Στις 8 Νοεμβρίου η Αεροπορία μας εορτάζει τον Προστάτη της Αρχάγγελο Μιχαήλ.
Θεαματικές αεροπορικές επιδείξεις θα ξεσηκώσουν το κοινό, πολλές εκδηλώσεις θα λάβουν χώρα από τις 4-8/11 και οι Αεροπορικές Βάσεις θα είναι επισκέψιμες.
Είναι μια από τις καλύτερες πολεμικές αεροπορίες στον κόσμο, παρά τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Το ΝΑΤΟ υποκλίνεται στα «ελληνικά φτερά», αφού οι Έλληνες χειριστές κατατάσσονται στις πρώτες αν όχι στην πρώτη θέση σε όλες τις διασυμμαχικές ασκήσεις.
Η ψυχή είναι αυτό που τους κάνει να ξεχωρίζουν. Σκίζουν τους αιθέρες με πρώτιστη αποστολή τη φύλαξη και προστασία του ελληνικού εναέριου χώρου, αλλά και την έρευνα, διάσωση, πυρόσβεση, καθώς και την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας ακόμα και σε άλλες χώρες όταν παρίσταται ανάγκη.
Καθημερινά σχεδόν καλούνται να αντιμετωπίσουν προκλήσεις που έρχονται από τη γείτονα χώρα με τα φτερά τους ανοιχτά, δίπλα στον ήλιο θεό και πάνω από το Αιγαίο, αγκαλιάζουν γη και ουρανό, για να νιώθουμε εμείς ασφαλείς.
Συγκίνηση, σεβασμό, υπερηφάνεια, πλημμυρίσαμε την 28η Οκτωβρίου όταν ο επισμηναγός Λουκάς Θεοχαρόπουλος έκλεισε τη μεγαλειώδη στρατιωτική παρέλαση με τους επιδέξιους, εντυπωσιακούς ελιγμούς ακριβείας, από το F-16 της ομάδας «Ζευς».
Ο Λημνιός πιλότος ανήκει στη μονάδα αεροπορικών επιδείξεων της 115ης Πτέρυγας Μάχης στη Σούδα της Κρήτης. Εισήχθη στη Σχολή Ικάρων το 1998. Από το 2008 υπηρετεί στην 343 Μοίρα. Έχει περισσότερες από 1.500 ώρες πτήσης, από τις οποίες οι 1.300 είναι σε αεροσκάφη F-16. Το «γεράκι» της ελληνικής αεροπορίας συγκαταλέγεται στους καλύτερους «πολεμιστές» του ΝΑΤΟ, αφού κέρδισε το 2ο βραβείο, πίσω από τον επίσης Έλληνα πιλότο υποσμηναγό Χαρίλαο Νίκου, στα στρατιωτικά γυμνάσια το 2011 στην Ισπανία, μεταξύ αεροπορικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ, και διακρίθηκε με τον τίτλο του «2ου καλύτερου πολεμιστή».
Ποιος είναι ο σκοπός της ομάδας Αεροπορικών Επιδείξεων «Ζευς»;
Αντικειμενικός σκοπός είναι αφενός η ενίσχυση του ηθικού των Ελλήνων, εντός και εκτός συνόρων, και αφετέρου η προβολή του έργου της πολεμικής αεροπορίας μέσα από αυτά τα δέκα λεπτά της επίδειξης.
Στο εξωτερικό συχνά διαβάζουμε διθυραμβικά σχόλια για το αξιόμαχο της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Μπορούμε να πούμε ότι η ομάδα «Ζευς» αποτελεί έναν από τους καλύτερους «πρεσβευτές» της Ελλάδας;
Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία γενικότερα είτε μέσα από ασκήσεις, είτε μέσα από επιδείξεις, προβάλλει το επίπεδό της, το οποίο δεν υστερεί σε τίποτα σε σχέση με τις υπόλοιπες αεροπορίες. Το αντίθετο μάλιστα. Είμαστε περήφανοι που ανήκουμε σε αυτό το υγιές κύτταρο της ελληνικής κοινωνίας.
Πόσο βαριά είναι η ευθύνη να είσαι πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας; Τι κόστος έχει και τι θυσίες;
Όταν κάνεις αυτό που αγαπάς, δεν υπολογίζεις το κόστος και τις θυσίες. Πιο πολύ ζορίζονται οι οικογένειές μας, που μας ακολουθούν όπου και να πάμε ή μας περιμένουν όταν λείπουμε. Η ευθύνη είναι τεράστια αν αναλογιστούμε ότι η πατρίδα έχει επενδύσει σε εμάς και εμάς εμπιστεύεται όχι μόνο να πετάμε αεροπλάνα αξίας εκατομμυρίων αλλά και να διαχειριστούμε καταστάσεις στον αέρα μείζονος εθνικής σημασίας. Εκεί τα λάθη δεν συγχωρούνται.
Μεγαλώσατε στην ακριτική Λήμνο. Από μικρός θέλατε να γίνετε πιλότος;
Αν και μου άρεσαν πάντα τα αεροπλάνα, δεν το σκεφτόμουν ως ενδεχόμενο επαγγελματικής αποκατάστασης. Το αποφάσισα όταν συμπλήρωνα το μηχανογραφικό στο λύκειο, καθώς τότε αισθάνθηκα ότι δεν με ενδιέφερε οτιδήποτε άλλο. Έκτοτε η αγάπη μου για το αεροπλάνο συνεχώς δυναμώνει.
Βλέποντας στη Θεσσαλονίκη να κάνετε αυτούς τους θεαματικούς ελιγμούς, ομολογώ ότι δάκρυσα από δέος και υπερηφάνεια, αλλά και προσευχόμουν στην Παναγιά να σας προστατεύει. Πόσο επικίνδυνο είναι αυτό που κάνετε, επισμηναγέ;
Υπάρχει ρίσκο και επικινδυνότητα. Μέσα από την εκπαίδευση μαθαίνουμε να το ελαχιστοποιούμε. Ένα από τα βασικότερα κομμάτια της εκπαίδευσής μας είναι η διαχείριση αυτού του ρίσκου.
Τι εισπράττετε από τον κόσμο όταν κατεβαίνετε από το αεροσκάφος μετά από μια επίδειξη; Θυμάστε κάποια αντίδραση που να σας συγκίνησε ιδιαίτερα;
Με τέτοια αγάπη και θετική ενέργεια που λαμβάνουμε από τον κόσμο είναι χρέος μας να προσπαθούμε συνεχώς για το καλύτερο. Οι αντιδράσεις ποικίλουν ανάλογα με το χαρακτήρα του καθενός. Έχω αποτυπωμένες στο μυαλό μου αρκετές σκηνές με έντονη ψυχολογική φόρτιση, απλά όταν έχω απέναντί μου παιδιά η συγκίνηση είναι πολύ πιο έντονη.
Η οικογένεια και οι φίλοι σας τι σας λένε; Η μητέρα σας και η σύζυγός σας είναι εκείνες που σας προσμένουν καρτερικά μετά από κάθε πτήση;
Η οικογένεια και οι φίλοι μάς στηρίζουν καθημερινά. Χαίρονται με τις χαρές μας και υπομένουν όταν η πίεση και ο φόρτος εργασίας «χτυπάει κόκκινο». Για τη μητέρα κάθε πτήση είναι προσευχή στην Παναγία. Η σύζυγος, όπως λέει και η λέξη, υπομένει τον ίδιο ζυγό με μας, προσπαθώντας παράλληλα να μην περάσει αυτό το άγχος στα παιδιά.
Είστε πατέρας δύο παιδιών. Μπορούμε να πούμε ότι αυτά είναι τα δικά σας «φτερά» τώρα;
Τα παιδιά μου είναι πολύ περισσότερα από τα φτερά μου. Απλά θέλω όταν ανοίξουν τα δικά τους φτερά να πετάξουν πολύ ψηλότερα από εμένα.
Πώς ξεκινά η μέρα σας όταν είναι να μπείτε στο μαχητικό;
Ξεκινάμε με την ενημέρωση της αποστολής, στην οποία αναλύουμε με λεπτομέρεια τι θα εκτελέσουμε σε κάθε φάση της πτήσης. Επόμενο κομμάτι της αποστολής είναι να βάλουμε τα σωστικά μας, να κατεβούμε στα αεροπλάνα και να κάνουμε την εκκίνηση και τροχοδρόμηση των αεροσκαφών μέχρι και το σημείο της απογείωσης. Στη συνέχεια έχουμε την πτήση. Μετά την πτήση κάνουμε την απενημέρωση, στην οποία φαίνονται μέσα από τα καταγραφικά του αεροπλάνου όλα τα σφάλματα του κάθε ιπταμένου. Αυτά προσπαθούμε να εξαλείψουμε.
Πείτε μας για τα συναισθήματα, την ταχύτητα, την πίεση μέσα στο F-16, όταν τα φτερά σας αγκαλιάζουν το μπλε της θάλασσας και το μπλε του ουρανού;
Δυστυχώς, δεν υπάρχει χρόνος για συναισθήματα κατά τη διάρκεια μιας πτήσης. Υπάρχουν συγκεκριμένες ενέργειες που πρέπει να εκτελεστούν σε κάθε φάση της πτήσης που δεν σε αφήνουν να σκεφτείς κάτι άλλο. Η ταχύτητα και οι πιέσεις χρειάζονται συνεχή εξάσκηση για εξοικείωση. Το μπλε του Αιγαίου απλά το αισθανόμαστε σπίτι μας.
Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κάνετε όταν προσγειωθείτε;
Μαζεύουμε τα λάθη μας για να μην τα επαναλάβουμε σε άλλη πτήση.
Τιμή και δόξα στους μαχητές των αιθέρων. Είμαι σίγουρη ότι θα είστε εκεί όταν χρειαστεί. Σας ευχαριστώ.
Συνέντευξη στη Χρύσα Σαραντοπούλου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 4/11
