Το Γκραν Πρι (GP) του Μονακό, τα 500 μίλια της Ινδιανάπολης και οι 24 Ώρες του Μαν είναι οι αγώνες με το μεγαλύτερο κύρος στο μηχανοκίνητο αθλητισμό.
Στις 14/4/1929 διεξήχθη το πρώτο GP Μονακό, ενώ στη σύγχρονη ιστορία της F1 που μετρά από το 1950 το φετινό GP είναι το 64ο. Το πρώτο στις 21/5 του 1950 το είχε κερδίσει ο Φάτζιο με Alfa Romeo. Το 63ο το κέρδισε ο Χάμιλτον με Mercedes.
Ο αγώνας αριθμεί 78 γύρους όμως το μήκος των 3.3km (19 στροφές) δεν επιτρέπει να συμπληρωθούν 305km σε λογικό χρόνο, η καρό σημαία πέφτει στα 260km για οικονομία καθώς η μέση ωριαία ταχύτητα είναι χαμηλή.
Από τους 20 οδηγούς που θα ριχτούν στη «μάχη» εκεί έχουν κερδίσει οι παγκόσμιοι πρωταθλητές: Χάμιλτον (2016, 2008), Φέτελ (2011), Μπάτον (2009), Ράικονεν (2005).
Η διαδρομή στο Μονακό είναι μια από τις τέσσερις ιστορικές πίστες (σ.σ: Μόντσα, Σπα και Σίλβερστον οι άλλες 3) που από την πρώτη στιγμή εντάχθηκε στο καλεντάρι του πρωταθλήματος. Πολυνίκης και θρύλος στην εν λόγω διαδρομή -όπου ο οδηγός κάνει τη διαφορά-, είναι ο κορυφαίος όλων των εποχών: Άιρτον Σένα. Ο Βραζιλιάνος έχει κερδίσει εκεί 6 φορές, με την πρώτη νίκη του να σημειώνεται το 1987 με μια Lotus 99T. Στη συνέχεια κέρδισε 5 συνεχόμενες φορές από το 1989 έως το 1993.
Ο Μίκαελ Σουμάχερ κέρδισε το 1994 του Σένα θανόντος, ενώ ο Γερμανός συνολικά έχει κερδίσει 5 φορές: δύο με Benetton (1994, 1995) και τρεις με Ferrari (1997, 1999, 2001).
Πέντε νίκες στους δρόμους του Πριγκιπάτου έχει επίσης ο Γκράχαμ Χιλ (1963, 1964, 1965, 1968, 1969). Ο Αλέν Προστ έπεται στη σχετική λίστα με 4 νίκες (1984, 1985, 1986, 1988).
Η διαδρομή έχει αλλάξει ελάχιστα όλα αυτά τα χρόνια και μόνο η διαμόρφωση του σικέιν μετά την έξοδο του τούνελ είναι διαφορετική σήμερα. Στο πρώτο αγώνα το 1929 η μέση ωριαία ταχύτητα ήταν 84.8km/h, το 1955 ο Φάντζιο γύριζε με 110km/h, το 1964 ο Χιλ με 120km/h, το 1985 ο Αλμπορέρο με 144km/h, ενώ μετά την διαμόρφωση του σικέιν ο Σουμάχερ έφτασε τα 161km/h το 2004.
