Στο βήμα της Βουλής βρίσκεται ο πρωθυπουργός για την τοποθέτησή του για το νομοσχέδιο του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας.
Συγκεκριμένα στην αρχή της ομιλίας του ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι πως «Είχα σχεδιάσει ένα διαφορετικό πρόλογο για τη σημερινή μου τοποθέτηση σχετικά με το νομοσχέδιο για τις δημόσιες συναθροίσεις. Όμως ένα εξαιρετικά δυσάρεστο γεγονός με υποχρεώνει να ξεκινήσω αλλιώς. Προχθές κάποιοι βανδάλισαν σημεία της Αθήνας. Μάλιστα, βανδάλισαν και το μνημείο για τους συμπολίτες μας που έχασαν τη ζωή τους στη Μαρφίν. Αφαιρώντας μάλιστα από τη λιτή πλάκα και το θυρεό της ελληνικής δημοκρατίας. Νομίζω ότι τα λόγια περιττεύουν όχι γιατί κάποιοι λίγοι επιμένουν να μισούν την οργανωμένη πολιτεία όσο γιατί μισούν τους ίδιους τους συμπολίτες τους. Τη μνήμη εκείνων που χάθηκαν. Και μαζί τους όλους όσοι διεκδικούν το δικαίωμα να κυκλοφορούν ελεύθερα στο δημόσιο χώρο. Με άλλα λόγια μισούν την ίδια την κοινωνία και περιφρονούν προκλητικά τους κανόνες που διέπουν την οργάνωσή της. Ας μη φοβόμαστε τις λέξεις. Αυτή η πρακτική της τυφλής βίας, της άκριτης έχθρας, της άκρατης καταστροφής λέγεται φασισμός. Και όμως τέτοια φαινόμενα εκδηλώνονται δυστυχώς κάθε τόσο στο όνομα του δημοκρατικού δικαιώματος στη διαδήλωση».
«Το σημερινό νομοσχέδιο έρχεται να θωρακίσει την ελευθερία της δημόσιας έκφρασης των πολιτών», πρόσθεσε ο πρωθυπουργός και συνέχισε: «Να τη θωρακίσει τόσο από τον κίνδυνο της κρατικής αυθαιρεσίας όσο από την απειλή του σφετερισμού του δικαιώματος αυτού από κάποιους αντίπαλους της ομαλότητας»
«Το δικαίωμα του συνέρχεσθαι είναι απόλυτα προστατευμένο. Το αναγνωρίζουν και το κατοχυρώνουν άλλωστε τα συντάγματα μας εδώ και 1,5 αιώνα και μάλιστα σχεδόν με την ίδια διατύπωση σε όλες τις αναθεωρήσεις», ανέφερε.
«Αξίζει να επισημανθεί πως το καθεστώς των συγκεντρώσεων, των πορειών και των διαδηλώσεων ακόμα και σήμερα διέπεται από τρία νομοθετήματα της Δικτατορίας. Το νομοθετικό διάταγμα 794 του 1971, τα βασιλικά διατάγματα 269 και 168 του 1972», συμπλήρωσε.
«Ξύλινα κείμενα γύψινα για την ακρίβεια τα οποία αργότερα αδρανοποιήθηκαν ουδέποτε όμως τόλμησε κανείς να τα καταργήσει. Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας εύλογα οι προτεραιότητες του νομοθέτη ήταν διαφορετικές με τον καιρό όμως αυτό το κενό μετατράπηκε σε ένα άρρηκτο ταμπού που κάποιοι έσπευσαν να καλύπτουν κατά το δοκούν» ανέφερε ο πρωθυπουργός.
«Όσο πολύτιμη είναι η ελευθερία κάποιον να διαμαρτύρεται το ίδιο είναι η ελευθερία κάποιο άλλο να φτάσει στο νοσοκομείο στη δουλειά του στο σπίτι του ή απλά να επιλέξει να βγάλει βόλτα τα παιδιά του δεν υπερισχύει σε μια δημοκρατία το ένα δικαίωμα έναντι των υπολοίπων», τόνισε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια ο κ. Μητσοτάκης ξεκαθάρισε ότι το νομοσχέδιο δεν θα αφορά τις μεγάλες πορείες όπως αυτή της Πρωτομαγιάς και του Πολυτεχνείου.
«Ο νέος νόμος ασφαλώς και δεν αφορά τις καθιερωμένες μεγάλες συγκεντρώσεις ή πορείες. Θέτει ωστόσο ένα πλαίσιο για το πώς θα προγραμματίζονται και θα πραγματοποιούνται οι δεκάδες μικρές διαδηλώσεις που απασχολούν καθημερινά τις πόλεις μας» είπε ο πρωθυπουργός.
Επισήμανε ότι «η διάλυση μιας συγκέντρωσης είναι πάντα το έσχατο μέτρο και θα αποφασίζεται μόνο εάν τελούνται αξιόποινες πράξεις ή απειλείται η ζωή και η σωματική ακεραιότητα κάποιου». «Και πάλι όμως οι δυνάμεις της τάξης θα πρέπει να εξαντλούν κάθε περιθώριο για την οικειοθελή αποχώρηση των διαδηλωτών” πρόσθεσε.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπογράμμισε επίσης ότι «δεν υπάρχει δικαίωμα χωρίς ανάληψη ευθύνης και ο οργανωτής της συγκέντρωσης θα είναι ο κύριος εκπρόσωπος των διαδηλωτών και ο κύριος συνομιλητής του ειδικού διαμεσολαβητή από την πλευρά της πολιτείας. Προβλέπεται παντού στην Ευρώπη. Αυτός θα μέριμνα για την ομαλή διεξαγωγή της συγκέντρωσης».
