ΗΠΑ και Ρωσία έχουν εμπλακεί σε έναν πόλεμο ελέγχου των ενεργειακών αποθεμάτων της Μέσης Ανατολής, με την Τουρκία και την Ελλάδα να παίζουν η καθεμία τον ρόλο της.
Οι ΗΠΑ δεν κατάφεραν να προσεταιρισθούν τον Πούτιν και, φυσικά, ο δεύτερος ασκεί τη δική του πολιτική, όπως κάνει κάθε Μεγάλη Δύναμη. Κατά συνέπεια αναζωπυρώθηκε ο «πόλεμος» ελέγχου των ενεργειακών πόρων στην οποία περιοχή εξαιρετική γεωστρατηγική θέση έχει η Τουρκία.
Οι ΗΠΑ βλέπουν πως η εξάρτηση της Ευρώπης (της μεγαλύτερης δηλαδή αγοράς) από το ρωσικό αέριο γίνεται όλο και μεγαλύτερη, με αποτέλεσμα να φοβούνται κι αλλαγή γεωστρατηγικής πλεύσης προς τη Μόσχα.
Στο πλαίσιο αυτό μπορεί να φαίνεται πως έχουν διαμάχη με την Άγκυρα, αλλά στην ουσία προσπαθούν να προσεταιρισθούν τον Ερντογάν εκ νέου. Η Τουρκία του Ερντογάν, από την άλλη, μπορεί να εμφανίζεται ως σύμμαχος του Πούτιν, ωστόσο διατηρεί τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ, τις οποίες έχει αναβαθμίσει από σχέσεις υποτέλειας σε συνδιαλλαγή μεταξύ υπερδυνάμεων. Η Τουρκία είναι ένα κράτος με απολυταρχικό καθεστώς και υπερμεγέθη στρατό, κάτι που γοητεύει τις ΗΠΑ, οι οποίες απεχθάνονται τις ρευστές καταστάσεις και την πολυγλωσσία. Το έχει άλλωστε αποδείξει το παρελθόν τους.
Η Τουρκία είναι η μόνη η οποία διαθέτει ικανό Στρατό και μέγεθος για να γίνει το αντίβαρο της ρωσικής και ιρανικής παρουσίας στη Συρία. Το γεγονός πως ο Ερντογάν ασκεί πολύπλευρη εξωτερική πολιτική έχει πλήξει τις ΗΠΑ οι οποίες προσπαθούν με νύχια και με δόντια να επαναφέρουν το προηγούμενο status quo.
Εδώ είναι που δημιουργούνται οι κίνδυνοι για τον Ελληνισμό.
Η Ελλάδα ως γεωπολιτικό μέγεθος αποτελεί μία κουκίδα στον χάρτη. Οι λόγοι είναι κατά βάση οι αδύναμες κυβερνήσεις που ουδέποτε άσκησαν σοβαρή εξωτερική πολιτική. Οι ΗΠΑ δεν θα διστάσουν να δώσουν στην Τουρκία μέρος από τα κοιτάσματα της Κύπρου, το μισό Αιγαίο και να της επιτρέψουν να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο της Αλβανίας και των Σκοπίων, εάν δουν πως αυτό επαναφέρει τον Ερντογάν στη ΝΑΤΟική αγκαλιά.
Εδώ είναι που δημιουργείται η ευκαιρία για την Ελλάδα. Αν τελικά ο Ερντογάν ξαναγαπήσει τις ΗΠΑ και δεχτεί τα αμερικανικά ανταλλάγματα, τότε η πρόσκαιρη και ευκαιριακή συμμαχία με τη Μόσχα θα πάψει να υφίσταται. Ο Πούτιν το ξέρει. Η Ελλάδα δεν φαίνεται να το ξέρει και παίζει όλα της τα χαρτιά στο ΝΑΤΟ.
Καλό είναι το «παρεάκι» που μας κυβερνά να προσπαθήσει (έστω αυτό) να αναπτύξει λίγο τη διπλωματία. Να διευρύνει τους ορίζοντες της χώρας.
Στην τελική, ας μιμηθεί τον Ερντογάν.
του Κυριάκου Βελόπουλου
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο
