«Ο κάθε βουλευτής δεν είναι ούτε μεταγραφικό δέλεαρ ούτε άλογο του ιπποδρόμου», απαντά η Κατερίνα Μάρκου, σε ερώτηση του «Π» για το εάν θα ενταχθεί στη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Η ανεξάρτητη βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης ζητά τη δημιουργία ενός πλουραλιστικού, φιλοευρωπαϊκού χώρου που θα περιλαμβάνει και την Κεντροαριστερά. Δηλώνει έκπληκτη για την επιστροφή του Γιώργου Παπανδρέου, ενώ εκτιμά ότι ο κόσμος θα κρίνει εάν είναι «καλή κίνηση». Σύμφωνα με την Κατερίνα Μάρκου, σε αυτόν τον πολιτικό χώρο έχουν θέση και οι Διαμαντοπούλου, Φλωρίδης και Ραγκούσης, ενώ εκτιμά ότι η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός είναι γαντζωμένοι στις καρέκλες τους και δύσκολα θα έχουμε πρόωρες εκλογές.
Κυρία Μάρκου, πολλοί στοιχηματίζουν ότι θα είστε η επόμενη βουλευτής που θα ενταχθεί στη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Τι απαντάτε;
Ότι η πολιτική δεν είναι στοιχηματική πράξη και ο κάθε βουλευτής δεν είναι ούτε μεταγραφικό δέλεαρ ούτε άλογο του ιπποδρόμου. Ο Τύπος υποβαθμίζει μια ουσιαστική πολιτική διαδικασία σε… ποδοσφαιρική μεταγραφή, για την οποία υπάρχουν… διαπραγματεύσεις. Δεν είναι έτσι! Σας διαβεβαιώνω ότι δεν έχει υπάρξει κάτι τέτοιο, μολονότι έχουμε συζητήσει στο παρελθόν πολιτικά με την κα Γεννηματά, την οποία και εκτιμώ. Εκτιμώ, επίσης, την προσπάθεια την οποία κάνει για διεύρυνση του χώρου.
Μπορεί η Κεντροαριστερά να επανακάμψει και να παίξει σημαίνοντα ρόλο στα πολιτικά δρώμενα της χώρας;
Εγώ μιλώ περισσότερο για τον προοδευτικό, ευρωπαϊκό χώρο, που συμπεριλαμβάνει και τη λεγόμενη Κεντροαριστερά. Ας μη μένουμε, όμως, σε όρους που δεν καταλαβαίνουν και πολύ οι πολίτες και οι οποίοι χρησιμεύουν μόνο ως τεχνητές διαχωριστικές γραμμές. Σημασία έχει αυτός ο πλουραλιστικός, πολυτασικός, αλλά ενιαίος πολιτικός χώρος ο οποίος πρέπει να δημιουργηθεί να αποτελεί μέρος των ευρωπαϊκών πολιτικών δυνάμεων που θα κρατήσουν τη χώρα στο ευρώ και θα φέρουν την οικονομική ανάκαμψη με κοινωνική δικαιοσύνη, όσο γίνεται στα σημερινά, ασφυκτικά για τη χώρα πλαίσια.
Πώς αποτιμάτε την ένταξη του ΚΙΔΗΣΟ και προσωπικά του Γιώργου Παπανδρέου στη Δημοκρατική Συμπαράταξη; Είναι μία καλή κίνηση;
Με εξέπληξε. Όσο για το αν πρόκειται για μία «καλή κίνηση», αυτό θα εξαρτηθεί από το αν θα υπάρξει μια πραγματική και ουσιαστική διεύρυνση του χώρου, όχι δηλαδή μια απλή επανασυγκόλληση δυνάμεων.
Οι κ.κ. Διαμαντοπούλου, Φλωρίδης και Ραγκούσης παρουσίασαν τον φορέα τους. Υπάρχει θέση στην Κεντροαριστερά γι’ αυτούς ή αποτελούν φθαρμένα πολιτικά υλικά;
Είμαι της γνώμης ότι η παρουσία τους θα ήταν πολύ πιο χρήσιμη μέσα στον ενιαίο χώρο που πάει να δημιουργηθεί, παρά το γεγονός ότι αναγνωρίζω, ίσως, και κάποιες πολιτικές διαφορές στην περίπτωση αυτήν. Αυτό, όμως, για μένα κάνει την παρουσία όλων στον υπαρκτό χώρο ακόμα πιο απαραίτητη. Μίλησα και πριν για έναν πλουραλιστικό και πολυτασικό χώρο. Αλλιώς, κινδυνεύει η διαδικασία αυτή να αντιμετωπιστεί από τον κόσμο ως μια μονόπαντη επανασυγκόλληση και μάλιστα ευκαιριακή και όχι οργανική.
Το τελευταίο διάστημα η σύγκρουση Αλέξη Τσίπρα – Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ακραία. Μέσα σε αυτήν την πόλωση, πού μπορεί να φτάσει μία ενιαία Κεντροαριστερά;
Ο χώρος αυτός, όπως τον περιέγραψα, μπορεί να διασφαλίσει με την παρουσία του την εγγύηση ότι οι όποιες –που πάντα υπάρχουν– παλαιοκομματικές δυνάμεις βρεθούν στην επόμενη κυβέρνηση, όποια κι αν είναι αυτή, θα ηττηθούν και θα αφήσουμε ξεκάθαρα πίσω τον κακό μας εαυτό, που μας έχει οδηγήσει στη σημερινή δεινή κατάσταση. Αυτό είναι και το στοίχημα του εγχειρήματος.
Η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών;
Η κυβέρνηση της Άκρας Αριστεράς και της Άκρας Δεξιάς, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας συρφετός οπορτουνιστών, δεν πρόκειται να αφήσει την εξουσία έτσι εύκολα. Εξάλλου, καθημερινά σχεδόν αποδεικνύουν τη μανία με την οποία έχουν γαντζωθεί από τις καρέκλες τους, χρησιμοποιώντας κάθε παλαιοκομματική μέθοδο για να εδραιωθούν ακόμα περισσότερο – από αθρόους διορισμούς έως τον έλεγχο του Τύπου και των Μέσων. Να ξέρουν, πάντως, ότι, αν τολμήσουν να παίξουν πάλι με τη θεσμική ανωμαλία, ανάλογο θα είναι και το τέλος τους μετά.
Φαντάζομαι πως παρακολουθείτε τις εξελίξεις στο Ποτάμι. Τι δεν πήγε καλά και το κόμμα έμεινε με επτά βουλευτές;
Σας παραπέμπω στην επιστολή μου στον κ. Θεοδωράκη. Δεν θα ήθελα να επεκταθώ περαιτέρω. Δεν σας κρύβω ότι στο τέλος η κατάσταση ήταν πράγματι στενόχωρη και δυσάρεστη.
Πώς κρίνετε το «φαινόμενο» Αρτέμης Σώρρας; Σας φοβίζει ότι μπορεί να βρεθεί στη Βουλή ένας τέτοιου είδους αυτόκλητος «σωτήρας»;
Δυστυχώς, η απίστευτη αυτή υπόθεση δείχνει ότι υπάρχει πάντα ένα οργισμένο και παραπληροφορημένο κομμάτι του πληθυσμού, που είναι επιρρεπές σε τέτοια φαινόμενα. Κάποιοι μίσησαν τον ψεύτη, αλλά ίσως όχι… το ψέμα, ακόμη και το τερατώδες. Το πολιτικό σύστημα δεν είναι άμοιρο ευθυνών. Μπορεί οι ψεύτικες υποσχέσεις, οι δήθεν μαγικές λύσεις και η δημαγωγία να συμφέρουν βραχυπρόθεσμα προεκλογικά, αλλά καλλιεργούν μια νοοτροπία και ένα θυμικό στους πολίτες που αναπόφευκτα εκμεταλλεύονται και άνθρωποι όπως ο κ. Σώρρας.
Συνέντευξη στον Κώστα Παπαδόπουλο
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 21/1
