Η κάθε χώρα καλό είναι να εξετάζει συνεχώς τις συμμαχίες της και να βλέπει το ευρύτερο γεωστρατηγικό περιβάλλον. Φυσικά, εκτός από τη γεωγραφία πρέπει να εξετάζεται και ο χρόνος. Αυτό που συμφέρει τώρα μπορεί να μη συμφέρει αύριο και τούμπαλιν.
Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για την πώληση πολεμικού υλικού στη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δείχνουν δύο πράγματα. Αφενός μεν τη φτώχεια του ελληνικού, πολιτικού συστήματος, αφετέρου δε την πλήρη εκμετάλλευση των συμμαχικών χωρών από τις ΗΠΑ (ή μήπως «συμμαχικών»).
Ασχέτως των καταγγελιών για μίζες (μέχρι τελεσίδικης, καταδικαστικής απόφασης το τεκμήριο της αθωότητας ισχύει), είναι γεγονός πως οι ΗΠΑ εξοπλίζουν το ISIS μέσω τρίτων χωρών, όπως η Ιταλία, η Βουλγαρία και η Ελλάδα, για να αναφέρουμε ορισμένες. Ειδικά η Ιταλία και η Βουλγαρία το έκαναν κατά κόρον τα τελευταία δύο χρόνια. Μόλις πρόσφατα φαίνεται να μπήκε η Ελλάδα στο παιχνίδι αυτό με τη γνώση ή την ανοχή του υπουργού Άμυνας.
Φυσικά, τα συστημικά ΜΜΕ ρίχνουν το βάρος (όσο βάρος ρίχνουν) στους ενδιάμεσους. Κανείς όμως δεν αναρωτιέται για ποιον λόγο ένα υπερ-πλούσιο κράτος, όπως τα ΗΑΕ (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), να αγοράσει (με αδιαφανείς διαδικασίες) πολεμικό υλικό που πλησίαζε στη λήξη του (όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν σε αυτό).
Μήπως (εφόσον σε λίγους μήνες το υλικό θα είναι άχρηστο) πρόκειται να χρησιμοποιηθεί άμεσα; Να είναι για άσκηση δύσκολο και σίγουρα οι διαδικασίες θα ήταν εμφανέστερες. Μήπως είναι απλά η «συνεισφορά» της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ για να «καλύψουμε» τις ΗΠΑ; Μήπως έμμεσα η Ελλάδα τροφοδότησε το ISIS;
Για ποιον λόγο η Ελλάδα σύρεται πίσω από τις αποφάσεις των Αμερικανών; Για ποιον λόγο η Νέα Δημοκρατία δεν ασχολείται σοβαρά με το θέμα; Γιατί δεν τολμά;
Θα πει κάποιος (καλοπροαίρετα) πως εμείς δίναμε υλικό στα ΗΑΕ και τη Σαουδική Αραβία. Όταν όμως γνωρίζεις πως αυτές οι χώρες τροφοδοτούν το ISIS, έμμεσα το ενισχύεις κι εσύ.
Όλο το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας βρίσκεται «στα τέσσερα» μπροστά στις ΗΠΑ, είτε από φόβο είτε από δουλική επιθυμία για στήριξη. Αυτό δεν είναι άσκηση εθνικής πολιτικής όμως.
Την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ, λόγω Ερντογάν, στηρίζουν τη δημιουργία ελληνικής ΑΟΖ. Να θυμίσουμε πως όσο οι κεμαλικοί ήταν στην εξουσία, η Ελλάδα ήταν στους χαμένους. Τώρα που ο Ερντογάν κινείται μακριά από τα «θέλω» των ΗΠΑ, ξαφνικά ο Λευκός Οίκος μάς στηρίζει.
Αν όμως αύριο ο Ερντογάν φύγει από τη «μέση», τι θα κάνουν οι ΗΠΑ τότε;
Η Ελλάδα σύρεται πίσω από τις εξελίξεις διότι δεν έχει εθνική πολιτική. Αυτό διότι δεν έχει ελληνικό πολιτικό σύστημα.
Για τις νομικές ευθύνες, αν υπάρχουν, θα αποφασίσουν τα δικαστήρια. Για τις πολιτικές ευθύνες όμως, θα αποφασίσει ο λαός στην κάλπη.
του Κυριάκου Βελόπουλου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 25/11
