Βρισκόμαστε στον 9ο χρόνο της οικονομικής κρίσης.
Άλλαξαν τέσσερις κυβερνήσεις (Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά, Τσίπρα), ψηφίστηκαν τρία μνημόνια, αμέτρητοι νόμοι και πολυνομοσχέδια, εφαρμοστικοί, μεσοπρόθεσμα κ.λπ.
Ποιο είναι το αποτέλεσμα;
Φτώχεια στον λαό, εξαφάνιση της μεσαίας τάξης και των πιο παραγωγικών στρωμάτων της κοινωνίας, μετανάστευση νέων στο εξωτερικό, καταδίκη συνταξιούχων σε «θάνατο» διά της οικονομικής εξόντωσης, αποδιοργάνωση κάθε συστήματος πρόνοιας και κοινωνικής προστασίας, διολίσθηση του επιπέδου υγείας και παιδείας των Ελλήνων.
Συμπληρώθηκαν οκτώ χρόνια κατά τα οποία η Ελλάδα δέχεται μία πρωτόγνωρη επίθεση εν καιρώ ειρήνης.
Οκτώ ολόκληρα χρόνια μάς χτυπάνε στο ψαχνό, δήθεν για να μας σώσουν!
Η σωτηρία όμως ποτέ δεν έρχεται. Και ποτέ δεν θα έρθει…
Τουλάχιστον όχι όσο ακολουθούμε την «τοξική» λογική της λιτότητας και της υπερ-φορολόγησης, χωρίς καμία αναπτυξιακή πολιτική.
Ακόμα και αν δεν κατηγορήσει κάποιος τις «κυβερνήσεις της κρίσης» για σκοπιμότητα, σίγουρα μπορεί να τις κατηγορήσει για αφέλεια και ανυπαρξία συγκεκριμένης στρατηγικής εξόδου από την κρίση.
Και τώρα, που θεωρητικά φτάνουμε στο τέλος των μνημονίων, επί της ουσίας δεν θα αλλάξει κάτι. Η λιτότητα θα συνεχιστεί στους… αιώνες των αιώνων αν δεν αλλάξουμε τακτική.
Το αφήγημα της «εξόδου στις αγορές» δεν είναι καν… αφήγημα. Γιατί δεν αποτελεί επιτυχία η ανάγκη νέων δανεικών με τόκους και επιτόκια, πολύ περισσότερο όταν αυτό θα εξακολουθεί να συμβαίνει με το «αίμα» των Ελλήνων, με μισθούς που θα φτάνουν για δέκα μέρες κάθε μήνα και με συντάξεις που συνιστούν επιδόματα φτώχειας.
Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα, γιατί δεν μπορεί να απαντήσει σε ένα απλό, αλλά πολύ σημαντικό ερώτημα: Αφού βγαίνουμε από τα μνημόνια και επιστρέφουμε σε κανονικότητα, γιατί δεν μπορεί να ανέβει ο κατώτατος μισθός και γιατί δεν καταργούνται κάποιοι φόροι, για παράδειγμα στη βενζίνη;
Και η Νέα Δημοκρατία όμως έχει σοβαρό πρόβλημα να πείσει. Μιλάει για μείωση φόρων και νέες θέσεις εργασίας. Πώς θα γίνουν αυτά όμως; Μήπως θα πληρώνει ο… Κυριάκος τους φόρους των Ελλήνων ή θα κάνει προσλήψεις στο γραφείο του; Από τη στιγμή που η ΝΔ δεσμεύεται από τις συμφωνίες που έχουν υπογραφεί, καμία ουσιαστική αλλαγή δεν μπορεί να κάνει.
Και η αναπτυξιακή πολιτική που έχει ανάγκη η χώρα μπορεί να γίνει μόνο με ανατροπή αυτών των συμφωνιών, αφού νέες επενδύσεις και ιδιωτικοποιήσεις απαιτούν πολύ χρόνο.
Απαιτούνται ελάφρυνση επιχειρήσεων και νοικοκυριών, άμεση σύνδεση της φορολογικής πολιτικής με επενδύσεις, αύξηση μισθών και μείωση έμμεσων φόρων για να τονωθεί η ροή του χρήματος στην αγορά και να αυξηθεί η κατανάλωση. Όλα αυτά όμως δεν μπορεί να τα κάνει κανένας που… ντρέπεται να τα φωνάξει στην Ευρώπη και να τα θέσει ευθέως και δημόσια στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Και μόνο το γεγονός ότι υπήρξα ο μόνος από το σύνολο των υπουργών, υφυπουργών και κυβερνητικών αξιωματούχων, όλων των κυβερνήσεων, που παραιτήθηκε αρνούμενος τις μνημονιακές απαιτήσεις, δείχνει πολλά για την τόλμη και την ευθύτητα του πολιτικού μας συστήματος. Γι’ αυτό και όλοι όσοι κατά καιρούς θα μας… έσωζαν, τελικά μας έσπρωξαν ακόμα πιο βαθιά στην κρίση.
Στο τέλος όμως, παρά τους πολλούς παραμορφωτικούς καθρέπτες, είμαι βέβαιος ότι ο λαός κρίνει τους πολιτικούς με βάση τις πράξεις τους και εάν αυτές συμφωνούν με τα λόγια τους. Γι’ αυτό και το πολιτικό σύστημα σύντομα θα δείξει ότι έχει «φρακάρει». Και θα αναζητήσει νέες διεξόδους…
του Νίκου Ι. Νικολόπουλου
Ανεξάρτητος Βουλευτής και Πρόεδρος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος
