Άκρως αποκαλυπτική, για πολλούς λόγους, αναμένεται να είναι η συζήτηση στη Βουλή, για την υπόθεση του υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Καμμένου και την πώληση του πολεμικού υλικού στη Σαουδική Αραβία. Όπως αποκαλυπτική ήταν και η συζήτηση την περασμένη Δευτέρα επί του κοινωνικού μερίσματος.
Και ήταν και θα είναι αποκαλυπτικές αυτές οι δύο συζητήσεις, γιατί φάνηκε (και θα φανεί) ξεκάθαρα ότι η ένταση και το πολωτικό κλίμα αναμένεται να κυριαρχήσουν τους επόμενους μήνες. Αποτυπώθηκε δε ξεκάθαρα, ιδιαίτερα από το κλείσιμο της ομιλίας του πρωθυπουργού στην πρώτη συζήτηση, ότι επανέρχεται με ένταση το παλαιότερο δόγμα που είχε κυριαρχήσει «ή εμείς ή αυτοί».
Επισήμως βέβαια δεν μπήκαμε σε προεκλογική περίοδο. Η κυβέρνηση μάς διαβεβαιώνει ότι θα εξαντλήσει την τετραετή θητεία της και η αντιπολίτευση, παρότι επιζητεί τις εκλογές, δεν μπορεί βεβαίως να τις επιβάλει.
Όμως όλα όσα επισυμβαίνουν τον τελευταίο καιρό (διανομή μερίσματος, διορισμοί, δημιουργία πολωτικού κλίματος) μπορεί κανείς, που είναι εθισμένος σε κυβερνητικές συμπεριφορές παλαιότερων ετών, να τα εντάξει σε αυτό που λέμε «μακρά προεκλογική περίοδος». Και το βέβαιον είναι ότι το πολιτικό θερμόμετρο όχι απλώς ανεβαίνει επικίνδυνα το τελευταίο χρονικό διάστημα, αλλά μπαίνουμε, κατά πώς φαίνεται, σε έναν κύκλο σκληρών μαχών.
Η απόφαση του πρωθυπουργού να «βάλει τα γάντια» και να αρχίσει από τώρα το «ζέσταμα» για τις επόμενες εκλογές είναι εμφανής. Από την ομιλία του κ. Τσίπρα, κατά τη συζήτηση επί του κοινωνικού μερίσματος, και τη μέχρι τώρα απάντηση του κ. Καμμένου για τη γνωστή υπόθεση του «μεσάζοντα της ερήμου», αναδεικνύεται ή στρατηγική της ηγεσίας του κυβερνητικού σχήματος, η οποία βασίζεται στο δόγμα, «η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση».
Και αυτό φάνηκε μάλιστα προς το τέλος της ομιλίας του πρωθυπουργού, όταν δεν αναγνώρισε ευθύνες στην κυβέρνηση και στην Περιφέρεια Αττικής για την τραγωδία στη Μάνδρα, επιτέθηκε με σφοδρότητα στην «κακή» ΝΔ και προσωπικά στον Κυρ. Μητσοτάκη, μιλώντας ακόμα και για «πορφυρογέννητους», ενώ έκανε για ακόμη μία φορά λόγο για τα «Paradise Papers» και τις offshore.
Κι από κοντά και η ΝΔ, που τσίμπησε στο δόλωμα. Ο κ. Μητσοτάκης έδειξε και αυτός με τη σειρά του ότι δεν πρόκειται να μείνει με… «σταυρωμένα χέρια». Γι’ αυτό και εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση και προσωπικά στον πρωθυπουργό, μιλώντας για ακυβερνησία.
Στο ίδιο κλίμα αναμένεται να διεξαχθεί και η συζήτηση στη Βουλή. Θα συζητήσουν βέβαια για τον «μεσάζοντα της ερήμου», αλλά θα ακούσουμε ξανά για τις offshore, τον πόλεμο των ΜΜΕ, την «ανίκανη να κυβερνήσει Αριστερά», για την εντιμότητα των κυβερνώντων και την… ατιμία όλων των άλλων, και πάει λέγοντας.
Όλα δείχνουν, δυστυχώς, ότι το παιχνίδι μέχρι τις εκλογές (όποτε αυτές διεξαχθούν) δεν θα είναι καθαρό και ότι η μάχη θα είναι σκληρή μέχρι τέλους. Επιβεβαιώνεται εξάλλου καθημερινά από την ύψωση των τόνων εκ μέρους όλων, αλλά κυρίως εκ μέρους κυβερνητικών στελεχών, την επιθετικότητα των λόγων, τις κατηγορίες εναντίον ΜΜΕ και επιχειρηματιών, από την αυξανόμενη εν τέλει προσπάθεια σπίλωσης προσωπικοτήτων. Ξεπέρασαν δε κάθε όριο πολιτικής αντιπαράθεσης, με το να απειλούν ευθέως βουλευτές, που δεν διέρρευσαν απόρρητα έγγραφα, αλλά τα κατέθεσαν στη Βουλή, όπως είχαν υποχρέωση, με κάθειρξη 10 χρόνων.
Όμως σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη φάση για τη χώρα και κυρίως για την πορεία της οικονομίας, κυβέρνηση πρωτίστως, αλλά και αντιπολίτευση, στο σύνολό της, αντί να διατηρήσουν ένα κλίμα ομαλότητας και σταθερότητας, προτάσσουν πολλές φορές το στενό κομματικό τους συμφέρον. Δημιουργούν έτσι και συντηρούν συνεχώς εστίες έντασης και πολωτικής αντιπαράθεσης, θεωρώντας προφανώς ότι με τον τρόπο αυτόν θα συσπειρώσουν την κομματική τους βάση. Μετά όμως από σχεδόν δέκα χρόνια κρίσης, είναι καιρός να επικρατήσει η στοιχειώδης λογική, για να μην καταστρέψουμε για ακόμα μία φορά ό,τι έχουμε καταφέρει έως τώρα με βαρύτατες θυσίες.
Ο διχαστικός λόγος, απ’ όπου και αν προέρχεται, πολύ περισσότερο αν καταφεύγει (και καταφεύγει) σε αυτόν η κυβέρνηση, προκαλεί πολύ μεγάλη ζημιά. Έπειτα απ’ όσα μεσολάβησαν στα πολλά χρόνια της κρίσης, οι Έλληνες ξέρουν πια πως οι λύσεις δεν θα προκύψουν από εύκολες και διχαστικές ρητορείες, παρά μόνο από ειλικρινείς, καλά οργανωμένες και άριστα σχεδιασμένες παραγωγικές προσπάθειες.
Εν τέλει θα πρέπει να γνωρίζουμε άπαντες και πολύ περισσότερο οι κυβερνώντες ότι όσο κρίσιμη είναι η έξοδος από την κρίση και τα μνημόνια, άλλο τόσο κρίσιμη είναι η αποτροπή του κινδύνου να εκτροχιασθούμε και πάλι, να διολισθήσουμε δηλαδή ξανά σε καινούργια, ακόμη βαθύτερη κρίση. Για να πετύχουμε όμως, θα πρέπει να καλλιεργηθεί περιβάλλον ευρύτερης δυνατής συναίνεσης και να διαμορφωθούν συνθήκες εσωτερικής ειρήνευσης και καταλαγής των παθών της προηγούμενης, βαθιά διχαστικής περιόδου.
Αυτά βεβαίως σε ένα περιβάλλον ορθολογικό, σε έναν τόπο που έχει μάθει από τα λάθη του, σε μια χώρα όπου δεν κυριαρχούν τα πολιτικά μίση και τα εξουσιαστικά πάθη. Στην ελληνική περίπτωση δυστυχώς, ο ανορθολογισμός είναι κυρίαρχος και βασικό δόγμα «ο θάνατός σου η ζωή μου».
Έτσι όμως δεν πάμε μπροστά…
του Φώτη Σιούμπουρα
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε το Σάββατο 25/11
