Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης παρευρέθηκε σήμερα το βράδυ στον εορτασμό για τα 100 χρόνια κυκλοφορίας της εφημερίδας Καθημερινής.
Ο πρωθυπουργός κατά την διάρκεια της ομιλίας του ανέφερε πως «Ο νεαρός Γεώργιος Βλάχος, ο περίφημος ΓΑΒ των επόμενων δεκαετιών, ένας ανήσυχος γόνος επιφανών Αθηναίων, έχει εγκαταλείψει την ηρεμία του δημοσίου υπαλλήλου και είναι πλέον ένας εκδότης. Άραγε να φανταζόταν, τότε, ότι εκείνες οι δύο διαβεβαιώσεις -ο έλεγχος δηλαδή, της εξουσίας και ο σεβασμός στον αναγνώστη- έμελλε να αυτονομηθούν από τον ίδιο; Και θα μπορούσε άραγε να προβλέψει ότι θα συντρόφευαν την εφημερίδα του επί έναν ολόκληρο αιώνα; Πράγματι, αυτά τα δύο χαρακτηριστικά φαίνεται πως αποτέλεσαν το μυστικό για το κύρος που κατέκτησε στη μακρά διαδρομή της η «Καθημερινή». Μαζί με ένα τρίτο: Την ικανότητα πάντα να ανανεώνεται και να ανανεώνει την παράδοσή της».
Στη συνέχεια ο πρωθυπουργός συμπλήρωσε πως «Γιατί δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα παραμένει μία από τις ελάχιστες εφημερίδες αναφοράς, σε μία Ελλάδα όμως που έχει ήδη γνωρίσει τεράστιες μεταβολές. Αυτό το πέτυχε γιατί, χωρίς ποτέ να κρύψει την παραταξιακή της προτίμηση, ιεραρχούσε πάντα πρώτο το εθνικό συμφέρον. Γιατί έμεινε σταθερά στραμμένη στο μέλλον. Γιατί διδάχτηκε από τα λάθη, ώστε να διεκδικεί για το κοινό της αντικειμενικότητα αλλά και τροφή στοχασμού. Μοιάζει ίσως παράδοξο μία εφημερίδα που γεννήθηκε μέσα στον Εθνικό Διχασμό να θεωρείται στις μέρες μας γέφυρα ιδεών και ρευμάτων, αλλά και σύμβολο ψύχραιμης ανάλυσης των ειδήσεων. Δεν έδειχναν, ωστόσο, πάντα έτσι τα πράγματα».
Ακόμα τόνισε πως «ο Γεώργιος Βλάχος δεν δίστασε να χαρακτηρίσει «μικρόν άνθρωπον» τον Ιωάννη Μεταξά λίγο πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Όμως αυτό δεν τον εμπόδισε να του παραχωρήσει λίγο αργότερα, το 1934 και το 1935, βήμα για 70 άρθρα σχετικά με τον Διχασμό. Ήταν εκείνα που, μαζί με την αντίπαλη δυναμική αρθρογραφία του Βενιζέλου στο «Ελεύθερον Βήμα», γέννησαν ένα μοναδικό ιστορικό τεκμήριο. Η επιπόλαιη κρίση θα μιλούσε, ίσως, για καιροσκοπισμό. Η ψύχραιμη προσέγγιση, όμως, θα διέκρινε κάτι άλλο: Την πίστη στη σκληρή αλλά δημόσια ιδεολογική αντιμαχία. Και την προσήλωση στον τολμηρό, στον ανοιχτό διάλογο».
Τέλος κατέληξε υπενθυμίζοντας «τον υπέρτιτλο μιας άλλης σημαντικής εφημερίδας, των «New York Times»: «All the News That’s Fit to Print», όλες οι ειδήσεις που αξίζουν να τυπωθούν. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ μιας σοβαρής εφημερίδας και του άναρχου κόσμου του διαδικτύου. Γι’ αυτό, καθώς η Ελλάδα ανοίγει τα φτερά της σε ένα νέο κόσμο με αισιοδοξία και ελπίδα, ο ρόλος της «Καθημερινής», καθώς εισέρχεται στη 2η εκατονταετία της ζωής της, θα είναι ακόμα πιο σημαντικός.»
