Με αφορμή την «πύρρειο νίκη» του Ερντογάν στο δημοψήφισμα της Κυριακής, καλό είναι να δούμε τι θα συμβεί στην Τουρκία και πώς αυτό μπορεί να επηρεάσει την Ελλάδα. Η νίκη στο δημοψήφισμα τού έδωσε τα κλειδιά του τουρκικού κράτους. Ελέγχει πια νόμιμα και την εκτελεστική και τη νομοθετική και τη δικαστική εξουσία. Για τη δε Αστυνομία και τον Στρατό έχει ξεκινήσει εδώ και μήνες τις εκκαθαρίσεις όλων των αντιφρονούντων. Γίνεται λοιπόν εκτός από defacto και de jure «Σουλτάνος».
Αρκετοί αναλυτές παρομοιάζουν τον Ερντογάν με τον Καντάφι και τον Χουσεΐν και πιστεύουν πως θα έχει το τέλος τους. Ωστόσο, θεωρώ πως η προσέγγιση αυτή αμελεί να υπολογίσει το γεγονός πως οι δικτάτορες αυτοί είχαν μόλις το 10% του πληθυσμού μαζί τους (όσους οι ίδιοι είχαν εξυπηρετήσει), ενώ στην περίπτωση του Ταγίπ Ερντογάν υπάρχει υποστήριξη από την πλειοψηφία των Τούρκων.
Το δημοψήφισμα αυτό αποτελούσε, όχι πια προσωπικό στοίχημα, αλλά ζήτημα επιβίωσης. Αυτό που ο Ερντογάν έχει φροντίσει επιμελώς να κρύψει είναι πως εδώ και χρόνια εκκρεμούν εις βάρος του διεθνή εντάλματα για ανάκριση και πιθανή σύλληψη.
Τα εντάλματα αυτά αφορούν τις σκοτεινές σχέσεις του με το Ιράν. Σε δύο μέτωπα είναι η εμπλοκή με το Ιράν. Αφενός μεν «έσπαγε» το αμερικανικό εμπάργκο που είχε επιβληθεί στη χώρα, αφετέρου δε φρόντιζε να «ξεπλένει» το ιρανικό «μαύρο» χρήμα. Ειδικότερα, το «ξέπλυμα» γινόταν μέσω της HALK BANK, η οποία εξυπηρετούσε τους Ιρανούς επιχειρηματίες που λόγω των ΗΠΑ δεν μπορούσαν να δράσουν ελεύθερα. Είναι ωστόσο πάγια τακτική του Λευκού Οίκου, όποιος σπάει τα «εμπάργκο» τους, στην πρώτη ευκαιρία να «εξαφανίζεται». Το έχουμε ζήσει άλλωστε και στην Ελλάδα με πλούσιους επιχειρηματίες που εμφανίστηκαν από το πουθενά και ως «διάττοντες αστέρες» εξαφανίστηκαν.
Οι Αμερικανοί έχουν ήδη εκδώσει διεθνή εντάλματα κατά του Ερντογάν, τα οποία δεν είναι εκτελεστέα όσο μένει στην εξουσία. Κατά συνέπεια, για λόγους πια επιβίωσης, ο Ερντογάν θα παίξει το χαρτί του πανίσχυρου παράγοντα στην Τουρκία και θα «πουλήσει» συμμαχία-εκδούλευση σε όποιον τον βοηθήσει να αποφύγει τη φυλακή. Αξίζει να θυμίσουμε πως και το 2014 είχαν κινηθεί οι τουρκικές δικαστικές Αρχές εναντίον του και, ως διά μαγείας, οι δικαστές καθαιρέθηκαν ενώ μάρτυρες-κλειδιά εξακολουθούν να αγνοούνται. Το πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει από εδώ και πέρα ο Ταγίπ Ερντογάν είναι τα πολλά μέτωπα που έχει ανοίξει.
Με σειρά προτεραιότητας είναι το Κουρδικό, η κυπριακή ΑΟΖ, τα ελληνοτουρκικά και, τέλος, το μεγάλο έλλειμμα που παρουσιάζει η τουρκική οικονομία (7 δισ. δολάρια εντός του 2017). Ο μόνος τρόπος για να παραμείνει ασφαλής είναι να δώσει γη και ύδωρ σε κάποιον διεθνή παράγοντα (ΗΠΑ ή Κίνα), αλλά κανονικά γη και ύδωρ. Η πορεία προς το Κουρδιστάν, που φαίνεται πως έχει ήδη επιβληθεί, δείχνει πως δύσκολα θα διασωθεί ο Τούρκος πρόεδρος. Το ίδιο ισχύει και για την ΑΟΖ της Κύπρου. Η άρση της εμπιστοσύνης των Μεγάλων Δυνάμεων είναι μία πραγματικότητα. Το πρόβλημα όμως, όσον αφορά την Ελλάδα, είναι πως παρατηρείται έλλειμμα οργανωμένης εξωτερικής εθνικής πολιτικής από το πολιτικό μας σύστημα. Έχουμε έναν κακό γείτονα. Αν δεν είμαστε ενωμένοι και κυρίως προετοιμασμένοι, θα ζήσουμε δύσκολες στιγμές, ως Έλληνες πια.
Του Κυριάκου Βελόπουλου
* Πρόεδρος της «Ελληνικής Λύσης»
Το άρθρο δημοσιεύθηκε με την έντυπη έκδοση της εφημερίδας Παρασκήνιο το Σάββατο 22/4
