Ένα μεγάλο ατού έχει στα χέρια της η κυβέρνηση. Και δεν είναι άλλο από το θετικό κλίμα που επικρατεί στην κοινωνία. Στο διάστημα μετά τις εκλογές έχει αποκατασταθεί μια κάποια ηρεμία και υπάρχει σχετικός εφησυχασμός. Έχουν εκλείψει τα διχαστικά πάθη, οι συγκρουσιακές διαθέσεις, οι πολιτικές εντάσεις και υπάρχει ένα αίσθημα αισιοδοξίας ότι αφήσαμε τα χειρότερα πίσω μας. Είναι ξεκάθαρο ότι, μετά τις περιπέτειες των τελευταίων χρόνων, υπάρχει μια ψυχολογική προδιάθεση, μια διάχυτη αίσθηση να γυρίσουμε επιτέλους σελίδα, να επικρατήσουν η στοιχειώδης λογική, η κανονικότητα, κατά πώς λένε και οι επαΐοντες.
Η επιστροφή όμως στην πολυσυζητημένη κανονικότητα προϋποθέτει και μια ουσιαστική αλλαγή των αντιλήψεων που κυριάρχησαν στα χρόνια της κρίσης και κυρίως μια διαρκή αναζήτηση παρεμβάσεων και πολιτικών προτεραιοτήτων, επώδυνων πολλές φορές και γι’ αυτούς που τις επιλέγουν και γι’ αυτούς που τις υφίστανται. Γιατί για να μπορέσει η Ελλάδα όχι απλώς να διαχειριστεί επιφανειακά τις συνέπειες της κρίσης, αλλά για να αρχίσει πάλι να γεφυρώνει το χάσμα με την υπόλοιπη Ευρώπη, απαιτούνται δομικές αλλαγές με αναπόφευκτο πολιτικό και κοινωνικό κόστος.
Και βέβαια, ο δρόμος για να εμπεδωθεί αυτό το θετικό κλίμα και, κυρίως, για να αποδώσει καρπούς κρύβει και αρκετούς κινδύνους. Και ο «μήνας του μέλιτος» κάποτε τελειώνει και τότε θα επιστρέψουμε πραγματικά στην κανονικότητα. Μία «κανονικότητα» που ήθελε, δυστυχώς, τις κυβερνήσεις να μην ικανοποιούν τους… κανονικούς ανθρώπους.
Αλλά , απ’ ό,τι μέχρι τώρα έχει δείξει, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει τη θέληση να συγκρουστεί και να προχωρήσει. Προς το παρόν έλαβε αποφάσεις και πήρε μέτρα επ’ ωφελεία των… κανονικών ανθρώπων. Απέφυγε δε ακραίες κινήσεις, στερώντας από την αξιωματική αντιπολίτευση το αφήγημα που επιζητεί για να βγει στους δρόμους και να επιστρέψει στον πολύ παλιό της εαυτό. Χρειάζεται τώρα και μερικές γρήγορες «μεγάλες νίκες» για να πείσει και τους πλέον δύσπιστους ότι όντως κάτι αλλάζει. Χρειάζεται άμεσα θετικά σοκ.
Οι μπουλντόζες που θα μπουν στο Ελληνικό, π.χ., θα είναι ένα καλό, κλασικό παράδειγμα. Γιατί θα είναι μπουλντόζες πραγματικές και όχι «επικοινωνιακές», σαν τα προεκλογικά βαγόνια του μετρό στη Θεσσαλονίκη. Και να επακολουθήσουν και άλλες «μπουλντόζες», όπως για κατασκευή μονάδων επεξεργασίας αστικών στερεών αποβλήτων, που εμμέσως πλην σαφώς προανάγγειλε από τα Ιωάννινα ο πρωθυπουργός, για να λυθεί επιτέλους το πρόβλημα με τα απορρίμματα. Και βεβαίως έχει πάντα υπ’ όψιν του ότι το κλειδί της όλης υπόθεσης είναι στην ανάπτυξη. Μόνο η ανάπτυξη μπορεί να φέρει αύξηση της απασχόλησης και των αμοιβών των εργαζομένων. Μόνο έτσι θα βελτιωθεί η καθημερινότητα των ανθρώπων.
Με θάρρος, κοινό νου και ίσως και λίγη τύχη, οι μεγάλες προσδοκίες των τελευταίων δύο μηνών μπορεί και να επαληθευθούν και, ναι, να αφήσουμε τα χειρότερα πίσω μας.
Του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
