Ένας Βρετανός ερευνητής κατόρθωσε να βρει έναν βαθύ συμβολισμό σε ένα μυθικό έργο του βρετανού ζωγράφου, Τζον Κονστέϊμπλ.
Ο πίνακας ενός τοπίου του βρετανικού ρομαντισμού, «Ο καθεδρικός ναός του Σάλσμπερι ιδωμένος από το Μίντόους» του Τζον Κονστέϊμπλ, έκρυβε ένα μυστήριο –μεταξύ των άλλων- στο οποίο αναφέρεται μια δημοσίευση του Πανεπιστημίου του Μπιρμινγχαμ, στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ένας από τους καθηγητές του ιδρύματος, ο δρ. Τζον Θορνς, -διδάσκει εφαρμοσμένη μετεωρολογία- ασχολήθηκε με μια παράξενη λεπτομέρεια στον συγκεκριμένο πίνακα: Γιατί ο Κονστέϊμπ, ο οποίος ήταν γνωστός για την παρατήρησή του και την άριστη γνώση του στις ατμοσφαιρικές αλλαγές ζωγράφισε ένα ουράνιο τόξο, του οποίου η εμφάνιση ήταν «μετεωρολογικά αδύνατη» στον πίνακα;
Πράγματι, ο Κονστέϊμπ ήταν διάσημος για την ακριβή απεικόνιση του ουρανού όπως σχεδόν κάθε βρετανός καλλιτέχνης της εποχής. «Ο Κονστέϊμπλ ήταν οπαδός του δόγματος ότι η ζωγραφική είναι επιστήμη (…)αν και αυτό δεν ισχύει για την περίπτωση του ουράνιου τόξου. Σε αντίθεση με τα σύννεφα, ουράνια τόξα, χρησιμοποιούνται πολύ λιγότερο και συχνά είναι πιο μυστηριώδη στη συμβολική τους λειτουργία», τονίζει ο καθηγητής Θορνς.
Χρησιμοποιώντας ένα πρόγραμμα που μπορεί να υπολογίσει την ηλιακή γεωμετρία στο κάθε ουράνιο τόξο, το συγκεκριμένο ουράνιο τόξο που απεικονίζεται στον πίνακα δεν εμφανίστηκε ποτέ, άρα ο ερευνητής θα έπρεπε να προσδιορίσει γιατί ο καλλιτέχνης το χρησιμοποίησε.
Συνεχίζοντας την έρευνα ο καθηγητής βρήκε ότι η αρχική εκδοχή του πίνακα που παρουσιάστηκε το 1831, δεν είχε ουράνιο τόξο. Αυτό το στοιχείο προστέθηκε ένα χρόνο αργότερα, μετά το θάνατο του καλύτερου φίλου του ζωγράφου, Τζον Φίσερ, στις 25 Αυγούστου του 1832. Σύμφωνα με τον Θόρνς, ο ζωγράφος το προσέθεσε ως φόρο τιμής στον φίλο του, και μάλιστα το ένα άκρο του στηρίζεται ακριβώς στο σπίτι στο οποίο ζούσε ο Φίσερ.
