Είμαστε στη φάση που ο Ερντογάν χρησιμοποιεί ως εμπροσθοφυλακή τους λαθρομετανάστες για να «εισβάλει» παντοιοτρόπως στην Ελλάδα. Και για να καταφέρει κάτι τέτοιο, προσπαθεί σ’ αυτήν τη φάση να προκαλέσει συνθήκες ρευστοποίησης των συνόρων μας.
Αντιδράσαμε. Ευτυχώς αντιδράσαμε, έστω και καθυστερημένα. Έστω κι αν εμείς έπρεπε να περάσουμε από «εμφυλιοπολεμική» φάση στα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Είθε η στροφή του Κυριάκου Μητσοτάκη στον πατριωτικό ρεαλισμό να μην είναι πρόσκαιρη, προκειμένου ν’ αναχαιτισθεί η κατακραυγή της κοινής γνώμης για τους λαθεμένους κυβερνητικούς χειρισμούς της περασμένης εβδομάδας στη Λέσβο, τη Χίο και τη Σάμο.
Η αποτροπή των «εισβολέων» στον Έβρο έχει τονώσει το πατριωτικό αίσθημα, και συνέβη τούτο την κατάλληλη ώρα, γιατί τα πολύ πιο δύσκολα είναι μπροστά μας. Και ασφαλώς, εν προκειμένω, αν θέλουμε να είμαστε ακριβοδίκαιοι, πρέπει να τονισθεί και η υπεύθυνη στάση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλέξη Τσίπρα.
Η εθνική ανάταση των τελευταίων ημερών είναι το καλύτερο «πολεμοφόδιό» μας για τα επερχόμενα. Ο Ερντογάν στράφηκε στον Έβρο για να μας «λαχανιάσει».
Αντιθέτως, ο βασικός στόχος του πάντα είναι η αποβίβαση λαθρομεταναστών στα νησιά για να παραλύσουν την άμυνά μας. Έχει βαλθεί ο «Σουλτάνος» να αναθεωρήσει τη Συνθήκη της Λωζάνης. Και μη νομίζουμε αφελώς ότι νιώθει ικανοποιημένος, επειδή θεωρεί ότι «γκριζάρισε» τα Ίμια και οσονούπω ευελπιστεί ότι το ίδιο θα συμβεί με Στρογγύλη, Μεγίστη, Αγαθονήσι κ.ο.κ., μόλις δηλαδή «πρωτοκολληθεί» από τον ΟΗΕ το «μνημόνιο» Τουρκίας – Λιβύης.
Μακάρι να διαψευσθούμε. Ωστόσο, πολύ φοβόμαστε ότι ο αδίστακτος γείτονας έχει ήδη εκπονήσει ένα συνολικό σχέδιο δράσης για να φθάσει στον στόχο του. Στη συνεκμετάλλευση, στο εκτεταμένο «γκριζάρισμα» του Αιγαίου, στην αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης και στην υφαρπαγή εδαφών μας! Αυτός είναι ο συνολικός, σύνθετος στόχος του και ως εκ τούτου οφείλουμε να είμαστε έτοιμοι, μονιασμένοι και αποτρεπτικά αποφασισμένοι να ματαιώσουμε το πλάνο του.
Να περιμένουμε, λοιπόν, κατά μήκος των χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων την επόμενη φάση ενός ασύμμετρου πολέμου. Μια φάση πολύ πιο επικίνδυνη, γιατί τότε διόλου απίθανο οι εξαγριωμένοι και πεινασμένοι μετακινούμενοι πληθυσμοί να φέρουν όπλα.
Μην ξεχνάμε ότι στον Έβρο έβγαλαν κόφτες, μαχαίρια, ψαλίδια και ήταν εφοδιασμένοι με μολότοφ. Αύριο θα είναι οπλισμένοι καλύτερα. Δυστυχώς, στα νησιά μας έχουν παρεισφρήσει τζιχαντιστές, φανατικοί μουσουλμάνοι, πράκτορες, διακινητές και κάθε λογής κακοποιά «μπουμπούκια» και θα επιχειρήσουν να ρίξουν τα «δόρατά» τους στις πλάτες μας.
Άρα, προβάλλει ως αδήριτη και εθνική ανάγκη η αποσυμφόρηση των νησιών. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνει εκτεταμένη διασπορά των λαθρομεταναστών στη χώρα.
Ένα, δύο ή τρία απολύτως ελεγχόμενα νησιά είναι η λύση. Η λύση που θα υπηρετεί τον υπέρτατο νόμο, που είναι η υπεράσπιση της εθνικής μας ακεραιότητας. Και εν προκειμένω, κάθε συνειρμός που ενδεχομένως λειτουργήσει αποτρεπτικά πρέπει να βγει από το μυαλό μας. Μπροστά στις αδίστακτες βουλές του Ερντογάν είναι ανούσιο να τον συσχετίζουμε με τις τραυματικές μνήμες όταν φέρνουμε στον νου μας τη Μακρόνησο, τη Γυάρο κ.ο.κ.
Υπέρτατος νόμος η σωτηρία της πατρίδας. Κι εμείς θα την σώσουμε. Μην περιμένουμε να μας στείλουν… σωσίβια στο Αιγαίο οι Γερμανοί. Αυτοί μάς «έπνιξαν» για τα απάνθρωπα μνημόνιά τους. Το ’40 θέλησαν να μας αφανίσουν από προσώπου γης. Σήμερα είναι ταυτισμένοι με τους Τούρκους. Ανέκαθεν είχαν αγαστές σχέσεις. Και όχι μόνο αυτό, αλλά αποθαρρύνουν κιόλας άλλες ευρωπαϊκές χώρες να ακυρώσουν την παράφρονα συμπεριφορά του Ερντογάν στη ΝΑ Ευρώπη.
Εν κατακλείδι, είμαστε υποχρεωμένοι να φυλάξουμε με κάθε τρόπο τα σύνορά μας. Κι όταν ο εχθρός μετέρχεται κάθε μέσο κι έχει σύμμαχο τη διαβολο-Γερμανία, έχουμε έναν λόγο παραπάνω να μετέλθουμε κι εμείς όλα εκείνα τα μέσα που δεν θα επιτρέψουν κατάλυση του Ελληνικού Κράτους και απώλεια έστω και μιας εδαφιαίας σπιθαμής του.
Συνεπώς, ας μην έχουμε αναστολές. Έχουμε δείξει σαν έθνος πολλαπλώς και αδιαλείπτως τα φιλανθρωπικά αισθήματά μας. Τώρα, όμως, που βρισκόμαστε σε πόλεμο, μπροστά μας έχουμε μόνο την Ιστορία μας, τις παρακαταθήκες μας, τη σημαία και τα παιδιά μας. Καθετί άλλο θα το (ξανα)σκεφτούμε μετά…
του Νίκου Νικολόπουλου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
