Οι συζητήσεις για την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων είναι ήδη σε εξέλιξη και οι πληροφορίες από το οικονομικό επιτελείο αναφέρουν ότι μέρος των αναγκαίων δαπανών είναι πολύ πιθανόν να βαρύνουν το φετινό, ούτως ή άλλως ελλειμματικό Προϋπολογισμό.
Όπως σημειώνει το iefimerida.gr, το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτές οι έκτακτες δαπάνες τροποποιούν τον οικονομικό σχεδιασμό για την επόμενη χρονιά και καθιστούν ακόμα πιο δύσκολη την εξίσωση της εκπόνησης του νέου Προϋπολογισμού, καθώς αφενός δεν μπορούν να συνδεθούν με τις επιπτώσεις του κορωνοϊού, άρα δεν μπορούν να «αφαιρεθούν» από το δημοσιονομικό αποτέλεσμα όπως π.χ. οι δαπάνες για την Υγεία αφετέρου δεν μπορούν χαρακτηριστούν «επενδυτικές», άρα δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν από το Ταμείο Ανάκαμψης.
Ανατρέχοντας κανείς στη βάση δεδομένων του SIPRI, μπορεί να έχει μια εικόνα των αμυντικών δαπανών των δύο χωρών και το πρώτο, αβίαστο συμπέρασμα είναι ότι από το 2015 και μετά, ο Ταγίπ Ερντογάν έχει ξεκινήσει μια κούρσα εξοπλισμών. Ειδικότερα, το 2015 οι στρατιωτικές δαπάνες της Τουρκίας ανέρχονταν σε 12,302 δισ δολάρια κι ένα χρόνο αργότερα είχαν «πετάξει» στα 14,423 δισ δολάρια , ενώ την περασμένη χρονιά είχαν φτάσει στα 20,448 δισ δολάρια, σημειώνοντας έτσι μια αύξηση 66%!
Από την άλλη πλευρά, η Ελλάδα από το 2009 και μετά βίωσε τους μνημονιακούς περιορισμούς και στο πεδίο των αμυντικών δαπανών. Το 2009 έκλεισε με τις ελληνικές αμυντικές δαπάνες στα 9,628 δισ δολάρια ενώ το 2019 είχαν διαμορφωθεί στα 5,732 δισ δολάρια, έχοντας υποχωρήσει ως τα 4,880 δισ δολάρια (το 2014).
