Η εθνική τραγωδία στην Ανατολική Αττική είναι βέβαιο πως θα μας απασχολεί για πολύ καιρό ακόμα, ιδίως όταν οι αρμόδιοι αρνούνται πεισματικά όχι μόνο να αναλάβουν τις ευθύνες τους, αλλά έστω να παραδεχτούν ότι έχουν κάνει λάθη που στοίχισαν τη ζωή σε δεκάδες συμπολίτες μας – ανάμεσά τους και πολλά παιδιά.
Αντί, λοιπόν, με ψυχραιμία να δούμε τι φταίει, ποιος φταίει και τι πρέπει να γίνει, οι υπεύθυνοι συνεχίζουν να χειρίζονται με επικοινωνιακά τρικ το θέμα. Ξάφνου, στην Ελλάδα ανακαλύψαμε ότι υπάρχουν περιοχές που δεν είναι στο σχέδιο πόλης, πως δεν έχουν σωστή ρυμοτόμηση, ότι υπάρχουν αυθαίρετα και καταπατήσεις. Κανείς δεν διαφωνεί ότι όλα αυτά υπάρχουν και είναι προβλήματα τα οποία πρέπει να επιλυθούν, ακόμη και με σκληρές λύσεις.
Ωστόσο, είναι αδιανόητο να γίνεται προσπάθεια συγκάλυψης ευθυνών υπό το πρίσμα ότι «για όλα φταίνε τα αυθαίρετα». Εάν στο Μάτι και στη Ραφήνα βιώσαμε πριν από μερικές ημέρες μια εθνική τραγωδία, είναι εξίσου τραγικό το να επιχειρείται να κρυφτούν κάτω από το χαλί οι ανεπάρκειες και οι δυσλειτουργίες του κρατικού μηχανισμού.
Η επιχείρηση «μπουλντόζα» που στήνεται από την κυβέρνηση έχει λάθος κίνητρο. Δεν έχει σκοπό να τιμωρήσει όσους παρανόμησαν – ούτε καν να αποδώσει «δικαιοσύνη», γκρεμίζοντας φράχτες, όπως την Πέμπτη στη Χαλκιδική.
Στόχο έχει να στηριχθεί το αφήγημα ότι «κανείς δεν έκανε κάτι λάθος» τις κρίσιμες ώρες – ένα αφήγημα που προκαλεί την κοινωνική οργή και αποτελεί ύβριν στη μνήμη των νεκρών. Εκτός εάν οι κυβερνώντες λησμόνησαν ότι μπήκαν κι αυτοί στον… πειρασμό της νομιμοποίησης αυθαιρέτων, τόσο για να μπει ζεστό χρήμα στα ταμεία όσο και για να μη δυσαρεστήσουν κόσμο.
Θα ήταν αστεία -αν δεν ήταν τραγικά- τα επιχειρήματα ότι «η μάνδρα του οικοπέδου όπου βρέθηκαν 26 νεκροί ανήκει σε στέλεχος της Ν.Δ.». Δηλαδή, στη χώρα μας αυτό είναι το πρόβλημα; Το τι ψηφίζει ή σε ποια πολιτική παράταξη πρόσκειται ο καθένας που κάνει παρανομία;
Αυτές είναι λογικές εμφυλιοπολεμικές που πλήρωσε ακριβά η Ελλάδα και δεν πρέπει να επιστρέψουν. Είναι ώρες ενότητας και όχι διχασμού. Τα γράψαμε και στο προηγούμενο φύλλο, αλλά οφείλουμε να τα επαναλάβουμε: Η Ελλάδα πρέπει, επιτέλους, να αποκτήσει σωστή Πολιτική Προστασία. Με κατάλληλα πρόσωπα στις θέσεις-κλειδιά, με εμπειρία και γνώση του τι θα κληθούν να αντιμετωπίσουν. Πάνω από κόμματα και μικροπολιτικές σκοπιμότητες…
Κακά τα ψέματα! Είναι λάθος να πιστεύει κανείς ότι οι μπουλντόζες μπορούν να ανοίξουν πολιτική διέξοδο για την κυβέρνηση. Οι εικόνες των κατεδαφίσεων δεν αρκούν για να πείσουν την οργισμένη κοινωνία ότι τα πράγματα αλλάζουν.
Και κάτι τελευταίο: Εάν στο Μέγαρο Μαξίμου εκτιμούν ότι η αντιπολίτευση θα στηρίξει εμμέσως τους «αυθαίρετους» (σ.σ.: σαν την τηλεοπτική σειρά της δεκαετίας του ’90) πλανώνται πλάνην οικτράν.
του Νίκου Καραμανλή
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
