Λίγο πριν από την έναρξη της συζήτησης στη Βουλή για την ψήφιση του κρατικού Προϋπολογισμού, συναντήσαμε τον Νεοκλή Κρητικό που, σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη, μας μίλησε για την απόφασή του να δηλώσει εθελοντής στο ΕΣΥ, για τους αρνητές των εμβολίων, ενώ μας αποκάλυψε πώς ένας Κρητικός βρέθηκε στη Λακωνία.
Είναι γεγονός πως η αξιωματική αντιπολίτευση ασκεί δριμεία κριτική στην κυβέρνηση ως προς τη διαχείριση της πανδημίας. Τι απαντάτε;
Στη δημοκρατία και στη λειτουργία του κοινοβουλευτικού συστήματος, η παρουσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης μπορεί να παίξει καταλυτικό ρόλο. Η κριτική είναι αποδεκτή, απαραίτητες όμως είναι οι προτάσεις.
Η αξιωματική αντιπολίτευση ενεργεί παρωχημένα. Εγκλωβίζεται σε μια στείρα αρνητικότητα, η οποία δεν συνάδει με τον καιρό. Η αρνητικότητα αυτή φανερώνεται από την άρνησή της να στηρίξει πολύ θετικά καταφανώς νομοσχέδια και παρεμβάσεις, σε αντίθεση με μας, που σε δύσκολες περιόδους βάλαμε πάνω από όλα το εθνικό συμφέρον, αδιαφορώντας για το όποιο πολιτικό κόστος της στιγμής.
Η πανδημία είναι ένας πόλεμος από αόρατο εχθρό και η αξιωματική αντιπολίτευση αποφάσισε να χρησιμοποιήσει πολύ παλιά όπλα αντιπολιτευτικής δράσης, ξεπερασμένα από την Ιστορία και στην ανάγκη των καιρών για συνεργασία και προτάσεις.
Εφόσον, λοιπόν, η κυβέρνηση έπραξε καλώς στη διαχείριση της πανδημίας, τι ήταν αυτό που συντέλεσε ώστε να «ξεφύγει» η κατάσταση κυρίως στη Β. Ελλάδα;
Είναι μια πολύ καλή ερώτηση αυτή που θέτετε. Αυτό που μπορούμε να πούμε με μία μακροσκοπική ματιά είναι ότι οι βόρειες περιοχές της χώρας δέχθηκαν τουρισμό από τις βαλκανικές χώρες, τουρισμό που μπήκε στη χώρα από τα βόρεια χερσαία σύνορά μας. Αντίθετα, στις κεντρικές και νότιες περιοχές ο τουρισμός ήταν περισσότερο εσωτερικός και οι τουρίστες από το εξωτερικό είχαν ως πύλες εισόδου τα αεροδρόμια της χώρας.
Θα πρέπει να ερευνήσουμε κάποια στιγμή το θέμα αυτό. Είναι δεδομένο όμως ότι στη Βόρεια Ελλάδα βρήκαν περισσότερο πρόσφορο έδαφος οι ψευδείς ειδήσεις περί ανυπαρξίας της πανδημίας και οι πολίτες ήταν περισσότερο χαλαροί στα μέτρα προφύλαξης. Είναι και αυτό ένα θέμα προς έρευνα σε δεύτερο χρόνο.
Ήσασταν από τους πρώτους που σπεύσατε να δηλώσετε εθελοντής στο ΕΣΥ. Πώς πήρατε αυτή την απόφαση;
Αυτό είναι αλήθεια. Δημοσίως ίσως ήμουν και ο πρώτος, καθώς τάχθηκα μαζί με το ιατρικονοσηλευτικό προσωπικό της Κεντρικής Κλινικής Αθηνών στη διάθεση του ΕΣΥ για αυτήν τη δύσκολη περίοδο. Θεωρώ ότι ήταν χρέος μου ως γιατρός, ως πολιτικός και ως άνθρωπος πάνω απ’ όλα. Ως γιατρός γιατί ήξερα ότι μπορώ να προσφέρω ουσιαστική βοήθεια, ως πολιτικός για να δώσω παράδειγμα και ως άνθρωπος γιατί έτσι γαλουχήθηκα. Δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι λιγότερο σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνά η πατρίδα μας και είμαι έτοιμος, όποτε μου το ζητήσουν, να το κάνω. Στον πόλεμο είμαστε όλοι χρήσιμοι και απαραίτητοι.
Ως γιατρός, ποια είναι η εικόνα που έχετε από τα νοσοκομεία της χώρας και κυρίως από τις ΜΕΘ, που σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος;
Κατ’ αρχάς να πούμε ότι η κυβέρνηση έκανε έναν μεγάλο άθλο. Υπερδιπλασίασε τις ΜΕΘ σε χρόνο-ρεκόρ για τα ελληνικά δεδομένα. Σε αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο και η ιδιωτική πρωτοβουλία και φυσικά η Βουλή των Ελλήνων, με τη μεγάλη προσφορά των 50 νέων ΜΕΘ. Πέραν των ΜΕΘ φυσικά, έγιναν 7.000 προσλήψεις ιατρονοσηλευτικού και λοιπού επικουρικού προσωπικού.
Επειδή έχω τη δυνατότητα να μιλώ με πολλούς συναδέλφους ανά την Επικράτεια και να λαμβάνω καλή εικόνα, το ΕΣΥ αντέχει, παρότι πιεζόμενο σε ορισμένες περιοχές, και ανταποκρίνεται πολύ καλά στις αυξημένες ανάγκες της πανδημίας.
Άλλωστε αδιάψευστος μάρτυρας είναι ο καθένας ασθενής, ο οποίος έχει μόνο καλά λόγια να πει για τις παρεχόμενες υπηρεσίες στο ΕΣΥ, την άριστη κατάρτιση του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού και την άψογη στάση του απέναντι στους ασθενείς.
Είναι σπουδαίο γεγονός να βρίσκεις παρηγοριά και να νιώθεις ασφάλεια όταν η ζωή σου απειλείται. Και αυτό είναι κάτι που το ΕΣΥ το προσφέρει στο ακέραιο.
Όπως όλα δείχνουν, βρισκόμαστε στο «παρά πέντε» της έναρξης του εμβολιασμού κατά της πανδημίας και αρκετοί συμπολίτες μας είναι διστακτικοί ή εντελώς αρνητικοί στον εμβολιασμό. Σας προβληματίζει αυτό το γεγονός;
Βέβαια. Είναι ένα ζήτημα που θα μας απασχολήσει. Συνήθως τα μεγάλα προβλήματα στην κοινωνία δημιουργούνται όταν υπάρχει παραπληροφόρηση και διασπορά απόψεων μη ειδικών με το εκάστοτε προς εξέταση αντικείμενο ανθρώπων. Εδώ έχουμε μία πρωτόγνωρη διαδικασία έρευνας σε παγκόσμιο επίπεδο. Διαφορετικές ερευνητικές ομάδες από όλον τον κόσμο έθεσαν εαυτούς στην υπηρεσία της ανθρωπότητας για την εύρεση και τελικά τη δημιουργία αποτελεσματικού εμβολίου. Άρα, ας κρατήσουμε αρχικά ως δεδομένο ότι υπήρξαν πολλές και διαφορετικές ομάδες επιστημόνων και δεν προέρχονται όλες οι νόρμες από κάποιο σκοτεινό εργαστήριο αδυσώπητων ανθρώπων που θέλουν να μας καταστρέψουν.
Πώς αντιμετωπίζετε τους αρνητές των εμβολίων;
Κοιτάξτε, τους συμπολίτες μου που έχουν κάποιες ενστάσεις πάνω στον εμβολιασμό τους αντιμετωπίζω με κατανόηση, καθώς καθετί νέο σίγουρα προκαλεί φόβο. Τους θυμίζω αμέσως πόσες θανατηφόρες μολυσματικές ασθένειες έχουν καταπολεμηθεί, όπως η πολιομυελίτιδα και η ελονοσία, μέσω των εμβολιασμών και πως το επίπεδο διαβίωσής μας είναι υψηλό χάριν αυτών των εμβολίων.
Δεν θεωρώ ότι έχουν κακή πρόθεση. Πρέπει να τους ενημερώσουμε με σωστό τρόπο. Έχω εμπιστοσύνη στους συμπολίτες μου.
Έχω την απορία πώς ένας Κρητικός –λόγω ονόματος– βρέθηκε στη Λακωνία;
Θα σας εξηγήσω. Οι πρόγονοί μου ήταν Κρητικοί και ζούσαν στην ευρύτερη περιοχή των Χανίων. Το όνομά μας στην Κρήτη ήταν «Καπιτάκης». Κατά το τέλος της Τουρκοκρατίας ήρθαν σχεδόν κυνηγημένοι στη Λακωνία, καθώς ένας της οικογενείας αφαίρεσε τη ζωή ενός Τούρκου. Στη Λακωνία εγκαταστάθηκαν στην περιοχή των Καμινίων, πέριξ της Σπάρτης. Από τους δύο Κρητικούς ο ένας παντρεύτηκε, ενώ ο άλλος αδελφός έγινε μοναχός στην Ιερά Μονή Ζερμπίτσας. Αυτή είναι η μικρή ιστορία του ονόματος «Κρητικός».
Πώς αντέδρασε η οικογένειά σας όταν της ανακοινώσατε ότι θέλετε να εμπλακείτε ενεργά με την πολιτική;
Η οικογένειά μου με στήριξε σύσσωμη! Την ευγνωμονώ και χωρίς αυτήν δεν θα κατάφερνα να φέρω σε πέρας την εκλογική προσπάθεια. Είναι αλήθεια ότι το σκεφτόμουν αρκετό καιρό και, καθώς σιγά σιγά τα σενάρια περί υποψηφιότητάς μου φούντωναν, τόσο περισσότερο η ιδέα μέστωνε και, όταν ήρθε η ανακοίνωσή της, τότε όλοι μαζί ξεκινήσαμε το τρέξιμο. Μπορώ να πω ότι όλες αυτές τις μέρες της προεκλογικής εκστρατείας τις θυμάμαι ως έναν σίφουνα, μια ομαδική γροθιά, ως χείμαρρο, έναν ασυγκράτητο ενθουσιασμό. Δημόσια τους ευχαριστώ, γιατί ακόμη και σήμερα είναι οι βασικοί πυλώνες της βουλευτικής μου δραστηριότητας.
Από όσο γνωρίζω, στην οικογένειά σας το «μήλο έπεσε κάτω από τη μηλιά», υπό την έννοια ότι και η κόρη σας σπουδάζει νοσηλευτική.
Ναι, σπουδάζει στη Νοσηλευτική Σχολή Πατρών. Φαντάζομαι ότι η ζωή στο σπίτι με έναν πατέρα ο οποίος όλη την ώρα ασχολείται με ιατρικά περιστατικά θα μπορούσε να οδηγήσει σε δύο δρόμους: Ή στην αφοσίωση στην υπηρεσία του ανθρώπου στον χώρο της Υγείας ή στην αποφυγή οποιασδήποτε σχέσης με αυτόν. Μάλλον λειτούργησα ως πρότυπο θετικά και η κόρη μου ακολουθεί τον δρόμο.
Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίσατε στον δρόμο σας μέχρι την εκλογή σας στο βουλευτικό αξίωμα;
Πολλές οι δυσκολίες, μιας και έπεσα κατευθείαν στα βαθιά της πολιτικής αρένας. Είχα βέβαια όλη την οικογένειά μου και τους φίλους σε αυτόν τον αγώνα. Χωρίς αυτούς δεν θα είχα καταφέρει να οργανώσω τον προεκλογικό μου αγώνα.
Εννοείται πως είχατε πολύ λίγο χρόνο για την προεκλογική σας εκστρατεία;
Ναι, η αλήθεια είναι ότι είχα πολύ λίγο χρόνο για να κάνω την προεκλογική μου εκστρατεία, καθώς η υποψηφιότητά μου ανακοινώθηκε μέσα Ιουνίου και οι εκλογές έγιναν μετά από είκοσι έξι μέρες. Όμως την έλλειψη χρόνου την υπερκάλυψε η αγάπη των συμπολιτών μου, οι οποίοι με εμπιστεύτηκαν να τους εκπροσωπήσω στη Βουλή των Ελλήνων. Τους απευθύνω και από τη φιλόξενη εφημερίδα σας ένα μεγάλο ευχαριστώ. Ξέρουν ότι είμαι και θα είμαι δίπλα τους.
Από όσο γνωρίζω, εκτός από την ιατρική και την πολιτική, μια άλλη μεγάλη σας αγάπη είναι ο αθλητισμός. Έχετε λάβει διακρίσεις;
Ναι, ασχολήθηκα ιδιαίτερα με τον κλασικό αθλητισμό και έχω διακριθεί στα 400 μ. και στα 800 μ. στον στίβο. Έχω πάρει την πρώτη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα παίδων και εφήβων στα 400 μ. και στα 800 μ. και τη δεύτερη θέση στο βαλκανικό πρωτάθλημα.
Τι θυμάστε από εκείνα τα χρόνια και την ενασχόλησή σας με τον αθλητισμό;
Υπάρχει ένα ωραίο περιστατικό για το πώς πήρα τις διακρίσεις! Όταν ήμουν 17 ετών, είχα μια μεγάλη πτώση στην απόδοση των μαθημάτων, κάτι που ανησύχησε τους γονείς μου. Συνεπώς μπήκε απαγορευτικό! Για έναν μήνα δεν έκανα καμία προπόνηση και το πανελλήνιο πρωτάθλημα πλησίαζε. Μετά από σκληρή διαπραγμάτευση, πήρα το «πράσινο φως» για να μετάσχω στους αγώνες, που εκείνη τη χρονιά θα γίνονταν στη Δράμα. Για να συνεχίσω τον αθλητισμό μετά τους αγώνες, ο όρος ήταν να βγω πρώτος. Ε, βγήκα πρώτος! Μετά, είχα την τιμή να φορέσω και το εθνόσημο, στιγμή την οποία θεωρώ κορυφαία στην αθλητική μου πορεία. Όταν μπήκα στην Ιατρική Σχολή, συνέχισα τις προπονήσεις μου στον Πανελλήνιο Γ.Σ., έχοντας πολύ καλούς προπονητές της περιόδου εκείνης.
Συνέντευξη στην Άννα Καραβοκύρη
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
