δίνει προοπτική στη χώρα. Ο Κυρ. Μητσοτάκης υπόσχεται μειώσεις φόρων, επενδύσεις, νέες θέσεις εργασίας και επαναδιαπραγμάτευση των πλεονασμάτων. Ακούγεται ελπιδοφόρο και δίνει προοπτική και σιγουριά για το αύριο, αλλά απέχει από τις «καλύτερες ημέρες» που υποσχόταν ο μετρ της διαχείρισης της ελπίδας, Ανδρέας Παπανδρέου
Όλα πάντως δείχνουν ότι οι εκλογές, όποτε και αν αυτές διεξαχθούν, θα κριθούν εν πολλοίς από την ψήφο περίπου ενός εκατομμυρίου ψηφοφόρων που δηλώνουν αναποφάσιστοι, σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις. Είναι άνθρωποι, πάντα κατά τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, με χαμηλό εισόδημα και επίπεδο εκπαίδευσης, συνταξιούχοι, αλλά κυρίως γυναίκες και άνεργοι. Άνθρωποι που θα ψηφίσουν με γνώμονα κυρίως την τσέπη και το στομάχι. Με γνώμονα τα ευρώ του νοικοκυριού και όχι για το ευρώ (και την παραμονή στην ΟΝΕ).
Ας το έχουν υπόψη τους αυτό όσοι ράβουν από τώρα υπουργικά κουστούμια ή, απεναντίας,όσοι υπόσχονται πάλι «λαγούς με πετραχήλια».
«Θα σας εξαφανίσωμεν», υποσχόταν με οίστρο ο πολιτικός Ανδρέας Μαυρογιαλούρος (Λάμπρος Κωνσταντάρας), απευθυνόμενος στα «ελληνικά νοικοκυριά» του 1965, σε μία από τις πιο δημοφιλείς κωμωδίες του ελληνικού κινηματογράφου. Ήθελε να πει «Θα σας εξασφαλίσωμεν»…
του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
