Κάθε εποχή έχει τους δικούς της «ήρωες». Το ίδιο ισχύει και για τη δική μας. Την εποχή του κορονοϊού. Στην πρώτη γραμμή φυσικά οι γιατροί, οι νοσηλευτές και γενικότερα το προσωπικό των νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας.
Ωστόσο, τη δική τους μάχη –σε μία εποχή που σχεδόν τα πάντα έχουν κλείσει γύρω μας για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας από την πανδημία του κορονοϊού Covid-19– δίνουν κι άλλοι, απλοί άνθρωποι που, όσο κι αν φοβούνται, δεν μπορούν να κάνουν πίσω. Θα μπορούσε κανείς να τους χαρακτηρίσει «ήρωες της διπλανής πόρτας», όμως οι ίδιοι λένε ότι απλά κάνουν τη δουλειά τους και τίποτα παραπάνω. Το «Π» συνάντησε τρεις απ’ αυτούς τους ανθρώπους, που άνοιξαν την καρδιά τους και μίλησαν για την κατάσταση που επικρατεί αυτές τις ημέρες της τρέλας, για το πώς νιώθουν και για το αν φοβούνται οι ίδιοι.
Η ταμίας του σούπερ μάρκετ
Η Χριστίνα είναι ταμίας σε μία από τις μεγαλύτερες αλυσίδες σούπερ μάρκετ της χώρας και πλέον δεν υπάρχει βάρδια που να μην κάνει υπερωρίες. Αυτές τις μέρες δίνει κι αυτή τη δική της μάχη, με τις… ορδές των πελατών που κατακλύζουν το κατάστημα στο οποίο εργάζεται, αλλά και με τους εύλογους φόβους της. «Η αλήθεια είναι πως εδώ και περισσότερες από 15 ημέρες, όταν έγινε γνωστό ότι υπάρχουν κρούσματα του κορονοϊού και στην Ελλάδα, οι ρυθμοί της δουλειάς άλλαξαν δραματικά. Στην αρχή ο κόσμος έμπαινε και φόρτωνε καρότσια με μακαρόνια, αλεύρια, ρύζια, όσπρια, κονσέρβες, γενικότερα ό,τι είχε να κάνει με τρόφιμα», δηλώνει η ίδια στο «Π».
Η Χριστίνα στη συνέχεια μάς λέει ότι «πλέον, όμως, οι αγοραστικές συνήθειες έχουν αλλάξει. Όχι ότι δεν ψωνίζουν σωρηδόν τρόφιμα, αλλά τα ράφια που αδειάζουν σε απίστευτους χρόνους είναι αυτά με τα καθαριστικά (χλωρίνες, σπρέι καθαρισμού κ.ά.), τα χαρτικά (χαρτί υγείας και κουζίνας), τα είδη ατομικής υγιεινής (κυρίως σαπούνια και απολυμαντικά μαντηλάκια), ενώ κυριολεκτικά γίνεται… πόλεμος για απολυμαντικά τζελ χεριών, αντισηπτικά υγρά μαντηλάκια και γάντια νιτριλίου». Απαντώντας σε ερώτηση για το εάν πωλούνται όντως τόσο μεγάλες ποσότητες χαρτιών υγείας, εξηγεί πως «σε αυτό το προϊόν υπάρχει αυξημένη ζήτηση, όμως εάν τύχει κάποια στιγμή να δείτε μισοάδεια ράφια, είναι επειδή πιάνουν μεγάλο όγκο και μερικά μόνο πακέτα παραπάνω στα καρότσια είναι ικανά να δημιουργήσουν αυτή την εικόνα».
Σε ερώτημα για το εάν η ίδια φοβάται, η έμπειρη ταμίας εξομολογείται στο «Π» ότι «δεν γίνεται να μην υπάρχει φόβος, καθώς ακούμε συνεχώς για ανθρώπους με ήπια ή και καθόλου συμπτώματα που όμως νοσούν. Είναι κάτι άγνωστο αυτός ο ιός κι εμείς βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή. Μπορεί να είναι ο διπλανός μας και να μην το γνωρίζουμε. Φυσικά παίρνουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας με γάντια και μάσκες, ενώ καθαρίζουμε τις μεταλλικές και πλαστικές επιφάνειες των ταμείων με οινόπνευμα πολύ τακτικά. Πλέον οι πελάτες δείχνουν πιο προσεκτικοί, τηρώντας κι αυτοί μέτρα ατομικής υγιεινής και τους περιορισμούς που έβαλε το κράτος, όσον αφορά τον αριθμό των ατόμων που βρίσκονται στο μαγαζί και την απόσταση τους ενός από τον άλλον στο ταμείο».
Ο ιδιοκτήτης καφέ-φούρνου
Ο Γιάννης είναι ένας νέος επιχειρηματίας στον χώρο της εστίασης σε ένα καφέ-φούρνο, με εξειδίκευση στην παρασκευή σπιτικών πεϊνιρλί. Μετά από σχεδόν 15 χρόνια που εργάζονταν ο ίδιος σε φούρνους και ζαχαροπλαστεία, τους τελευταίες 6 μήνες έριξε όσα χρήματα είχε σε μία οικογενειακή επιχείρηση στην Αργυρούπολη. Φυσικά χρειάστηκαν και δάνεια, για τα οποία πλέον η αγωνία του πότε και πώς θα αποπληρωθούν χτυπάει «κόκκινο». «Με το που ανακοινώθηκε ότι απαγορεύονται τα τραπεζοκαθίσματα, ο τζίρος μειώθηκε κατευθείαν κατά 35% περίπου», εξηγεί ο ίδιος στο «Π». «Εμείς είμαστε μία μικρή, οικογενειακή και πολύ νέα επιχείρηση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Χρωστάμε ακόμα πολλά από τα πράγματα που βλέπετε στο εργαστήριο και, παρά το πολύ θετικό ξεκίνημα που έκανε το μαγαζί, πλέον δεν ξέρω εάν και πότε θα μπορέσουμε να ξαναπιάσουμε τους τζίρους που είχαμε πριν από τον κορονοϊό. Θα δούμε… Τη υγεία μας να έχουμε…».
Σε ερώτηση για το εάν ανησυχεί για τον εξάπλωση του ιού, απαντά πως «εμείς ως μαγαζί ανήκουμε στην εστίαση και ούτως ή άλλως είχαμε αυξημένα μέτρα καθαριότητας. Γάντια συνεχώς, απολυμαντικά σαπούνια κ.ά. Ακόμη και το εργαστήριο που παρασκευάζονται τα πεϊνιρλί και τα σάντουιτς είναι μεγάλη τζαμαρία για να βλέπει ο πελάτης. Το μόνο που προστέθηκε μπορώ να πω είναι το αντισηπτικό που διαθέτουμε και σε όποιον μας επισκέπτεται». Ο ίδιος, πάντως, σπεύδει να ξεκαθαρίσει: «Για εμένα πρώτα απ’ όλα είναι η υγεία. Άλλωστε κι εγώ εδώ εργάζομαι, ζυμώνω και σερβίρω, αν χρειαστεί. Βλέποντας τα πράγματα να χειροτερεύουν, καθώς ακούμε συνεχώς για νέα κρούσματα, συζήτησα με τα παιδιά που εργάζονται και πήρα την απόφαση για προσωρινή αναστολή εργασιών. Το κόστος θα είναι μεγάλο, όμως δεν αξίζει να ρισκάρουμε τη δική μας υγεία, αλλά κυρίως των δικών μας ανθρώπων. Ελπίζουμε να επανέλθουμε σύντομα».
Η φαρμακοποιός
Η κα Ευαγγελία είναι φαρμακοποιός για περισσότερα από 35 χρόνια, με την ίδια να λέει στο «Π» ότι αυτό ήταν το στοιχείο που την κράτησε όρθια και στα δέκα χρόνια των μνημονίων: «Δεν αλλάξαμε γειτονιά, κρατήσαμε σταθερούς και ικανοποιημένους πελάτες, αυτό προσπαθούμε να κάνουμε και τώρα». Το ερώτημα που της θέσαμε δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το τι γίνεται με τα είδη ατομικής υγιεινής. «Αυτήν τη στιγμή που μιλάμε, παρατηρείται έλλειψη σε φαρμακευτικό οινόπνευμα, σε γάντια νιτριλίου, σε ιατρικές μάσκες και απολυμαντικά τζελ χεριών», σημειώνει και προσθέτει: «Πριν από λίγες ημέρες, μας ήρθε μία ποσότητα αιθυλικής αλκοόλης και αμέσως ετοιμάσαμε μία παρτίδα απολυμαντικών για τα χέρια. Χρειάζονται κάποιες ημέρες για να γίνει η ζύμωση στα φιαλίδια και είναι έτοιμα προς διάθεση, όμως μιλάμε για ποσότητα που το πολύ μέσα σε μία μέρα θα πωληθεί».
«Νιώθω πολύ άσχημα όταν έρχονται άνθρωποι, πελάτες ετών, που με ρωτάνε εάν έχω μάσκες και απολυμαντικά και απαντάμε με τον σύζυγό μου πως όχι μόνο δεν έχουμε, αλλά δεν ξέρουμε να τους πούμε και πότε θα έχουμε», εξομολογείται στο «Π». Σε ατομικό επίπεδο αναφέρει ότι «μπήκε προστατευτικό πλεξιγκλάς ανάμεσα σε εμάς και τους πελάτες, τηρείται αυστηρά το να μπαίνει ένας-ένας στο φαρμακείο, όμως κι εμείς ανησυχούμε. Έχουμε κρατήσει κάποια γάντια και λίγο οινόπνευμα για χρήση εδώ στο κατάστημα, όμως κι εμείς οι ίδιοι πλέον δεν έχουμε παρά ελάχιστες ιατρικές μάσκες. Πιστεύω ότι μέσα στις επόμενες 10-12 ημέρες θα διατεθεί στην αγορά μία μεγάλη ποσότητα που έχει παραγγελθεί από τον συνεταιρισμό και βρίσκεται στο τελωνείο».
Ο αστυνομικός του δρόμου
Ο Χρήστος Ναστούλης, αν. γενικός γραμματέας της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Δ. Αττικής, υπηρετεί στη Διεύθυνση Αλλοδαπών. Μιλώντας στο «Π», εξηγεί ότι «τόσο εμείς όσο και οι οικογένειές μας ανησυχούν, κι αυτό είναι φυσιολογικό. Έχουμε απέναντί μας έναν ύπουλο και άγνωστο εχθρό, που μπορεί να κρύβεται οπουδήποτε. Πολλώ δε μάλλον σε μέρη που είναι προφανές ότι αποτελούν υγειονομικές βόμβες, όπως τα κρατητήρια». Σημειώνει ακόμα ότι «ευτυχώς, με απόφαση του διευθυντή της Διεύθυνσης Αλλοδαπών, πάρθηκαν πολύ γρήγορα μέτρα προστασίας και απολύμανσης, όμως δεν μπορούμε να πούμε ότι ο κίνδυνος έχει εκλείψει. Άλλωστε, με τον κορονοϊό δεν θα τελειώσουμε άμεσα, όπως λένε και οι ειδικοί».
Αναφερόμενος στους κινδύνους που εκτίθενται οι αστυνομικοί –καθώς είναι καθημερινά και για πολλές ώρες στον δρόμο ή στις υπηρεσίες τους– σημειώνει ότι «οι Έλληνες αστυνομικοί δίνουν κάθε μέρα με υπερβάλλοντα ζήλο τον αγώνα τους, κάτω από πρωτόγνωρες συνθήκες και προβλήματα. Γι’ αυτό και απευθύνουμε έκκληση στους πολίτες να τηρούν τους κανόνες που αναγκαστικά θεσπίστηκαν από την Πολιτεία, κανόνες που είναι για το καλό όλων μας. Η Ομοσπονδία των αστυνομικών παρακολουθεί και ενημερώνεται καθημερινά για την κατάσταση, πιέζει καταστάσεις για να δίνονται λύσεις και, όπου μπορεί, παρεμβαίνει και η ίδια. Σε κάθε περίπτωση, ανεξαρτήτως συνθηκών, εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε το έργο μας και να διασφαλίζουμε την ασφάλεια των συμπολιτών μας».
Ρεπορτάζ: Κώστας Παπαδόπουλος
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
