Αν μη τι άλλο, ο Ταγίπ Ερντογάν γνωρίζει να μας…διαβάζει. Ξέρει τις ευαισθησίες μας και το πώς αντιδράμε. Γι’ αυτό και συνεχίζει να μας πατάει τα «κουμπιά». Ένα τέτοιο θέμα είναι και αυτό της Αγια-Σοφιάς. Γι’ αυτό και ξαναπαίζει πάλι το… έργο, ότι προσεχώς θα την κάνει τζαμί!
Εμείς βγήκαμε στο κλαρί, αντιδράσαμε, και ο «Σουλτάνος» στη συνέχεια θα το…μαζέψει για να δείξει στη Δύση ότι τελικά δεν είναι κακό παιδί.
Ότι ακούει τις αντιδράσεις και είναι μεγαλόθυμος. Κάνει χατίρια και αλλάζει γνώμη, γιατί είναι υπεράνω. Αυτοί που είναι αδιάλλακτοι είναι οι Έλληνες. Εκείνος είναι που κάνει πάντα πίσω. Πολύ απλά, χρησιμοποιεί ένα ανύπαρκτο θέμα για να κάνει διαπραγμάτευση και να μας εκθέσει.
Αυτό μου λέει η διαίσθησή μου και σύντομα θα δούμε εάν με γέλασε ή όχι.
Ο Τούρκος πρόεδρος γνωρίζει ότι εάν κάνει πράξη τις απειλές του, εκείνος θα είναι ο μεγάλος χαμένος.
Θα αναφέρουμε τρεις μόνο λόγους, για τους οποίους εκτιμούμε ότι δεν θα μετατρέψει την Αγια-Σοφιά σε τζαμί.
Ο πρώτος είναι πολύ απλός.
Η Αγια-Σοφιά είναι μεγάλος χρηματοδότης για την τουρκική οικονομία.
Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, από όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου, επισκέπτονται το κέντρο της Χριστιανοσύνης και τον θρυλικό ναό, αφήνοντας εκατομμύρια συνάλλαγμα στην τουρκική οικονομία, που δεν περνάει και τις καλύτερες μέρες της. Αν η Αγια-Σοφιά μετατραπεί σε τζαμί, ο Τούρκος πρόεδρος γνωρίζει ότι το ταμείο του θα είναι…μείον. Με ό,τι αυτό σημαίνει για μια οικονομία που κινείται εντός-εκτός του ΔΝΤ για άλλη μια φορά.
Ο δεύτερος και βασικότερος λόγος είναι πολιτικός. Μια τέτοια ενέργεια γνωρίζει ότι θα κατατάξει την Τουρκία στα μάτια του πολιτισμένου κόσμου στην ίδια θέση με αυτήν των τζιχαντιστών που, από όπου πέρασαν, κατέστρεψαν ιστορικά μνημεία.
Ας μην κοροϊδευόμαστε. Όποια και να είναι η κρίση του (απόλυτα ελεγχόμενου) ανώτατου δικαστηρίου της Τουρκίας, που θα συνεδριάσει στις 2 Ιουλίου, εκείνος που ουσιαστικά θα αποφασίσει είναι ο ΤαγίπΕρντογάν.
Ο τρίτος λόγος είναι καθαρά εσωτερικός. Ο Ταγίπ Ερντογάν, που βλέπει να κατρακυλά δημοσκοπικά, καθώς χάνει από τα δεξιά του, επιχειρεί εργαλειοποιώντας το θέμα της Αγια-Σοφιάς να πάρει με το μέρος του ξανά τους εθνικιστές.
Από την άλλη όμως, μια τέτοια απόφαση στην ουσία θα σημάνει οριστικό «διαζύγιο» με ό,τι εξέφραζε ο Κεμάλ και θα διχάσει βαθύτατα την τουρκική κοινωνία.
Σε λίγες εβδομάδες θα ξέρουμε πού θα κάτσει η «μπίλια». Το βέβαιο είναι ότι οι καμπάνες της Αγια-Σοφιάς «χτυπάνε». Το θέμα είναι εάν ο Ερντογάν τις ακούει…
του Νίκου Ελευθερόγλου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
