Με δέκα χιλιάδες θύματα, με χίλιους διασωληνωμένους και καθημερινά εκατοντάδες κρούσματα θετικά στον κορονοϊό, ούτε ιερό, ούτε όσιο, έχουν οι δεκάδες επικίνδυνες συγκεντρώσεις στις πλατείες των μεγάλων πόλεων και οι υποστηρικτές του «Πάσχα στο χωριό».
Σε μια περίοδο που αυξάνεται ο αριθμός των εμβολιασμών, έχει αναγγελθεί το άνοιγμα του τουρισμού, αναμένεται η άρση των περιοριστικών μέτρων, ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας ασπάζεται τη φιλοσοφία «κάνε ό,τι σου γουστάρει», αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στις ζωές των άλλων και δημιουργώντας πραγματικά «βραχυκύκλωμα» στο άνοιγμα του τουρισμού, πηγή επιβίωσης χιλιάδων εργαζομένων.
Ούτε ιερό, ούτε όσιο, έχουν από την άλλη πλευρά όσα πολιτικά κόμματα στηρίζουν τις συγκεντρώσεις των μεγάλων ομάδων στις πλατείες, για λόγους καθαρά αντιπολιτευτικούς, περιμένοντας την κυβερνητική πανωλεθρία, αν και γνωρίζουν ότι σκάβουν τον λάκκο τους!
Όταν βλέπετε στις δημοσκοπήσεις όλα τα πολιτικά κόμματα να υποχωρούν, άλλο λίγο, άλλο πολύ, και να αυξάνεται η αδιευκρίνιστη ψήφος, τότε είναι αναμενόμενη μια αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Οι πολίτες αναζητούν μια νέα γενιά πολιτικών, που θα δημιουργεί χωρίς να φωνασκεί, που θα διεκδικεί την εξουσία όχι για να την οικειοποιηθεί, αλλά για να τη μοιράσει και που δεν θα «χτίσει» πάνω σε χαλάσματα, που η ίδια επεδίωξε να συμβούν.
Ούτε ιερό, ούτε όσιο, έχουν όσοι υποχρεώνουν σε άυπνες και εξαντλητικές νύχτες νοικοκυραίους γείτονες σε ανοιχτές πλατείες, όπου γίνονται τα αυτοσχέδια πάρτι. Τα πολιτικά χάδια από την αντιπολίτευση, για δήθεν κουρασμένη νεολαία, ισοδυναμούν με κάλυψη αρκετών ΜΕΘ, έπειτα από λίγες μέρες.
Ούτε ιερό, ούτε όσιο, έχουν οι «αρνητές» της μάσκας και των μέτρων υγιεινής προστασίας, δείχνοντας την ασέβειά τους σε όσους προσπαθούν μέρα-νύχτα στα νοσοκομεία να γλιτώσουν συνανθρώπους μας από βέβαιο θάνατο. Καλά θα ήταν να κάνουν μια επίσκεψη σε έναν θάλαμο ΜΕΘ κορονοϊού και τότε θα δούνε «τι εστί βερίκοκο»!
Ούτε ιερό, ούτε όσιο, έχουν όσοι ασπάζονται τη «βιτριολική» αντίληψη ότι αμέσως μετά από μια εκλογική αποτυχία ο εκάστοτε αρχηγός απειλείται από δεκάδες διαδόχους, με θετικό ή μη πρόσημο.
Η σκυτάλη δίνεται πρώτα-πρώτα σε οικονομικούς παράγοντες, μιντιάρχες, στον κομματικό σωλήνα και, στο τέλος, στον λαό για να επικυρώσει!
του Θανάση Παπαμιχαήλ, επικοινωνιολόγου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
