Το 2018 θεωρείται, από κυβέρνηση και δανειστές, ως η χρονιά «εξόδου» της Ελλάδας από την επτάχρονη… μεγάλη εβδομάδα των μνημονιακών της παθών και της ταυτόχρονης «εισόδου» της στην οικονομική και πολιτική κανονικότητα.
του Γιάννη Σπ. Παργινού
Πρόκειται για το ελληνικό «comeback», όπως αρέσκονται να λένε οι επιτελείς των Βρυξελλών και υιοθέτησαν πλήρως οι ομόλογοί τους του Μεγάρου Μαξίμου; Πέραν των όποιων επικοινωνιακών περιτυλιγμάτων, κι από τα δύο μέρη είναι καθ’ όλα σαφές πως δανειστές και ελληνική κυβέρνηση συγκλίνουν σε ένα κατά γενική ομολογία κοινό σημείο, την πολιτική κόπωση. Η κυβέρνηση έχει κουραστεί πολιτικά να υλοποιεί ένα πρόγραμμα, που, κατά επαναλαμβανόμενες δηλώσεις κορυφαίων αξιωματούχων της, δεν «υιοθετεί» αλλά τηρεί κατά γράμμα και δη σε μια κοινωνία τελούσα υπό κατάρρευση.
Από την άλλη, εταίροι και δανειστές, μηδέ της Γερμανίας εξαιρουμένης, έχουν κουραστεί πολιτικά να δικαιολογούνται στις κοινωνίες τους για την πολιτική που επιβάλλουν στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, μια πολιτική η οποία κατά πολλούς κρίνεται υπεύθυνη για τη ραγδαία άνοδο των ευρωσκεπτικιστικών, αντιευρωπαϊκών κι ακροδεξιών κομμάτων στη γηραιά ήπειρο. Επιπλέον, δε, μια αποτυχία του ελληνικού «προγράμματος στήριξης» και μια κατ’ ανάγκη συνεπαγόμενη χρονική επιμήκυνση της εφαρμογής του θα οδηγούσαν σε πλήρη κατάρρευση το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα και σε μια γενική αμφισβήτηση το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, και δη σε μια περίοδο κατά την οποία οι τριγμοί του Brexit, της Καταλονίας και οι ακροδεξιοί εταίροι πολλών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων δείχνουν τα δόντια τους. Ημερομηνία-σταθμός η22 Ιανουαρίου Στα τρίχρονα (παρά 3 ημέρες, 25 Ιανουαρίου 2015) της ανάληψης των πρώτων καθηκόντων της, η κυβέρνηση θα βρεθεί στο λίαν καθοριστικό σημείο για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις.
Ο Αλέξης Τσίπρας επενδύει τα μέγιστα στην πολιτική συμφωνία της συγκεκριμένης ημερομηνίας –μετά την τεχνική συμφωνία στο προηγούμενο Eurogroup της 4ης Δεκεμβρίου–, ώστε αμέσως μετά να εκταμιευτεί η δόση των 5,5 δισ. ευρώ, να πραγματοποιηθεί μια νέα έξοδος της χώρας στις αγορές και προ πάντων να ανοίξει η με γάλη συζήτηση για τη «διευθέτηση» του ελληνικού δημόσιου χρέους κι εν τέλει ο «τερματισμός» των μνημονίων τον Αύγουστο του 2018. Ο πρωθυπουργός πιστεύει πως παράλληλα με την τέταρτη αξιολόγηση, η οποία θα αρχίσει αμέσως μετά την ολοκλήρωση της πολιτικής συμφωνίας της 22ας Ιανουαρίου, θα ανατείλει μια περίοδος έντονων διαβουλεύσεων τόσο για την απομείωση χρέους όσο και για τη γενικότερη μεταμνημονιακή περίοδο.
Η πολιτική κρισιμότητα της εν λόγω περιόδου έχει πείσει τον πρωθυπουργό ότι θα είναι πρωταγωνιστής μαζί με τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο. Οι στόχοι του Μαξίμου Ο στόχος του Μεγάρου Μαξίμου είναι διπλός. Αφενός να αρχίσουν οι συζητήσεις για το χρέος και να μη μετατεθούν για μετά τον Αύγουστο, μετά την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος, όπως άφησε να εννοηθεί ο νέος πρόεδρος του Eurogroup Μάριο Σεντένο. Αφετέρου να αποφευχθεί η κοινή θέση Ντράγκι – Στουρνάρα για προληπτική πιστωτική γραμμή στην οποία θα ενταχθεί η χώρα μετά τον Αύγουστο του 2018, κάτι το οποίο θα σήμαινε μη «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια, όπως ευαγγελίζεται η κυβέρνηση. Προς πάντα τα ανωτέρω, ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας έχει διαμηνύσει προς τους υπουργούς του ότι «έως τις 15 Ιανουαρίου θα πρέπει να έχουν ψηφιστεί όλα τα προαπαιτούμενα», είτε με νομοσχέδια «σκούπα» είτε με έκδοση Προεδρικών Διαταγμάτων, όπως ακριβώς έχει συμφωνηθεί με τους δανειστές, ώστε να μην υπάρξει κάποιο εμπόδιο στην πολιτική συμφωνία στο Eurogroup της 22ας Ιανουαρίου.
Σ’ αυτόν τον στόχο, έχει στρατευτεί η κοινοβουλευτική ομάδα των συγκυβερνώντων κομμάτων, ο δε πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης εξετάζει το ενδεχόμενο να ανοίξει η Βουλή την επόμενη εβδομάδα, πριν τα Θεοφάνια, ώστε να ξεκινήσει η συζήτηση των σχετικών νομοσχεδίων στις αρμόδιες Κοινοβουλευτικές Επιτροπές. Ανοιξιάτικος ανασχηματισμός Οι πληροφορίες επιμένουν πως στο Μέγαρο Μαξίμου ετοιμάζουν νέο κυβερνητικό σχήμα κατά την άνοιξη, πράξη η οποία θα σηματοδοτεί πολιτικά και την… πολιτική άνοιξη στην οποία, κατά το κυβερνητικό πολιτικό αφήγημα, εισέρχεται πλέον η χώρα. Επί του συγκεκριμένου θέματος, μεγάλο παρασκήνιο έχει υπάρξει για τον νυν υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο.
Προς ώρας, ο νυν «τσάρος» φέρεται να διατηρεί τη θέση του για τρεις λόγους:
1. Ο κ. Τσακαλώτος, πιστεύοντας στο αφήγημα εξόδου από τα μνημόνια, επιθυμεί να διατηρήσει τον θώκο του ως τρόπαιο της θητείας του και έχει εγκαταλείψει την άποψη «πάω σπίτι μου να ξεκουραστώ», ή σε «όποια θέση θέλει ο πρωθυπουργός».
2.Οι σχέσεις του με τον πρωθυπουργό έχουν ομαλοποιηθεί και ταυτόχρονα εμπνέει εμπιστοσύνη στους δανειστές.
3.Ο πρωθυπουργός δεν θα επιθυμούσε να «ανάψει φωτιές» στο στρατόπεδο των «53+» και δη σε μια ευαίσθητη πολιτικά περίοδο και για έναν ανασχηματισμό κατά τον οποίο δεν ακούγονται ονόματα της εν λόγω τάσης προς υπουργοποίηση. Μένουν, επίσης, οι Γιώργος Xουλιαράκης και Γιώργος Σταθάκης, όπως και ο υφυπουργός στον πρωθυπουργό Δημήτρης Λιάκος, καθώς θεωρούνται τα «βαριά χαρτιά» της κυβέρνησης απέναντι στους δανειστές και θα επωμιστούν το βάρος και της τέταρτης και τελευταίας αξιολόγησης. Με ανεβασμένες τις πολιτικές του μετοχές είναι κι ο υπουργός Οικονομίας Δημήτρης Παπαδημητρίου, καθώς μετά από μια περίοδο έντονης αμφισβήτησης έχει χειριστεί πολύ καλά τις σχέσεις κυβέρνησης με το ΔΝΤ και το αμερικανικό «λόμπι».
Για το «βάπτισμα του πυρός» στο ανοιξιάτικο σχήμα ακούγονται τα ονόματα των K. Mπάρκα, Aλ. Mεϊκόπουλου, Aλ. Tριανταφυλλίδη, Στ. Aραχωβίτη, N. Γκαρά, M. Kάτση, B. Tσίρκα, X. Kαφαντάρη, κυρίως σε θέσεις αναπληρωτών υπουργών και υφυπουργών. Τα ανωτέρω ονόματα «παίζουν γερά», καθώς ο πρωθυπουργός επενδύει σε νέα πρόσωπα έχοντας τη θετική εμπειρία της θεωρούμενης πετυχημένης τετράδας «Tζανακόπουλου, Aχτσιόγλου, Xαρίτση, Bασιλειάδη». Τέλος, αυτονόητη θεωρείται η παραμονή του Καμμένου στο Eθνικής Άμυνας και του Νίκου Κοτζιά στο Eξωτερικών, ώστε να μη δοθεί αφορμή αντιπολιτευτικής σπέκουλας και ότι ο επικείμενος ανασχηματισμός θα είναι εκλογικός.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε στις 29/12/2017
