Μπορεί στην τελευταία δημοσκόπηση που αφορούσε στα Ελληνοτουρκικά, περίπου το 57% των Ελλήνων να θεωρεί πλέον ως πολύ πιθανό ένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία, το ερώτημα όμως που βασικά κυριαρχεί είναι το εάν τολμήσει ο Ταγίπ Ερντογάν, να πατήσει το… κουμπί και να ρισκάρει έναν πόλεμο με την Ελλάδα, υλοποιώντας το σενάριο της σύρραξης «λίγων ωρών».
Και αυτό, γιατί μπορεί μεν να προκαλεί με κάθε τρόπο, αλλά γνωρίζει ότι η Αθήνα έχει διαμηνύσει προς όλες τις κατευθύνσεις ότι δεν πρόκειται να δεχθεί κανένα τετελεσμένο, όπως έγινε με τα Ίμια, και ο Κυριάκος Μητσοτάκης το ξεκαθάρισε και στη συνάντηση που είχε με τον Ντόναλντ Τραμπ.
Ο Τούρκος πρόεδρος ξέρει ότι η Ελλάδα δεν είναι ούτε Συρία, ούτε Λιβύη, αλλά μια χώρα-μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και δεν είναι εύκολο να προκαλέσει πόλεμο, με απρόβλεπτες συνέπειες ακόμη και για τον ίδιο.
Για την ώρα συνεχίζει να παίζει με το «κουμπί» του μεταναστευτικού, εκβιάζοντας τόσο τη χώρα μας όσο και την Ευρώπη, προκαλώντας μια σειρά από προβληματισμούς κυρίως για το πόσοι και ποιοι έχουν εισχωρήσει στα νησιά μας, αποτελώντας το μυστικό του όπλο στον υβριδικό πόλεμο που έχει ήδη ξεκινήσει. Από την άλλη βέβαια ετοιμάζει και το δικό του «πλαίσιο» σε περίπτωση προσφυγής στη Χάγη, θέτοντας για άλλη μια φορά το ζήτημα των στρατιωτικοποιημένων νησιών στο Αιγαίο.
Σύμφωνα με το πρακτορείο Anadolu, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, Χουλουσί Ακάρ, υποστήριξε ότι η ύπαρξη στρατευμάτων σε 16 ελληνικά νησιά –από τα συνολικά 23 που βρίσκονται σε καθεστώς μη στρατιωτικοποίησης– αντιβαίνει το Διεθνές Δίκαιο.
Κάλεσε, δε, την Αθήνα να πράξει με βάση τους διεθνείς κανόνες.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών αποτελεί πάγιο αίτημα της τουρκικής πλευράς, παραπέμποντας σε μια σειρά διεθνών συμφωνιών.
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αφήσει επανειλημμένως ανοιχτό το ενδεχόμενο προσφυγής στη Χάγη, τονίζοντας ότι «αν κάποιοι αισθάνονται ότι έχουν το δίκιο με το μέρος τους, τότε δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από το ενδεχόμενο αυτή η διαφορά, την οποία έχουμε και αναγνωρίζουμε με την Τουρκία, να καταλήξει στη Χάγη, σε ένα διεθνές δικαστήριο, το οποίο θα αποφανθεί για το ποιος τελικά έχει δίκιο και το ποιος έχει άδικο».
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
